سلام شاهین
براستی برای چی به دانسته هامون عمل نمی کنیم؟
وقتی اون قسمت متن کتاب مارک جوینر رو خوندم, خودم رو دفضای داستان کتاب احساس کردم. انگار خودم هم جزو یکی از حضار اون همایش بودم که تا قبل از پرسش آخر باغرور و محکم سر جام ایستاده بودم. بعد از درخواست نهایی مارک, اول یکم خجالت زده شدم (و سر جام نشستم) بعد در دلم زیرکی سخنران همایش رو تحسین کردم و در آخر یک تصمیم گرفتم و از سالن اومدم بیرون. تصمیم گرفتم که از همین امشب به همه چیزهایی که میدونم عمل کنم.
اما همین الان میتونم به وضوح فرداهای اون روز رو ببینم که پیشبینی مارک درست از آب در اومده و من هم جزو اون اکثریتی قرار گرفتم که هیچ تغییر خاصی در زندگیشون ایجاد نشده.
خدایا مرا به عمل وادار
خدایا مرا به عمل وادار
خدایا مرا به عمل وادار
…
درود بر محمدرضا غفاریان عزیز
همه ما به نوعی درگیر این مساله هستیم. به نظرم همین که از این مسئله آگاه باشیم و هر بار قدم کوچکی برای عملی کردن دانسته ها بر داریم، میتونیم به مرور تغییرات بزرگی رو ایجاد کنیم.
راستی من کتاب کوچولوی عملی کردن دانسته ها رو خیلی دوست دارم! فرصت کردی یه نگاهی بهش بنداز.
خدایا مرا به عمل وادار
…
خیلی ممنون از پاسخ خوبت شاهین جان
کتابی که معرفی کردی رو خوندم. کتاب خوبی بود ولی 2ساعته خوندنش فکر میکنم با آموزه های خودش در تضاد بود 🙂
راستی نسبت به نویسنده هایی مثل اسپنسر جانسون, کنت بلانچارد, آنتونی رابینز و … حس خیلی خوبی نداشته و ندارم و کتاباشون به نظرم بیشتر بازاریه تا علمی, اما چون تو این کتاب رو معرفی کرده بودی با اشتیاق خوندم و ایده های خوبی هم ازش گرفتم و خوشحالم که توسط تو معرفی شد وگرنه شانسی برای خوندنش نداشتم.
حالا باید فصل فصل با تمرکز بیشتر سعی بر عملی کردن آموزه های همین کتاب کنم.
پل زدن بین شکاف دانش-عمل رو از همینجا شروع میکنم.
سپاس
محمدرضا جان
اول از همه بگم که بی نهایت خوشحالم از اینکه صفحات صبحگاهی رو می نویسی.
امیدوارم که نتایج اون به سرعت توی رشد شخصی خودت ببینی.
و اما درباره کتاب عملی کردن دانسته ها
بهت تبریک میگم که این کتاب رو خوندی. و امیدوارم که بتونه کمکت کنه.
راستش منم به اغلب کتاب های بازاری زیاد خوش بین نیستم. ولی گاهی میشه بینشون ایده ها و درس های خیلی خوبی رو پیدا کرد.
مثلا الان دارم کتاب قدرت مثبت اندیشی نورمن وینست پیل رو میخونم. با اینکه خیلی قدیمیه، ولی بعضی جاهاش برام جالب و قابل تامله. بعدا شاید یه پست درباره این کتاب بنویسم.
با سلام به دوست خوب متممی عزیز اقای شاهین کلانتری و سپاس از معلم گرانقدر که علاوه بر مطالعه و یادگیری در دانشگاه متمم باعث شده هر روز با وبلاگ یکی از دوستان خوب متممی آشنا بشم و از تجربیات ارزشمند و نکات مفیدشون بهره ببرم . با وبلاگ شما از طریق خوندن اولین صفحه ، تمرین صبحگاهی هدایت شدم که قطعا مطمئن هستم تصادفی هدایت شدن من اینجا به این صفحه ، پاسخ به درخواست یکی از خواسته های من از کائنات بوده و انگیزه و مشوق من خواهد بود برای ادامه به نوشتن . دست نوشته های من بصورت پراکنده بوده و یا حاصل تراوشات ذهنی من در زمانی که برای آرام شدنم نیاز به نوشتن داشتم البته نوشتنی توام با هراس از انچه که مینویسم . ولی همیشه چیزی که برام اهمیت داره اینه که از نوشتن لذت میبرم و ارومم میکنه . سپاس از شما بابت نکات ارزشمندی که اشاره کردید و با امید به اینکه این کار رو به عنوان عادت روزانه برای خودم تثبیت کنم .
سلام بر مزگان عزیز و گرامی
همیشه به داشتن دوستان هوشمند و فرهیخته ی متممی چون شما افتخار میکنم.
امیدوارم نوشتن صفحات صبحگاهی به یکی از عادت های ثابت شما و به نوعی به اولین کار شما بعد از بیدار شدن تبدیل بشه و تاثیرات مثبت نوشتن صفحات صبحگاهی رو به وضوح توی زندگیتون ببینید.
پیاده روی یکی از عادات منظم روزانه صبحگاهی منه . صبح ها دور زمین ورزشگاه سر باز شهرم ، علاوه بر اینکه هوا و نسیم روح بخش و دلنواز صبح گاهی را استشمام میکنم و ریه هام لبریز از اکسیژن میشه ، چشمام هم طلوع زیبای خورشید رو که نوید از یک روز پرتلاش دیگه هست رو نظاره گره و وجودم مالامال و سرشار از شعف و شادی میشه .
البته از فردا عادت به نوشتن صبحگاهی قبل از پیادروی لذتش رو بیشتر میکنه .
سپاس از مطالب خوبتون
یه مدتی عادت کرده بودم صبح ها قبل از رفتن به اداره حدود یک صفحه در خصوص کارهایی که باید در طول روز انجام بدهم یا هر چیز دیگری می نوشتم و شب ها هم چند صفحه ای به دلخواه خودم و هر چی که به ذهنم می رسید از اتفاقات روزانه و … می نوشتم.
مدت کوتاهی هست که وبلاگم رو راه اندازی کردم و سعی می کنم هر روز بنویسم.
با این حال بعد از خوندن پست شما قصد دارم نوشتن صفحات صبحگاهی رو جدی تر بگیرم به این شکل برای نوشتن تمرین بیشتری داشته باشم.
نوشته ها و قلم شما هم برایم آموزنده است.
سلام بر معصومه خزاعی عزیز و گرامی
راه اندازی وبلاگتون رو تبریک میگم. علاوه بر مطالب جذابی که توی وبلاگتون نوشتی، سایتتون گرافیک جذابی هم داره.
کامنت های شما رو توی روزنوشته و متمم میخونم و همیشه از سطح بالای فکر و نوشته های شما یاد میگیرم و لذت میبرم.
با آرزوی بهترین ها برای شما
واقعا که کارهاشون ستودنیه.
به لطف یکی از دوستان یکبار افتخار اینون داشتم که چند ساعتی در یک کافی شاپ در یک جمع 4 نفره با جناب عبدالله کوثری گفتگو کنیم. ساعات بسیار لذت بخشی بود و همه ما در سکوت کامل بودیم تا از صحبتهای ایشون استفاده کنیم. از چیزهای مختلفی گفتن از تجربیات و خاطرات ترجمه کتابهای مختلف و سفرهاشون و ادبیات امریکای لاتین و …
یکی از خاطراتشون که خیلی من را شگفت زده کرد این بود که گفتن برای ترجمه کتاب کنستانسیا اثر فوئنتس, کار براشون بسیار سخت شده بود و در انتخاب لغات و ترکیبهایی که بتونه نزدیکترین حس را به جملات نویسنده داشته باشه به مشکل خورده بودند و خیلی از جاها برای یک جمله یا یک پاراگراف چندین ترجمه مختلف داشتن که واقعا نمیدونستن کدومش میتونه بهتر حال و هوای اثر اصلی رو منتقل کنه. برای رفع این مشکل بار سفر بستن و چند ساعت با خود فوئنتس به گفتگو و پرسش و پاسخ پرداختن.
سلام شاهین عزیز
تمرین خوب و جالبی به نظر میرسه
الان 2روزه که نوشتن صفحات صبحگاهی رو شروع کردم. روز اول خوشبختانه یک موضوعی به ذهنم رسید و تونستم 2صفحه کامل در موردش بنویسم اما امروز واقعا هیچی به ذهنم نرسید و صرفا به بیان کارهایی که باید طبق برنامه انجام بدم پرداختم. میشه گفت چک لیست روزانمو به نثر در آوردم با یکم افزودن جزئیات و توصیف حسی که احتمالا از انجام کامل اونها بهم دست میده و تاثیری که احتمالا در مسیر رسیدن به اهدافم میگذاره. و بعدش که تموم شد کلی غم وجودمو فرا گرفت و به خودم گفتم امروز هم یک خاکی تو سرت ریختی, فردا رو چی کار میکنی؟
باید بگم به لطف تو ایده برای فردا هم جور شد.
امروز اولین پومودورو نوشتن صفحات صبحگاهی رو انجام دادم . لذتش برام وصف نشدنی بود . کلمات پشت سرهم از ذهنم عبور و قلمم بر صفحه کاغذ اونها رو ثبت میکرد . درسته که منسجم و ساختار یافته نبود و جمله ها غیر مرتبط ، ولی برام سرشار از حس خوب و مثبت بود و یه آرامشی در وجودم .موج میزد . اقای کلانتری عزیز سپاس از توصیه عالیتون . به امید اینکه برام تبدیل به یه عادت زیبا بشه ،عادتی ترک نشدنی .
سلام شاید نوشته من ربطی به متن نداشته باشه ولی چون دیدم جواب کامنتهاتون رو میدید گفتم شاید کمکم کنید که راهم رو پیداکنم اطرافیانم میگن خلاقم خودمم قبول دارم تازگیها برای پسر 4 سالم قصه های من دراوردی میگم اینقدر جذابن که گاهی دخترم وشوهرم دست از کار میکشن و کنارم می نشینن وبه قصه هام گوش میدن نمی دونم این مطالب از کجا میان اینهمه سریع همه میگن قصه هاتو بنویس .در ضمن خیلی وقتها شبها قبل از خواب فیلم نامه مینویسم توی ذهنم .
ممنون از وبلاگ خوبتون.
سلام زهره خانم گرامی
اینطور که میگید معلومه استعداد بالایی توی نوشتن و ایده پردازی دارید.
به نظرم بهترین کار اینه که با نوشتن صفحات صبحگاهی شروع کنید.
به نظرم صفحات صبحگاهی میتونه ایده های خلاق شما رو شکوفا کنه. اگر به نوشتن ادامه بدید قطعا غافلگیر میشید.
نتیجه کار رو حتما برای من هم بنویسید.
با آرزوی بهترین ها
سفر کردن رو دوست دارم سفر به یه دهکده ساحلی ، ساحلی که با کلبه های کوچیک و زیبا مزین شده و اطرافش جایگاه و مامنی میشه برای رسیدن به آرامش و دور بودن از زندگی ماشینی ، کلبه ای که صبح ها نسیم روح بخشی که از سمت دریا میوزه با صدای مواج و خروشان دریا اهنگی بشه برای بیدار شدنت و چشم گشودن به یک روز قشنگ دیگه ، پاهای برهنه ات ماسه های ساحل رو کنار بزنه و چشمات طلوع دل انگیز خورشید خانم رو که با ناز و ادا اروم اروم از گوشه های دریا بالا میاد نظاره گر باشه . سفر کشف دنیای درونت و ناشناخته هاست . تجربه آزمودن و ازموده شدن .
شاهین عزیز عالی بود. ممنونم. و ببخشید که جملاتم کامل نیست و قطعا دارای نواقصی هست. فقط یه حس درونم رو نوشتم.
این ایده خیلی جذاب و فریبنده است. من خیلی وقتها شده داستانی در ذهنم شکل گرفته که دوست داشتم کاملش کنم, توش شخصیت پردازی کنم, اوج و گره و فرود توش قرار بدم و… . اما همیشه تو همون مرحله طرح اولیه سرکوبش کردم و نذاشتم رشد کنه. به این دلیل که میدونم اگه وارد این بازی بشم دیگه خارج شدنش دست خودم نیست و به سختی بتونم بین دنیای واقعی و اون داستان مرزبندی انجام بدم. و احتمال مختل شدن زندگی روتینم وجود داره.
اینو کاملا جدی میگم.
این مشکلیه که من حتی موقع داستان خوندن هم برام پیش میاد. به شدت دچار همذاتپنداری با یکی از شخصیتهای داستان میشم. مثلا موقع خوندن “کوری” ژوزه ساراماگو, بدجور وارد داستان شده بودم و در جسمم هم تاثیر داشت بطوریکه دائما احساس میکردم چشمام دارن تار و محو میبینن و فشار عصبی زیادی رو تحمل میکردم. مثال از این دست زیاد دارم و تنها راه حل شدنش هم سریعتر تموم کردن اون داستانه.
برای همین فکر میکنم در صورت نوشتن و فکر کردن دائمی به یک داستان امکان داره دچار نوعی جنون بشم.
ببخشید پرحرفی کردم, خواستم احساسی که بعد از خوندن این پست بهم دست داد رو یکجوری منتقل کنم. احساس وسوسه به انجام اینکار و در عین حال ترس از انجامش.
حست رو میفهمم محمدرضا جان
با این وضعیتی که میگی به نظر میاد بتونی داستان نویس خوبی بشی و داستانی های خوبی بنویسی
جنون زیاد هم بد نیست، یه بار امتحان کن!
شاهین دنیل پینک تو کتابش یه تمرین داستان کوتاه نویسی داره. من وقتی تجربه ش کردم شگفت زده شدم. یکی دوتا نوشتم امیدوارم کرد!😉
اما داستان من غریبه ای که وارد شهر میشه.
وقتی سفر میرم عاشق این صحنه ام. وقتی پاتو جایی میذاری که تاحالا نرفتی و هیچکی رو نمیشناسی. حس فوق العاده قویه واسه من.
من وقتی سفر میرم بعد میام سفرمو برای کسی تعریف میکنم میگن این چیزایی که تو میگی ما ندیدیم تو برای تبلیغات خوبی یا اینکه میگن اغراق میکن الان فهمیدم این خوبه البته برای داستان نویسی.
من برف ،کوه، اسمون، رو جور دیگه ای میبینم
سلام پروین خانم گرامی
امیدوارم که بیشتر بنویسید.
وبلاگتون رو دیدم.
من هم کتاب “از دو که حرف می زنم از چه حرف می زنم” موراکامی رو خیلی دوست دارم، مخصوصا اونجایی که از نوشتن و نویسندگی صحبت میکنه.
شاهین آخری رو با کمال میل پذیرام!
از اونجا که دارایی خاصی ندارم اگه نصف هم بشه اتفاق خاصی نمیفته!😉
جدا از شوخی استادی داشتیم که همیشه میگفت فهمیدن سوال خودش نصف جوابه. همیشه هم ته امتحانش میگفت یه سوال خودتون طرح کنید و جواب هم ندید بهش. از اونجا که قرار بود جواب ندیمش یادمه همیشه سوالای درست درمون و توپی طرح میکردیم که خودمون کلی کیف میکردیم باهاش😉
سلام آقا شاهین خسته نباشی، نوشته هات عالی هست. خیلی خوشحالم که با وبلاگت آشنا شدم.
به نظرت برای شروع -نویسندگی مقاله -تولید متن های پژوهشی برای مستندسازی(فیلم کوتاه مستند) یا برای -وبسایت فرهنگی، خبری یا -مصاحبه (ببخشید خیلی طولانی شد). از کجا شروع کنم ؟ چه کتابایی بخونم ؟ و…
شاهین ممنونم
شاهین میدونم حتما اینکار رو قبلا بارها انجام دادی تو وبلاگت، اما میشه لطف کنی یک یا دوتا کتاب مفید در مورد نویسندگی به من معرفی کنی. حقیقتا من فرصت این که چندین کتاب در این مورد بخونم رو ندارم و ترجیح میدم به انتخاب تو اطمینان کنم. هدفم هم نویسنده شدن نیست ها، میخوام ریزه کاری ها رو درک کنم و شاید حتی روزی بتونم تو نوشته هام رعایتشون کنم. موسیقی کار کردم و میفهمم وقتی یه موزیسین یه قطعه رو گوش میده کجاها صورتش جمع میشه و ابروهاش بالا میره و کجاها حظ میبره (نسبی و سلیقه ای بودن این درک و مقایسه به جای خود). ولی همچین چیزی رو در مورد یه نوشته نمیدونم.
From محمدرضا غفاریان on بیندیشید و ثروتمند شوید
From شاهین کلانتری on بیندیشید و ثروتمند شوید
From محمدرضا غفاریان on بیندیشید و ثروتمند شوید
From شاهین کلانتری on بیندیشید و ثروتمند شوید
From مژگان on صفحات صبحگاهی: بهترین عادت برای شروع نویسندگی+ژورنالینگ برای توسعهی فردی
From شاهین کلانتری on صفحات صبحگاهی: بهترین عادت برای شروع نویسندگی+ژورنالینگ برای توسعهی فردی
From مژگان on تست استعداد نویسندگی | ۱۰ روش پرورش استعداد نویسندگی | نگاه دیگری به آموزش نویسندگی
From مژگان on از تلگرام | غُر زدن ممنوع!
From شاهین کلانتری on از تلگرام | غُر زدن ممنوع!
From معصومه خزاعی on صفحات صبحگاهی: بهترین عادت برای شروع نویسندگی+ژورنالینگ برای توسعهی فردی
From شاهین کلانتری on صفحات صبحگاهی: بهترین عادت برای شروع نویسندگی+ژورنالینگ برای توسعهی فردی
From معصومه خزاعی on تست استعداد نویسندگی | ۱۰ روش پرورش استعداد نویسندگی | نگاه دیگری به آموزش نویسندگی
From مژگان on میدانم که نمیدانم!
From محمدرضا غفاریان on حسادت من به چند مرد بزرگ!
From شاهین کلانتری on حسادت من به چند مرد بزرگ!
From محمدرضا غفاریان on رابطۀ غذا و نویسندگی
From مژگان on یک پومودورو خواندن، یک پومودورو نوشتن
From شاهین کلانتری on یک پومودورو خواندن، یک پومودورو نوشتن
From زهره on رابطۀ غذا و نویسندگی
From شاهین کلانتری on رابطۀ غذا و نویسندگی
From Marzieh on داستان شما چیست؟
From artmistar on تست استعداد نویسندگی | ۱۰ روش پرورش استعداد نویسندگی | نگاه دیگری به آموزش نویسندگی
From شاهین کلانتری on تست استعداد نویسندگی | ۱۰ روش پرورش استعداد نویسندگی | نگاه دیگری به آموزش نویسندگی
From مژگان on داستان شما چیست؟
From شاهین کلانتری on داستان شما چیست؟
From مژگان on داستان شما چیست؟
From مژگان on پانزده نکته درباره زیست حرفهای یک نویسنده
From محمدرضا غفاریان on داستان شما چیست؟
From شاهین کلانتری on داستان شما چیست؟
From پوریا صفرپور on داستان شما چیست؟
From شاهین کلانتری on داستان شما چیست؟
From زهره on داستان شما چیست؟
From شاهین کلانتری on داستان شما چیست؟
From پروین on فال نویسندگی
From شاهین کلانتری on فال نویسندگی
From پوریا صفرپور on به این سوالها فکر کنید
From فواد انصاری on به این سوالها فکر کنید
From رواننویسدرمانی! – شاهین کلانتری on تأثیر ابزار بر نوشتن
From علی on چگونه مقاله بنویسیم؟
From شاهین کلانتری on چگونه مقاله بنویسیم؟
From محسن زنگویی on به این سوالها فکر کنید
From حسین on رابطۀ غذا و نویسندگی
From Marzieh on اگر میخواهید نویسنده شوید...
From پوریا صفرپور on اگر میخواهید نویسنده شوید...
From شاهین کلانتری on اگر میخواهید نویسنده شوید...
From کیجانا on سختی کارهای سخت
From شاهین کلانتری on سختی کارهای سخت
From تولد یک سالگی – شاهین کلانتری on روشی ساده برای ایجاد عادتهای پایدار
From تولد یک سالگی – شاهین کلانتری on میدانم که نمیدانم!