چرا وقفه به حرف نو نمی‌انجامد؟

 

گاه وسوسه می‌شوی مدتی از نوشتن فاصله بگیری تا حرفی نو برای گفتن بیابی؛ اما اغلب نتیجه این است: دوباره برمی‌گردی و هرچه پیش‌تر نوشته بودی بازگو می‌کنی.

 

تازگی در تداوم است. تا به دام تکرار نیفتیم از بند آن نمی‌رهیم.

به همسفران مدرسه نویسندگی بپیوندید:

پیشنهاد مطالعه:

28 اردیبهشت 1402

28 اردیبهشت 1402

18 فروردین 1405

18 فروردین 1405

4 پاسخ

  1. زندگی مثل دار قالیست خیلی از جاها تکرار درتکرار ولی زیبایی آن وقتی شکوفا می‌شود که گل‌های آن یکی یکی خودرآ نشان میدهند وفرصت عرض اندام مییابند.

  2. اغلب اوقات دلیل ننوشتنم این است که هیچ چیزی در سرم نیست، خالی خالی
    هر چفدر می‌گردم تا رد پایی از یک حسی، خاطره‌ای، نظری، عقیده‌ای بیابم، اما جز تهی چیزی نمی‌یابم و همین مانع نوشتنم است، شاید گفته شود که در مورد همان تهی بنویس، همانذهم در یکی دو بند تمام می‌شود.
    در حسرت نوشتن متن‌های طولانی‌ام.

    1. به نظرم بهتر باشه از تکرار نترسید و همون یکی دو بند رو تکرار کنید خانم دمیرچی.
      مسلمن که در هر تکرار بخشی از جمله‌ها عوض می‌شه و خب، وقتی عوض بشه تکراری هم نیستن.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *