فکر می کنم نوشتن حتما در کنارش علم بینایی یا همان بصری را می خواهد … لازمه ی نوشته خوب گرافک خوب است …به شخصه وقتی کتابی به دست می گیرم که گرافیک روی جلد آن حتی، که فقط موقع باز کردن آن به چشم می اید خواندن کتاب را برایم لذت بخش تر می کند ودر خرید کتاب یک گرافیک خوب است که شخص را به خود جلب می کند … و در مورد دنیای وب صد البته که اینگونه است …
به نظرم هر مطالعه ای آدم را کامل نمی کند این تدبر و تفکر و روحیه کمال طلبی پس از مطالعه می تواند آدم را کامل کند .
گفت و گو ممکن است آدم را اماده نکند ، این تفکر قبل از گفت و گوست که می تواند آدم را آماده کند.
و نوشتن ممکن است آدمی را آدم نکند و آین بسته به هر فرد دارد.
مگر همه ی بشری که می نوشتند و نام نویسنده بودن را به یدک می کشیدند همگی آدم شدند ؟
______________________________________________
سلام جناب اقای کلانتری.
مطالب جالبی را به زبان ساده متذکر شده اید. مطالب ارزشمندی در باره داستان نویسی در کتاب دستور زبان داستان نوشته احمد اخوت ،شاید برایتان جالب باشد و با دید نکته بین شما ،نکاتی را برای وبلاگ ارزش مندتان محیا سازد.
با دورد بی پایان مهدی شب از اصفهان .
از نوشتن تا آدم شدن :
وقتی می نویسم دقیق تر ٬ شفاف تر و از زوایای مختلف به موضوعات نگاه و دربارشون تفکر می کنم مادامیکه می نویسم با خودِواقعی ام روبه رو می شوم و وقوف لحظه ای به خودم و درونیاتم پیدا می کنم . اگر با مطالعه دریافت هام رو تصحیح کنم و توسعه بدم اونوقت دانشی که حاصل شده عمق بیستری داره اما هنوز یک مرحله مهم باقی مونده که اسمش رو میذارم تلاش برای آدم شدن و اون چیزی نیست جز «عمل کردن» . به نظرم فاصله بین نوشتن ومطالعه با کمال یافتن و آدم سدن اهل عمل بودن هست .
امام علی علیه السلام :
« کمال علم ٬ عمل کردن به مقتضای آن است ».
«با کردار نیک میوه علم چیده می شود نه با گفتار نیک»
«علم و عمل به هم پیوسته اند …علم ٫ عمل را صدا می زند اگر پاسخش داد می ماند وگرنه می رود».
یک سوال هم دارم اینکه آیا نوشتن فرد رو عملگرا هم می کنه ؟
سلام خوب بود اما به این نکات اشاره نشد:
۱.انگیزه نوشتن کتاب توسط نویسنده چیست ؟
۲.این کتاب را برای چه افرادی مفید است
۳.این کتاب چه بخش اززندگی ما رابهبود میبخشد
قطعا به این گروه می پیوندم … چرا که اولا با ایده ات خیلی کیف کردم و ثانیا همیشه مشکل هدف گذاری داشتم و از جمله کار های سخت بود برای من و این یک فرصت مناسب است که خودم را رشد بدهم و مخصوصا که کار گروهی است و ثالثا فردی مثل شما در این گروه کمک کار ما هستید.
مدتیه ( تقریبا یک ماه ) که پیگیر نوشته های سایت (وبلاگ) شما هستم. بنظرم نوشته های آدما یجورایی شبیه خودشونه. چون نوشتن رو هم جزء حواس آدما می دونم. شاید حس هفتمشون. حسی که از طریق اون، ارتباط برقرار می کنن. مثل بینایی یا لامسه…
نوشته های شما توش نظم هست. کنجکاوی هست. پشتکار هست و یه چیز ملایم. یه چیزی از جنس آرامش که دوستش دارم. خوشحال میشم ببینم چه ایده هایی در گروه 5 ارائه میدید. من هم به گروهتون پیوستم. پیروز باشید
سپاس فراوان از جناب کلانتری صاحب واقعا متن زیبا و در واقع موضوع زیبا و دلپسندی را رویش کار کردند و در خدمت مان قرار دادند نهایت سپاس از شما واقعا استفاده کردم با امید اینکه از برنامه های بعدی تان هم بنده مستفید گردد بعید از لطف تان نخواهد بود
گاهی اوقات، اکثر افراد از خورده شدن حقوشون و نداشتن فرصت برابر برای رشد و پیشرفت و امثال این دلایل و بهانه ها گله می کنند و عدم رشد و پیشرفتشون رو در این دلایل جستجو می کنند و از امکانات و فرصت هایی که دارند و می توانند به بهترین شکل استفاده کنند غافل می شوند.
با همین لپتاپ می تواند بهترین دانشگاه برای یادگیری و توسعه مهارت هایمان باشد، اگر نسبت به این فرصت آگاه باشیم و بهانه نیاوریم و اهل عمل باشیم و فرصت ها رو غنیمت بشماریم. در دوران گذشته در هیچ عصری فرصت یادگیری و اموختن تا به این حد در دسترس و برابر نبوده است.
اگر فرضا ما در صد سال پیش زندگی می کردیم، امکان اینکه مثلا با محمدرضا شعبانعلی آشنا بشویم و شاگرد او باشیم چیزی نزدیک صفر هست. چون پیدا کردن استاد به این راحتی نبود و اگر هم پیدا شد، استاد شاگرد بپذیرد یا نه هم مسئله ی دیگری بوده است….
وای چه جالب پس اون پریماه همین پریماهه؟؟؟؟
اسم منم پریِ…و چقد دلم خواست ایکاش اسمم پریماه بود….اجازه هست از اسم پریماه خانمتون استفاده کنم و در آینده با اسم پریماه وبلاگ به پا کنم؟؟؟
ایده ی جالبی دارین….یه شخصیت خیالی با اسمی مملو از خیال….و چقد براش نوشتن از خیال ها و غصه هامون میتونه خیال انگیز باشه… .
کاملا این صحبت شما رو قبول دارم و این رو معادل صحبت یکی از دوستان دیگر میدونم که:
“هر آنچه که در زندگی آکادمیک یاد گرفتم از Youtube بود،و دانشگاه چیزی به من یاد نداد”…
الان که حدود ۵ سالی میشود که از آهنگ گوش دادن کنار کشیده ام ولی هنوز هم صداهای ۶ – ۷ سال پیش که گوش داده ام در گوشم وز وز میکنند یعنی تا تقی به توقی میخورد میخواهند ذهن مرا بهم بریزند و مرا به سمت آن ترانه ببرند … نمیدانم این ترانهها چه خاصیتی دارند که اینقدر راحت در ذهن آدمی نقش میبندند که به این راحتی ها هم قابل پاک کردن نیست … انگار با خودکار بیک نوشتن که با پاکنهای جوهر پاکن هم پاک نمیشن….
ولی هنوز هم که هنوز است بعضی از آهنگها را گوش میدهم، آنهایی که موجب تقویت عالم و شخصیت و حال و هوای خوبم میشوند … نمونهی وطنی اش آهنگ خیال کن غزالم از محمد اصفهانی و یا …
این درسته که اونچه که ما مصرف میکنیم روی مدل ذهنی ما تاثیر میذاره به مرور.
اما من فکر میکنم از طرفی هم میشه اینطور نگاه کرد که اول آدمها و ذائقهها وجود دارن و بعد مواد مصرفی بوجود میان.
مثلا من یادمه که دوازده سیزده ساله که بودم دوستانم رمانهای معدبپور رو میخوندن، توی جمع دوستانه من همه اون کتابها رو خونده بودن اما من بعد اینکه با تعریفهای بچهها با سبک داستان آشنا شدم اصلا تمایلی نداشتم بخونمشون و یادمه کتاب مورد علاقه من در اون زمان بلندیهای بادگیر بود که چند بار خونده بودم و یادمه به یکیشون دادم خوند بلندیهای بادگیر رو و باز هم کتابهای معدبپور رو دوست داشت.
میخوام بگم که این میلیونها آدمی که ازشون صحبت میکنی خودشون به این سبک موسیقی تمایل دارن و اگر این سبک آهنگ ها نباشه دلیل نمیشه به سبک دیگهای رو بیارن که در نتیجهش کیفیت حس و حالشون ارتقا پیدا کنه.
-وقتی کسی از موسیقیِ پاپ(یا هر سبکی) خوشش میاد و با اون حالش بهتر میشه چه دلیلی داره که از بدیهاش بگی یا بهش ثابت کنی که فقط داره یک مشت چرت و پرت می شنوه؟
-وقتی که شنوندهها علاقه ای به موسیقی فاخر و کلاسیک ندارن، خواننده ها مجبور هستند که برای محبوبیت این طوری بخونن
از حدود ده سال پیش که با موسیقی سنتی و به خصوص اثار استاد شجریان اشنا شدم دیگه نتونستم هر چیزی رو گوش کنم. واقعا استانداردهام به شدت بالا رفت.
یادمه دکتر علی صاحبی هم یه جایی گفته بود که به جوانها تو صیه میکنم در جوانی هرگز به کنسرت استاد شجریان نروند چون دیگر تا اخر عمر از هیچ کنسرت دیگری لذت نمی برند.
آقا شاهین سلام، وقت بخیر
واقعا گل گفتی، لذت بردم؛ من به این موضوع اعتقاد دارم که هرکسی به دنبال موفقیت در هر زمینه ای بخصوص توسعه فردی باشه بالاخره مسیرش رو پیدا میکنه
شاهین عزیز سلام…
شاهین جان من واقعا ممنونم از لطفت. تک تک توصیه هات رو انجام دادم و همشون برام مفید بودن. مخصوصا مزخرف نویسی و پیشنهاد شماره دو.عالی بود واقعا. بین جمله ها و کلمه هایی که مینوشتم، به یه چیزهای برمی خوردم که واقعا شگفت زده ام میکرد. فقط از بین توصیه هات ” بخواب. خواب ببین. بنویس ” رو نتوستم انجام بدم. راستش من یه جورایی از خواب دیدن میترسم.فرقی هم نمیکنه که چه خوابی باشه. خوب یا بد، کلا میترسم. ترسی که تقریبا سه ساله همرامه. برای همین ترجیح دادم نرم سمتش. چون خیلی وقته که اصلا خواب نمیبینم. از ” سینا شهبازی عزیز… پریسا حسینی نازنین و تیرای گل ” و بقیه ی دوستان هم ممنونم بابت توصیه هاشون. خیلی برام مفید بودن. مخصوصا وبلاگ خوانی عالی بود. از وبلاگ خود پریسای عزیز شروع کردم تا به وبلاگ “معصومه شیخ مرادی، امین ارامش و روزنوشت های محمد رضا شعبانعلی و مهم تر از همه متمم”، رسیدم. از خوندشون اونقدر ذوق کرده بودم که حال خوب اون لحظه ام رو با هیچ کلمه نمیتونم توصیف کنم. دیگه هیچ خبری از اون حال کلافه کننده نیست.. واقعا مگه میشه این همه نوشته ی خوب و با ارزش بخونی و شوق نوشتن تو وجودت بیدار نشه ؟…یک دنیا ممنونم ازت شاهین عزیز… از تو و دوستان خوبم.
سهیلا جان
من هر وقت آدم های نایاب و کم نظیری مثل تو رو میبینم واقعاً دلگرم میشم.
تو یه طلبۀ واقعی هستی. کامنت تو یکی از بهترین کامنت هایی بود که تا حالا خوندم.
روزهای سرشار از موفقیت و شادی از آن تو باد.
من همیشه از گفتن کلمه ” تازه کار” خجالت می کشیدم.چون خودم یه” تازه کارم”. مثلا هر وقت یکی ازم میپرسید:
_چند وقته که مینویسی ؟
و من با خجالت میگفتم:
_مدت زیادی نیست… “تازه کارم ”
بعد از خوندن این پست دیدم کاملا نسبت به ” تازه کار ” بودن عوض شد.چند باری کلمه ی “تازه کار ” رو زیر لب زمزمه کردم و الان با گفتن این کلمه یه حس ذوق دارم.
ممنون از این پست خوبت. عالی بود.
From khajeh on یک مهارت لازم و درخشان برای همه
From فرانسیس بیکن دربارۀ نوشتن چه میگوید؟ on چگونه نویسنده شویم؟ اصول نویسندگی در ۵۵ نکته | از داستان کوتاه و رمان تا یادداشت و مقاله و جستار و نامه و محتوا و کتاب
From فرانسیس بیکن دربارۀ نوشتن چه میگوید؟ on کتاب قدرت نوشتن
From تیرا on فرانسیس بیکن دربارۀ نوشتن چه میگوید؟
From امیرجواهری on آیا نوشتن واقعاً لذتبخش است؟
From مهدی شب on بی استعدادترین نویسنده جهان
From شاهین کلانتری on بی استعدادترین نویسنده جهان
From شکراللهی on فرانسیس بیکن دربارۀ نوشتن چه میگوید؟
From شاهین کلانتری on فرانسیس بیکن دربارۀ نوشتن چه میگوید؟
From مرتضی on چگونه یک کتاب را معرفی کنیم؟ روش مرورنویسی برای کتابها+چکلیست معرفی کتاب
From شاهین کلانتری on چگونه یک کتاب را معرفی کنیم؟ روش مرورنویسی برای کتابها+چکلیست معرفی کتاب
From امیرجواهری on جرقههایی برای بهتر نوشتن
From شاهین کلانتری on جرقههایی برای بهتر نوشتن
From khajeh on چرا گروه 5 را راه اندازی میکنم؟
From مو مشکی on چرا گروه 5 را راه اندازی میکنم؟
From شاهین کلانتری on چرا گروه 5 را راه اندازی میکنم؟
From ثمرالدین حافظی on چگونه نویسنده شویم؟ اصول نویسندگی در ۵۵ نکته | از داستان کوتاه و رمان تا یادداشت و مقاله و جستار و نامه و محتوا و کتاب
From شاهین کلانتری on چگونه نویسنده شویم؟ اصول نویسندگی در ۵۵ نکته | از داستان کوتاه و رمان تا یادداشت و مقاله و جستار و نامه و محتوا و کتاب
From فاطمه قشمی on چرا گروه 5 را راه اندازی میکنم؟
From احسان on از تلگرام | غُر زدن ممنوع!
From تیرا on چرا گروه 5 را راه اندازی میکنم؟
From ما فقط به یک لپتاپ نیاز داریم on چگونه نویسنده شویم؟ اصول نویسندگی در ۵۵ نکته | از داستان کوتاه و رمان تا یادداشت و مقاله و جستار و نامه و محتوا و کتاب
From شیرین on ما فقط به یک لپتاپ نیاز داریم
From علی طاعتی مرفه on ما فقط به یک لپتاپ نیاز داریم
From شاهین کلانتری on ما فقط به یک لپتاپ نیاز داریم
From علیاکبر قزوینی on ما فقط به یک لپتاپ نیاز داریم
From پری on اسمهای اصیل و عجیب ایرانی-1
From شاهین کلانتری on اسمهای اصیل و عجیب ایرانی-1
From پری on اسمهای اصیل و عجیب ایرانی-1
From ابراهیم عزیزی on ما فقط به یک لپتاپ نیاز داریم
From وقتیکه عشق لوس میشود... on چگونه نویسنده شویم؟ اصول نویسندگی در ۵۵ نکته | از داستان کوتاه و رمان تا یادداشت و مقاله و جستار و نامه و محتوا و کتاب
From khajeh on وقتیکه عشق لوس میشود...
From الهام فیض الهی on وقتیکه عشق لوس میشود...
From شاهین کلانتری on وقتیکه عشق لوس میشود...
From امیر شرفی on وقتیکه عشق لوس میشود...
From شاهین کلانتری on وقتیکه عشق لوس میشود...
From حسین طارمیلر on وقتیکه عشق لوس میشود...
From مسعود رنجبر ایوکی on ما فقط به یک لپتاپ نیاز داریم
From شاهین کلانتری on ما فقط به یک لپتاپ نیاز داریم
From سهیلا.م on جرقههایی برای بهتر نوشتن
From شاهین کلانتری on جرقههایی برای بهتر نوشتن
From سهیلا.م on تازهکار بودن یعنی چه؟
From شاهین کلانتری on تازهکار بودن یعنی چه؟