خوشی‌جای ما | مانیفست نویسنده‌ساز

به جای «وبینار نویسنده‌ساز» از این به پس می‌گوییم «خوشی‌جای نویسنده‌ساز».

چرا خوشی+جا؟

چون خوشیم به نوشتن و خاندن: خاندنوشتن.

خوشی‌جا جایی‌ست که در آن می‌توانی آزادانه از عجیب‌ترین علایقت بگویی.

در خوشی‌جا از اندوهت هم مایه‌ی خوشی می‌سازی. این از ریشخند اندوه نیست، خوشی با درک معنای اندوه است.

مانیفست خوشی‌جای نویسنده‌ساز:

ما معتقدیم که برای بهبود جامعه باید از بهبود خودمان بیاغازیم. ما نوشتن را ابزاری برای خودشناسی و خودسازی می‌دانیم، بنابراین وقفه در نوشتن را وقفه‌ای در خودسازی و خوشناسی می‌پنداریم.

«خوشی‌جای نویسنده‌ساز» یک گردهمایی روزانه‌ی آنلاین است. ما گرد هم می‌آییم تا اهمیت نوشتن را فراموش نکنیم؛ تا از هم انگیزه‌ی نوشتن بگیرم؛ تا از رهگذر گفت‌وگو و آشنایی با اندیشه‌های یکدیگر به اندیشه‌های تازه برسیم.

ما مهارت‌یافتن در نویسندگی را نتیجه‌ی استمرار در تمرین می‌دانیم. تمرینی مؤثر تمرینی است که روزانه انجام شود و پیوسته سطح آن ارتقا بیابد. گردهمایی روزانه‌ی ما مشوق چنین تمرینی‌ست.

ما آشنایی با سنت را زمینه‌ساز نوآوری می‌دانیم. وبینار نویسنده‌ساز مشوق خاندن شاهکارهای کلاسیک است. دور هم جمع می‌شویم تا مطالعه‌ی آثار ماندگار ادبیات را فراموش نکنیم و انگیزه و مهارت خاندن متون‌ دشوارتر را نیز به دست آوریم.

ما می‌دانیم که داشتن مخاطبان جدی و صاحب‌نظر و شنیدن نقد آن‌ها بر سرعت رشدمان می‌افزاید. خوشی‌جای ما جایی برای آشنایی و دوستی با چنین مخاطبانی‌ست.

ما با نوشتن خوشیم، نوشتن را برای خوشی خود و دیگران می‌خاهیم.