چه نکات خوبی بود در مورد ویژگیهایی که یک نویسنده آنلاین دارد و ویژگیهایی که نباید داشته باشد.
و همین مفهوم «شتاب» و «شتابزدگی» خیلی کلیدی است. اینکه نویسنده با علم و درک فضای آنلاین، از شتابزده نوشتن خودداری کند و کمی تعمق را وارد فضای نوشتاری کند.
این طوری میتوانیم امیدوار باشیم به جای تولید انبوهی از محتوای سردستی، نوشتارهایی تولید شود که در گذر زمان، همچنان ارزش خواندن و رجوع داشته باشد.
اون فاصله منطقی بین نوشتن و انتشار رو من به خوبی احساس کردم. فکر می کنم وقتی کاری انجام میدیم، همون لحظه ازش ارزیابی دقیقی نداریم و ممکنه فکر کنیم خیلی خوبه یا خیلی بد. ولی اگه بعد از یه مدت بیایم سراغش میتونیم واقع بینانه تر نقدش کنیم. من چند بار که واسه ملت کامنتای طولانی نوشتم و یه دفعه اشتباهی صفحه رو بستم و اعصابم وحشتناک خورد شد و دوباره شروع به نوشتن کردم و این بار موضعم نسبت به موضوع عوض شده بود! متوجه فایده این کار شدم. 🙂
وااااای! چقد خوب گفتین! به شدت حسشون کردم. به خصوص تفاوت غم و ناله! وای خیلی خوب بود.
اوایل که رفته بودم هنرستان یکی از بزرگترین مشکلاتم آهنگایی بود که بچه ها سر کلاس میذاشتن. در حالی که من احساس می کردم یه نفر با میخ و چکش افتاده به گوش اعصابم، اونا همراه آهنگ زمزمه می کردن و راحت به طراحی میپرداختن! یکی از کابوسام کلاس هایی بود که کار عملی داشت. خدا رو شکر انقد آهنگ غیرمجاز گذاشتن که اومدن اسپیکرشونو گرفتن! ولی این سوال هنوز با من بود که چطور ممکنه اون صدا، اون آهنگ، اون شعر و اون سبک، که برای من از آهنگ مبتذل و سطحی گذشته و یه جور شکنجه محسوب میشه، برای اکثر بچه ها تا این حد لذتبخش باشه؟
جواب سوالمو یه جورایی گرفتم. چند ماه بعد وقتی یکیشون اومده بود تو کلاس و در مورد شکست عشقیش حرف میزد، متوجه نوع نگاه اون (ها) به عشق و تجربش از عشق شدم. هنوز چند ماه بیشتر نبود که با طرف آشنا شده بود، ولی طوری در موردش حرف میزد که انگار دوستی چندین وچند ساله ای با هم دارن. و حتی از یه مدتی به بعد با لفظ “شوهرم” از اون بنده خدا یاد میکرد! و یه مدت بعدش هم اومد مدرسه و گفت کات کردیم! ها ها ها (باورتون نمیشه اون لحظه چقد احساس نفرت نسبت بهش احساس کردم. خدا ببخشدم.) و شروع کرد به گفتن این که اون باید برای به دست اوردن من تلاش می کرد. اما نتونست تو روی اون مادر … ش وایسه. همه پسرا عین همن و…!
عشق لوس شده و لوث و این بد دردیه. 🙁
البته لازمه اینو هم اضافه کنم که اون اگزوز ماشین قراضه که اشعار کلاسیک میخونه یه ویژگی ای داره که در دفعه اول آدم لعنت میفرسته به خودش و طرفداراش و از گوش گرامیش عذر خواهی می کنه. ولی کافیه کمی بیشتر بگذره تا یه دفعه ببینی معتادت کرده خرااااب! گفتم بدونین! در همین راستا میتونید مطلب مامانم رو بخونید که به عنوان وبسایت نوشتمش. (چطوری میشه لینک داد از اینجا؟)
(چقد خوبه اینجا متمم نیست هر چی دلم میخواد علامت تعجب و نقطه چین و پرانتز و شکلک و اینا میذارم!)
سارا جان
تو خیلی خوش ذوقی.
من چقدر دوست دارم کامنت هات رو. کامنت هایی که به تجربه های شخصی اشاره دارن خیلی خوبن.
راستی اگزوز رو خیلی خوب گرفتی. البته بعضی کاراش بد نیست. منم قبلاً خوشم میومد.
آره منم نمیدونم اون چرا انقدر معروفه.ولی بعضی کاراش بد نیست.انقدر همه جا شنیدم تا خوشم اومد کم کم ازش.وگرنه والا من دوره ی راهنمایی مختاباد گوش می دادم … بلبل به چمن زار …. بعدا به زور هم سن هام اینا رفت تو مخم .میون این همه سرگردانی…
۱.ای کاش ترک عادتِ زندگی عادی، عادتم می شد.
۲. آیا عشق چیزی جز طعم گسِ شیرینِ ندیدن خود و لذت فرساینده ی فقط او را دیدن است؟
۳.سارای عزیزم؛ وجودت در زندگی ام، وجود زندگی شورانگیز و رنگارنگ را در نهایت سیاهی و سفیدی ام، به من نمایاند.
۴.غذای روحم؛ کتاب، جز گرسنه تر کردنم، خاصیت دیگری ندارد.
۵. چه کسی بهتر از مولانای جان می توانست مستی، شور، شادی و لذت دیوانه ی حق شدن را در عمق جانم بنشاند.
۶. ترس از حسرت هنگام مرگ با این انبوه هدر دادن ها و انجام ندادن ها، بزرگترین وحشت زندگی ام است.
۷. روزی که وجودم برای خودم و دیگران مثمر ثمر و الهام بخش باشد،به بزرگترین هدفم دست یافته ام.
۸. شغل مورد علاقه ام هدیه دادن بزرگترین لذتم به دیگران یعنی آموختن، در قالب آموزش است.
۹. نمیدانم دریا و آسمان را آبی بنامم یا آبی را دریا و آسمان!
۱۰. “حال” را دریاب تا “آینده” از آن تو باشد.
سلام آقای کلانتری
نوشته هاتونو معمولا دنبال می کنم و اغلبشون رو دوست دارم.
وبلاگتون پر از مطالب پربار و جذاب راجع به نویسندگیه، ممنون از به اشتراک گذاریشون.
یک نکته ای به ذهنم اومد برای تمرین نویسندگی و نوشتن ، گفتم اینجا بنویسم.
ما(منظور من وکسانی مثل من که تجربه چندانی در نوشتن نداریم) می تونیم رمان ها یا داستان های کوتاه یا جملات بزرگان رو تغییر بدیم . معمولا جملات بزرگان یه جرقه ای رو در ذهن آدم روشن می کنن مثلا یک مجموعه ای از اتفاقات درونی یا بیرونی شخصی که با اون جمله تضاد دارن یا جمله مذکور رو تایید می کنند یا بهتره بگم مجموعه ای از کنش ها در ذهن شکل می گیره که میشه راجع به همون ها نوشت یا بعضی کلمات جمله رو برای خودمون تغییرش بدیم… .
یا اینکه حین خوندن رمان ها میشه یک سری جملاتی( ک با ساختن تصاویر ذهنی از رمان در ذهنمون ساختیم )رو اضافه کنیم، اسامی شخصیت های رمان یا بعضی دیالوگ ها رو خط بزنیم یا حاشیه نویسی کنیم و بجاش شخصیت ها و کلمات و جملات خودمون رو اضافه کنیم .کتاب های جذابی که بتونیم چند بار از روشون بخونیم گزینه های بهتری برای این کار میتونن باشن.
حتی می تونیم اخر نوشته های دخل و تصرف شدمون بنویسیم :
نوشته ی “(اسم خودمون)” برگرفته از نوشته ی”(فرد نویسنده) ”
احتمالا اینجوری اعتماد به نفس بیشتری رو برای نوشتن بدست میاریم.
ممنون که وقت گذاشتین و کامنتم رو خوندین.
آینده با همۀ ترسهایش، چراغی را در دل من روشن نگه داشته است که حتی فکر کردنِ دقایقی به آن و غرقِ در افکار شدن، لبخندی را بر لبانم مینشاند.
البته شاهین جان، آقا معلم عزیز سعی کردم جملهام را با حرف ربط کِش بدم. اگر تخطّی کردم، من رو ببخش.
1- می گویند ترک عادت موجب مرض است، اما من با ترک عادت هایم زندگی کرده ام.
2- دور زمانی سر سجاده سبز، عشق طلب می کردم …. پس از آن صبر بر عشق.
3- دوستی را پس از جدایی آغاز کردیم.
4- هر آن چیزی که درست کردنش تنها 10 دقیقه زمان بخواهد. 🙂
5- هیچ حیوانی به حیوانی نمی دارد روا ، آنچه این نامردمان با جان انسان می کنند
6- کمی ریزتر شدم، خوب که دقت کردم، دیدم تنها واژه “ترس” است که مرا می ترساند نه هیچ چیز دیگری
7- چند روزی است که می نویسم: “دوست داشتن همه آدم ها”
8- شغل من ترویج هرچه با شکوه تر هدف ام خواهد بود.
9- بدون شک رنگ طبیعت را به تک تک رنگ ها به تنهایی ترجیح می دهم.
10- دوستی از راه دور می گفت، در حال زندگی کن!
خيلي از بزرگ تَر ها كه به ما سركوفت ميزننو مسخرمون ميكنن كه نسل دهه هشتادي نسليه ك زودتر از سنش بزرگ شده و كارهايي كه براي سنش مناسب نيست و انجام ميده،مقصرش خودشونن كسايي ك مثلا الگوي ما بودنو مارو به اين جهنم كشوندن.من چيزايي رو ميدونم كه خانوادم نميدونن (+١٨)و اين تقصير من و امثال من نيست.ما داريم تو جامعه اي بزرگ ميشيم كه مردماش همه كار ميكنن و اين درحاليه كه اونا الگو هاي نسل هاي كم سنو سالند.ما اينه ي دهه شصت هستيم اما در ابعاد كوچك.ما اگر به بيراهه كشيده شديم تقصير هميناست ك مسخرمون ميكنن چون اونا سرمشقمون بودن و ما از اونا ياد گرفتيم.اونا بودن كه دوست دختر و دوست پسر و اهنگاي رپي ك توش از كلمات ركيكو زننده استفاده ميشه رو مد كردن بي حجابي و شاخ بازي و لات بازي و فضائية مجازي. اونا برامون اينه بودن.اينقدر تهمتو سركوفت شنيديم كه واقعا اوني شديم ك اونا ميگفتن و از حد و مرز جلو زديم.اين افراد اگر درك داشتند و يك ذره فكر ميكردند هيچ وقت اين كارو نميكردن.دهه نوديا الگشون ماييم كه خرابمون كردن خدا به دادشون برسه😢:(
شاهین من ترجیح میدم باور کنم هرکسی یکبار عاشق میشه!
با اون یک تجربه سنگین و مرد افکنی که من در عاشقی داشتم، اگر عدد سه را باور کنم چهار ستون تنم به لرزه در میاد😉
باهات کاملا موافقم و میتونم با صراحت و قاطعیت و با تجربه ای که کسب کردم دور و ورم و ادما رو دیدم ادم میتونه بارها عاشق شه
این مهمه که موقعی یه انسان نمیتونه چندین بار بعد هز اتمام یک رابطه عاشق شه که قلبش ضربان نداشته باشه و به عبارتی مرده باشه و بعد جسمانی و روحانیش از بین رفته باشه
چندین بار سعی کردم تا جملات کوتاهی درباره ی سوال هایی که کرده بودی بنویسم ،اما به نظرم نوشتن یک جمله ی کوتاه خیلی سخت تر از نوشتن یک متن است،حداقل الان که کاملا اینطور بود.
نوشتن همیشه برای من سخت بوده،الان هم در قالب یک جمله ی کوتاه درباره ی عشق یا شاعر محبوبم سخت تر از همیشه.
شاهین جان،راستش رو بخواهی،همیشه دلم می خواسته با ابراهیم گلستان و مدل ذهنی و نوشته هاش آشنا بشم،اما چیزهایی که از او شنیده ام و هنوز هم می شنوم ،شاید به طرزی احمقانه مانع می شوند تا سراغ گلستان بروم.
قبلا هم وقتی کتاب فیلسوفان بدکردار را خواندم، تا چند وقتی گیج بودم و نمی توانستم برای خودم هضم کنم که چطور افرادی که من از آن ها به عنوان معلم خودم در زندگی یاد می کردم،چنین زندگی های وحشتناکی داشته اند،راستش برای چندتایی از آن فیلسوف ها برای خودم به نتیجه هایی رسیدم و با آن ها آشتی کردم و هنوز هم کتاب های آن ها را برای بار چندم می خوانم،اما در مورد ابراهیم گلستان،راستش رو بخواهی،خیلی سعی کردم درست و منطقی به قضیه فکر کنم و صرفا از نثر زیبای گلستان و مدل ذهنی و طرز تفکر متفاوتش لذت ببرم،با دیدن تداکس تهران و بغض لیلی گلستان وقتی داشت از دوران نوجوانی و بغض صبحگاهیش می گفت که تموم نمی شد و ادامه داشت،هر چه رشته بودم پنبه شد،شاید چون خودم هم مثل لیلی بودم.
نوشتن برای من یکی از راه هاییست که میتوانم خودم را بشناسم. بیشتر وقت ها خیلی از درونیات را با نوشتن کشف میکنم. اخیرا هم به این نتیجه رسیدم که نوشتن چه قدر میتواند به فهم مدل ذهنی خودمان کمک کند.
سلام
اگر کتاب قدرت نوشتن بجز عکس نوشته هایی که در کانال گذاشته میشه مشتمل بر مطالب دیگه ای هم هست مشتاقم بخونمش؟ احتمالا بقیه مطالب هم مثل عکس نوشته ها عالین .
سلام شاهین جان وقت بخیر
هر وقت به وبلاگت سر می زنم سر حال می شم، اگه میشه در مورد کمالگرایی هم یه پست بذار ، عاملی که باعث میشه خیلی ها مثل من نتونن از نوشتن اونطور که باید لذت ببرن؛ این جمله رو هم خدمتت تقدیم میکنم و برات آرزوی موفقیت می کنم.
تنها راه انجام کار بزرگ این است که عاشق کاری باشید که انجام می دهید. استیو جابز
From محسن برجی on یک نویسنده آنلاین حرفهای چه ویژگیهایی دارد؟
From سارا درهمی on یک نویسنده آنلاین حرفهای چه ویژگیهایی دارد؟
From سارا درهمی on وقتیکه عشق لوس میشود...
From شاهین کلانتری on وقتیکه عشق لوس میشود...
From سیماحسینی on وقتیکه عشق لوس میشود...
From فقط یک جمله on چگونه نویسنده شویم؟ اصول نویسندگی در ۵۵ نکته | از داستان کوتاه و رمان تا یادداشت و مقاله و جستار و نامه و محتوا و کتاب
From فقط یک جمله on کتاب قدرت نوشتن
From امیر شرفی on فقط یک جمله
From شاهین کلانتری on فقط یک جمله
From علي ابراهيمي on فقط یک جمله
From سمیرا شیری on فقط یک جمله
From شاهین کلانتری on فقط یک جمله
From فاطمه سلیمانی on چگونه نویسنده شویم؟ اصول نویسندگی در ۵۵ نکته | از داستان کوتاه و رمان تا یادداشت و مقاله و جستار و نامه و محتوا و کتاب
From شاهین کلانتری on چگونه نویسنده شویم؟ اصول نویسندگی در ۵۵ نکته | از داستان کوتاه و رمان تا یادداشت و مقاله و جستار و نامه و محتوا و کتاب
From سینا شهبازی on فقط یک جمله
From سارا عصارکاشانی on فقط یک جمله
From شاهین کلانتری on فقط یک جمله
From Sara1382 on 10 پیشنهاد عملی برای دهه هشتادیها+کلیپ
From Sara1382 on 10 پیشنهاد عملی برای دهه هشتادیها+کلیپ
From شاهین کلانتری on 10 پیشنهاد عملی برای دهه هشتادیها+کلیپ
From علی نوربخش on فقط یک جمله
From پوریا صفرپور on آیا ما بیش از 3 بار عاشق میشویم؟
From eli on آیا ما بیش از 3 بار عاشق میشویم؟
From شاهین کلانتری on آیا ما بیش از 3 بار عاشق میشویم؟
From هلنا on آیا ما بیش از 3 بار عاشق میشویم؟
From شاهین کلانتری on آیا ما بیش از 3 بار عاشق میشویم؟
From Sara on آیا ما بیش از 3 بار عاشق میشویم؟
From چرا نویسندهها شبیه کریستف کلمب هستند؟ on نمی دانم که نمی دانم/ 10 پیشنهاد نسیم طالب برای زندگی بهتر
From چرا نویسندهها شبیه کریستف کلمب هستند؟ on چگونه نویسنده شویم؟ اصول نویسندگی در ۵۵ نکته | از داستان کوتاه و رمان تا یادداشت و مقاله و جستار و نامه و محتوا و کتاب
From سوگل on فقط یک جمله
From شاهین کلانتری on فقط یک جمله
From سوگل on جملاتی از ابراهیم گلستان در نامه به سیمین
From شاهین کلانتری on جملاتی از ابراهیم گلستان در نامه به سیمین
From پریسا حسینی on چرا نویسندهها شبیه کریستف کلمب هستند؟
From شاهین کلانتری on چرا نویسندهها شبیه کریستف کلمب هستند؟
From Saied on چخوف پلاستیکی!
From شاهین کلانتری on چخوف پلاستیکی!
From چرا نویسندهها شبیه کریستف کلمب هستند؟ on کتاب قدرت نوشتن
From Sara1382 on 10 پیشنهاد عملی برای دهه هشتادیها+کلیپ
From شکراللهی on کتاب قدرت نوشتن
From شاهین کلانتری on کتاب قدرت نوشتن
From راه رسیدن به قدرت در دنیای جدید on چگونه نویسنده شویم؟ اصول نویسندگی در ۵۵ نکته | از داستان کوتاه و رمان تا یادداشت و مقاله و جستار و نامه و محتوا و کتاب
From راه رسیدن به قدرت در دنیای جدید on کتاب قدرت نوشتن
From nourbakhsh_lawyer on راه رسیدن به قدرت در دنیای جدید
From سارا درهمی on چرا گروه 5 را راه اندازی میکنم؟
From شاهین کلانتری on چرا گروه 5 را راه اندازی میکنم؟
From مسعود رنجبر ایوکی on فقط یک کتاب بنویس
From شاهین کلانتری on فقط یک کتاب بنویس
From مسعود رنجبر ایوکی on فقط یک کتاب بنویس
From شاهین کلانتری on فقط یک کتاب بنویس