ماجرای پیتزای نویسندگی چیست؟

یک دایره‌ی ساده است که به هشت پاره تقسیم شده.

هدف تبدیل تمرین روزانه‌ی نوشتن به یک بازی دلچسب است.

برای هر روز یکی از این دایره‌ها آماده می‌کنیم:

می‌کوشیم در طول روز، در هشت نوبت، هر بار دست‌ِکم هفت دقیقه بنویسیم، و سپس یک پاره از دایره را رنگ‌آمیزی کنیم.

دقت کنیم که هدف اصلی هشت نوبت نوشتن است، یعنی هم‌آمیزیِ‌ شبانه‌روز با نوشتن. پس، اگر  یک ساعت بی‌وقفه نوشتیم به این معنا نیست که می‌توانیم تمام خانه‌های پیتزای نویسندگی را پر کنیم. بین هر نشست نوشتاری باید فاصله باشد.

بیشتر آزادنویسی می‌کنیم؛‌ یعنی بی‌مقدمه می‌آغازیم و جریان سیال ذهنمان را می‌نویسیم.

صدالبته که از این پاره‌های نوشتاری می‌توانیم برای توسعه‌ی پروژه‌های نوشتاری‌مان نیز بهره‌ ببریم؛ از رمان گرفته تا پایان‌نامه.