میخواهم از حرکت بیپایان خودم در قلمرو آموختن برایت بگویم.
مطالعه میکنم، مانند ماهیگیری سیریناپذیر.
کلمات جدید را یادداشت میکنم، آنها را به دوستانم تبدیل میکنم و با آنها وقت میگذرانم…
«تا مدتی خودش را با این فکر مشغول کرد که بهتر است چیزی جز فرهنگ لغت نخواند تا آنکه تمام واژههای آن را یاد بگیرد.»
تعریف سادۀ هوش کلامی: هوش کلامی یعنی استفادۀ هوشمندانه از کلمات. هر فردی که بتواند از واژهها به بهترین شکل ممکن برای بیان مقصود خود
وقتی هیچ ایدهای برای نوشتن ندارم، میروم سراغ متون خوب فارسی و نیم ساعتی را به کلمهبرداری میگذرانم…
خاطرههای سمج را تا ننویسی نمیتوانی فراموش کنی؛ شاید هم باید بنویسی تا فراموش نکنی…
خلق یک اثر هنری کاری دشوار است. نویسندههای جوان ما نباید فریب زمانه را بخورند، بدانند که یک کار بزرگ شاید سالها وقت ببرد…
بهجای ذوفنونی و همهدانی، بهتر است روی استادی در یک حوزۀ خاص متمرکز شویم…
«عبارت» یعنی مجموع الفاظ و کلمات بدون فعل. مثل «سایت مهارتهای نویسندگی»
…
اگر بوف کور را خوانده باشی هم معنی اثیری را خوب میفهمی و هم لکاته را…
ما در کارگاه کلمات قصد داریم سراغ کلمات بکری برویم که تاکنون بهرۀ کمتری از آنها بردهایم.
باید با کاغذ و قلم مأنوس شده باشی که بفهمی چرا شاهرخ مسکوب میگوید: نوشتن برای من یک جور عبادت است…
گاهی ممکن است حین نوشتن از جفت و جور نشدن کلمات به ستوه بیایم، اما این موضوع جای نگرانی ندارد و بخش طبیعی فرآیند نوشتن است…
وسعه دامنۀ واژگان، مهارتی نیست که مختص سخنرانان و نویسندگان باشد. دامنۀ واژگان غنی، فکر کردن و حرف زدن و نوشتن ما را تقویت میکند…