چرا وقفه به حرف نو نمی‌انجامد؟

 

گاه وسوسه می‌شوی مدتی از نوشتن فاصله بگیری تا حرفی نو برای گفتن بیابی؛ اما اغلب نتیجه این است: دوباره برمی‌گردی و هرچه پیش‌تر نوشته بودی بازگو می‌کنی.

 

تازگی در تداوم است. تا به دام تکرار نیفتیم از بند آن نمی‌رهیم.

به همسفران مدرسه نویسندگی بپیوندید:

پیشنهاد مطالعه:

10 شهریور 1403

10 شهریور 1403

29 اردیبهشت 1397

29 اردیبهشت 1397

28 شهریور 1403

28 شهریور 1403

4 پاسخ

  1. زندگی مثل دار قالیست خیلی از جاها تکرار درتکرار ولی زیبایی آن وقتی شکوفا می‌شود که گل‌های آن یکی یکی خودرآ نشان میدهند وفرصت عرض اندام مییابند.

  2. اغلب اوقات دلیل ننوشتنم این است که هیچ چیزی در سرم نیست، خالی خالی
    هر چفدر می‌گردم تا رد پایی از یک حسی، خاطره‌ای، نظری، عقیده‌ای بیابم، اما جز تهی چیزی نمی‌یابم و همین مانع نوشتنم است، شاید گفته شود که در مورد همان تهی بنویس، همانذهم در یکی دو بند تمام می‌شود.
    در حسرت نوشتن متن‌های طولانی‌ام.

    1. به نظرم بهتر باشه از تکرار نترسید و همون یکی دو بند رو تکرار کنید خانم دمیرچی.
      مسلمن که در هر تکرار بخشی از جمله‌ها عوض می‌شه و خب، وقتی عوض بشه تکراری هم نیستن.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *