راستش من هم فكر نمي كردم كه شما اينقدر سخت شروع به وبلاگ نويسي كرده باشيد. اينقدر كه همه چيز اين وبلاگ براي شخص من خوب هست.
به مناسبت تولد وبلاگ تون مي گم كه هميشه وقتي مي خوام حال و هواي ذهني م عوض بشه و يه استراحت مفيد و با انرژي مثبت داشته باشم ميام اينجا و اولين نوشته شما رو مي خونم .
تقريبا هر روز ميام اينجا تا ببينم موضوع جديد چيه و چه ايده و كتاب جديدي پيشنهاد داديد.
شاهین عزیز
توی این مدت اندکی که همراهت در اینجا بوده ام و پست هایت را خوانده ام و هر از چندگاهی هم نظرم رو نوشته ام، حس می کنم می تونم زندگی ات رو به دو دوره ی قبل از وبلاگ نویسی و بعد از وبلاگ نویسی تقسیم کنم. (البته اگه پر رویی نباشه)
تولدت مبارک
سعی می کنم 10 بهمن رو به خاطر بسپارم.
شاد باشی و خنده دل.
نکات خوبی بود. داشتن یک خانه و زندگی مستقل در فضای وب در قالب سایت و بلاگ شخصی، حرکت و تصمیم خوبی است که این روزها با تلگرامیزه شدن نوشتهها و آدمها، آدمها کمتر به سمتش میروند؛ ولی با همین شدتی و غلظتی که در نوشته به آن اشاره کردید، اهمیت آن روشن است.
سلام شاهین عزیز
اولین سالگرد این خونه گرم و صمیمی رو بهت تبریک میگم . خونه ای که با کلمات و متن های زیبا و ساده و بی پیلایشت و با قلم روان وشیرینت مزینش کردی . از معلم خوبم محمدرضای عزیز ممنونم که منو با این خونه آشنا کرد . معلمی که شوق دیدنش از نزدیک همراه با دوستان متممی عزیز ، شاید یکی از ارزوهامه .از صمیم قلبم ارزو میکنم همیشه چراغ این خونه روشن و گرمای اون انرژی بخش مهمون هاش باشه . شاد و مانا باشی همیشه .
سلام مژگان جان
همیشه از غنای کلماتی که توی کامنت هات ازشون استفاده میکنی و محبت و زلال بودنی که در نوشته هات داری لذت میبرم.
برات بهترین ها رو آرزو میکنم.
عالی بود شاهین عزیز . نوشتن یه سفره . وقتی لذت نوشتن رو با عمق وجودت لمس و درک میکنی میشه جزئی از وجودت که باهاش نفس میکشی و جان تازه ای میگیری و روحت صیقل داده میشه . وجود کتاب به عنوان یه دوست خوب و مهربون و یار همیشگی ، راه سفر رو برات هموار میکنه و دشواری ها و سختی ها رو قابل تحمل . کنارم بمون دوست خوبم .
شاهین عزیز تصمیمت برای خلق وب سایت و این فضای موندگار و شخصی هوشمندانه بوده. دوستان دست به قلمی دارم که به نظر من خوب هم میینویسند، یکی دوتا از اونها حتی برای نمایشنامه ها و داستان هاشون جایزه ملی هم کسب کردند.
اما وقتی میبینم عمده فعالیتشون توی کانال تلگرام و صفحه اینستاگرامه حرصم در میاد. تاحالا چند بار خودشون شاهد سرقت شعرها و متن هاشون از این فضاها بودن.
اتفاقا چند وقت پیش وب سایت تو رو بهشون نشون دادم و باز ازشون خواستم اینکار رو بکنن.
به هر حال خوشحالم که مینویسی و ممنونم از محمدرضا عزیز که دوستی با تو رو برای من رقم زد.
وبلاگ تو و نوشته هات باعث شدن که من نوشتنِ “کتاب زندگی ام” رو شروع کنم. هر روز می نویسم . صفحات صبحگاهی و صفحات شبانه . به همون شکلی که توضیح دادی .
البته زندگی من با معیارهای امروزم سراسر پوچ و بی ثمر بوده. ولی نوشته های تو همه بهانه های ننوشتن رو از آدم می گیره.
هر وقت که تنبل می شم و دستم به قلم نمیره، کافیه یه سر به وبلاگت بزنم و دسته ی ” مهارت های نویسندگی” رو بخونم.
سلام امین عزیزم
بی نهایت خوشحالم که صفحات صبحگاهی رو می نویسی، شک نکن که نتایج شگفت انگیزش رو توی زندگیت میبینی.
امیدوارم روزی برسه که نوشته ها و کتاب های تو رو بخونم.
از لطفی که به داری ممنونم.
سلام شاهین جان.
تولد یکسالگی وبلاگت رو با بهترین شادباش ها بهت تبریک میگم.
متاسفانه هنوز فرصت نکردم نوشته های زیادی از وبلاگت رو بخونم، اما چند تاش رو که خوندم دیدم اونقدر دوست داشتنی مینویسی و اونقدر با عشق و اشتیاق از نوشتن حرف میزنی، که واقعاً برام لذتبخش بود.
من هم از محمدرضای عزیز خیلی ممنونم که تشویق ها و حمایت های خوبش، باعث شد که این وبلاگ خوب متولد بشه.
امیدوارم همیشه شاهد این شور و اشتیاق و همچنین موفقیتهای خوبِ تو در عرصه های نوشتن و در متمم و در زندگی باشیم. 🙂
سلام!
شاهین عزیز تبریک می گم.
علاقه مندی،ممارست و استمرار شما در نوشتن ستودنی است. در ضمن، خوشحالم که سخاوتمندانه و بی ریا تجربیات ارزشمندت را برای ما بازگو می کنی.
سلام به يکى از نويسندگان ارزشمند مون
تولد وبلاگتون و شايد تولد دوباره روحتونو تبريک ميگم.
إن شاء الله… رشد روزافرون چاشنى هميشگى اين طعم شيرين وبلاگتون باشه و البته پلى به سمت هدف هاى اصليتون…
شبتون بکام
به نام او
نمی دونم از کجا شروع کنم ولی می خوام بگم مدت هاست که وبلاگتونو می خونم و واقعا جز وبلاگ هایی هست که هر روز مطالب رو دوباره و دوباره می خونم و مرور می کنم و کلی انرژی خووووب می گیرم … من حس می کنم نوشتن سرنوشت شماست … همونطور که در مورد خودم این نظرو دارم … واقعا خیلی خوشحالم که با وبتون اشنا شدم …شخصیت خیلی خلاقی دارین و کتاب هایی که تو زمینه نویسندگی و تمرین معرفی کردین فوق العاده هستن … در مورد این پست هم واقعا “ضبط صدا، تجربه ی غریب شگفت انگیزیه” … من از مدت ها تو فکرش بودم، صداهای زیادی از اشخاص مختلف دارم و به تازگی صدامو ضبط کردم برای دکلمه ی اشعار فروغ و سهراب … اما لان که این پست رو خوندم دیدم تجربه ی خیلی جالب تری میشه اگه حرف های عادی خودمو ضبط کنم و یه ارشیو درست کنم … واقعا تنها صداست که می ماند … 🙂
سلام فرناز عطائی عزیز
نوشتن، بیرون جهیدن از صف مردگان است.
از این جمله خیلی خوشم اومد.
دکلمه ی شما رو هم شنیدم، لحن و بیان شنیدنی و جذابی دارید.
از لطفی که به من دارید بی نهایت سپاسگزارم.
موافقم: نوشتن سرنوشت ماست.
شاهین یاد یه خاطره جالب و تلخ افتادم!
این مطلبی که گفتی تمرین جالبیه، من حدودا سالهای دوم دانشگاه به جای دفترچه خاطرات هر روز صدا ضبط میکردم و به روز و به ماه تو یه پوشه ذخیره ش میکردم. تقریبا از هرچی فکر کنی هم اون تو حرف میزدم ینی تعارفی نداشتم، انگار خودم بودم و خودم(خب همینطوری هم بود!). اینو داشته باش، از طرفی تو دانشگاه و بین دوستام من یه جورایی بانک موزیک بودم، از هرچیز که فکرش رو بکنی (عمری صرف کرده بودم در این راه😉)
خلاصه، یه روز یکی از دختر خانوم های کانون موسیقی دانشگاه که تازه واسش موزیک ریخته بودم (یادمه کلی موزیک فولک بود) یواش منو کشید کنار و گفت : آقای صفرپور اون پوشه هه لابه لای پوشه ها اشتباه اومده واسه من، مراقب باش واسه کس دیگه نفرستی ش!
یعنی دوزاریم که افتاد، فشارم افتاده بود! تصور اینکه شخصی ترین فایلها و به قول تو روزگفته هام دست یکی دیگه بود دنیا رو جلو چشمم تار میکرد! بنده خدا گفت پاک کردم ولی من تا چند روز اصلا حال خوبی نداشتم!
اینا رو گفتم، اینم بگم شاهین.” تاثیر اتفاقات موندگار نیست “. اون روزا فک میکردم فاجعه س، ولی الان برام بیشتر یه خاطره با مزه س که گاهی واسه کسی تعریف میکنم. تقریبا دارم به این نتیجه میرسم که این قانون استثناء نداره.
طولانی شد، ببخش😉
شاهین عزیز
چه جالب. من هم درست سال گذشته ۱۱ بهمن وبلاگم رو راهاندازی کردم ولی اولین پست رو روز ۱۲ بهمن منتشر کردم و برای همین روز تولد وبلاگم، امروز هست.
وبلاگ من از نظر سن و سال یه روز از وبلاگ تو کوچیکتره ؛)
در کل خیلی خوشحالم که مینویسی و من میتونم با خوندن نوشتههای خوبت لذت ببرم و الهام و ایده بگیرم.
امیدورام در مسیری که گام برداشتی موفقیتهای بیشتر و بزرگتری به دست بیاری 🙂
سلام طاهره جان
من از نگاه عمیقی که تو نوشته هات داری واقعا لذت میبرم.
شاید باورت نشه ولی وقتی میبینم بچه های متممی درجه یکی مثل شما هر روز وبلاگشون رو به روز میکنن حسابی ذوق زده میشم.
تولد وبلاگت مبارک. ان شا الله یک روز شاهد انتشار کتابت باشیم.
روزگفتهها به نظرم ایده جالبی هست.
یادم میاد یه بار در متمم توی یکی از تمرینهای درس تسلط کلامی خواسته بود که طی مدت زمان مشخصی، درباره یه موضوعی حرف بزنیم و تعداد کلماتی که میگیم رو بشماریم:
https://goo.gl/J5isxM
البته من این تمرین رو یه بار بیشتر انجام ندادم ولی الان به نظرم این ایده روزگفتهها خیلی جالبه. یه جور ثبت لحظات و افکار هست که بعدها با مرورشون فضای کلی ذهنمون رو میتونیم به خاطر بیاریم.
شاهین جان سلام.
سالروز تولد وبلاگت رو تبریک میگم و بیشتر از اون بابت اینکه چندوقتیه تقریبا هر روز پست جدید میزاری خوشحالم. چون هم نشونه رشد و توسعه مهارت های نویسندگی خودته و هم باعث میشه بیشتر از مطالب و افکار و تجربیاتت بهره مند بشیم.
من هم الان برای وبلاگنویسی در اون مرحله ترس و تردید و کمال طلبی و طفره رفتن هستم. البته برای کنکور ارشد به شدت دچار کمبود وقتم ولی خب “مدیریت استفاده از اختیارات حداقلی” میگه اگه اینکاره بودم تا حالا یک قدمی برداشته بودم 😉
راستی, من در حوزه تکنولوژی خیلی خیلی بیسوادم – البته تو حوزه های دیگه هم تعریفی ندارم – و با واژه هایی مثل هاست و … خیلی غریبم. میخواستم ببینم میتونی یک مقدار از تجربیات خودت راجع به مراحل طراحی و ساخت وبسایت, ائم از خرید هاست, ثبت دامنه, میزان لازم یاد داشتن برنامه نویسی و … بنویسی؟ البته اگه با سیاست های محتوایی اینجا در تعارض نیست.
خواهش میکنم نوشتن این پست رو در اولویت قرار بدید. بی صبرانه منتظرم.
من روزی که برای شما کامنت گذاشتم تقریبا 99 درصد مطالب وبلاگ رو خوندم و نکات کلیدی رو به صورت خلاصه وار در یک برگه نوشتم. امیدوام بتونم به مواردی که اشاره کردید عمل کنم.
سلام شاهین جان – از اینکه یک دوست کاریکاتوریست و خوش ذوق و دست به قلم دارم خیلی خوشحالم – ظاهر سایت و نظم و طراحیش یک تلنگری میتونه به همه ی ما – چون واقعا طراحی خوب هم باعث میشه چشم آدم خسته نشه ولذت ببره. ممنون که مینویسی –
خواننده خاموش بلاگت – فواد
درورد بر فواد انصاری عزیزم
ممنون از لطفت. یکی از آدمایی که دوست دارم از نزدیک ببینم تو هستی، ایشالا که زودتر قسمت بشه.
راستی منم از خواننده های خاموش بلاگ تو هستم و کلی هم تا از نوشته هات چیزای خوب یاد گرفتم.
شاهین عزیز سلام
تبریک میگم یکسالگی بلاگت رو. قطعاً یکی از بلاگ هایی که تو لیست خواندنم هست بلاگ توست، امیدوارم در سالهای پیش رو هم در این لیست باقی بماند و بتوانم از تجربیات و نوشته های فوق العاده ات استفاده کنم.
شاد و سلامت باشی.
شاهین جان، میدونستی الهام بخش اصلی من در بروز کردن هر روز وبلاگم تو بودی؟ این تلاش تو واقعا دست مریزاد داره. من مطمئنم اون ماجرایی که زیر یکی از پستات گفتم اتفاق می افته و کتابهای خوبت خواننده زیادی خواهند داشت.
همیشه میخونمت و امیدوارم به زودی ببینمت…
تولد یک سالگی وبلاگت هم با تاخیر مبارک 🙂
ارادت فراوان
سلام بر امین آرامش عزیزم
از لطفی که به من داری ممنونم.
خوشحالم که دوست بی نظیری مثل تو دارم.
حتما یه روز قرار بذاریم و با هم یه قهوه بخوریم، البته اگه قهوه دوست داری، وگرنه شیر موز میخوریم!
فدای تو
اتفاقا یه ماه پیش داشتم ر مورد افراد موفق تحقیق میکردم تقریبا همشون قبل از طلوع افتاب بیدار بودن . خواستم بگم که منم مدتیه سحرخیز شدم و از نتایش تعجب کردم . اعتماد ب نفس بیشتر. انرژی بیشتر . اخلاق خوش تر . دگ یه ادم از زندگی چی میخواد ؟ عالیه دگ . راستی افزایش قدرت اراده یادم رفت بگم .
از روزنوشته های محمدرضا باهات اشناشدم . دوست دارم مطالبتو
From تولد یک سالگی – شاهین کلانتری on چرا باید رسانه خودمان را راهاندازی کنیم؟
From سميرا صابر on تولد یک سالگی
From شاهین کلانتری on تولد یک سالگی
From محسن برجی on تأثیر ابزار بر نوشتن
From محسن زنگویی on تولد یک سالگی
From شاهین کلانتری on تولد یک سالگی
From علی کریمی on تولد یک سالگی
From شاهین کلانتری on تولد یک سالگی
From محسن برجی on چرا باید رسانه خودمان را راهاندازی کنیم؟
From شاهین کلانتری on چرا باید رسانه خودمان را راهاندازی کنیم؟
From مژگان on تولد یک سالگی
From شاهین کلانتری on تولد یک سالگی
From مژگان on اگر میخواهید نویسنده شوید...
From Marzieh on تولد یک سالگی
From شاهین کلانتری on تولد یک سالگی
From پوریا صفرپور on تولد یک سالگی
From شاهین کلانتری on تولد یک سالگی
From معصومه خزاعی on تولد یک سالگی
From شاهین کلانتری on تولد یک سالگی
From امین محمدی on تولد یک سالگی
From شاهین کلانتری on تولد یک سالگی
From شهرزاد on تولد یک سالگی
From شاهین کلانتری on تولد یک سالگی
From رادیوی شخصی خودتان را بسازید – شاهین کلانتری on یک پومودورو خواندن، یک پومودورو نوشتن
From حسین on تست استعداد نویسندگی | ۱۰ روش پرورش استعداد نویسندگی | نگاه دیگری به آموزش نویسندگی
From سعید تارم on تولد یک سالگی
From شاهین کلانتری on تولد یک سالگی
From فاطمه on تولد یک سالگی
From شاهین کلانتری on تولد یک سالگی
From Farnaz on رادیوی شخصی خودتان را بسازید
From شاهین کلانتری on رادیوی شخصی خودتان را بسازید
From پوریا صفرپور on رادیوی شخصی خودتان را بسازید
From شاهین کلانتری on رادیوی شخصی خودتان را بسازید
From طاهره خباری on تولد یک سالگی
From شاهین کلانتری on تولد یک سالگی
From طاهره خباری on رادیوی شخصی خودتان را بسازید
From محمدرضا غفاریان on تولد یک سالگی
From شاهین کلانتری on تولد یک سالگی
From از این کتاب باید رونویسی کرد – شاهین کلانتری on چخوف پلاستیکی!
From علی on چگونه مقاله بنویسیم؟
From فواد انصاری on تولد یک سالگی
From شاهین کلانتری on تولد یک سالگی
From علی رستمی on تولد یک سالگی
From شاهین کلانتری on تولد یک سالگی
From بی استعدادترین نویسنده جهان – شاهین کلانتری on کلیشه چیست؟ یک تعریف از سعید عقیقی
From امین آرامش on بی استعدادترین نویسنده جهان
From شاهین کلانتری on بی استعدادترین نویسنده جهان
From ادریس on بی استعدادترین نویسنده جهان
From شاهین کلانتری on بی استعدادترین نویسنده جهان
From مسعود on و من سحرخیز شدم!
From شاهین کلانتری on و من سحرخیز شدم!
From اگر میخواهید همیشه بنویسید… – شاهین کلانتری on صفحات صبحگاهی: بهترین عادت برای شروع نویسندگی+ژورنالینگ برای توسعهی فردی