به این پرسش‌ها به چشم جرقه‌های کوچکی بنگرید برای نوشتن. اما چه بهتر که جای پاسخ‌نگاری، پرسش‌ها را با پرسش‌های بیشتر بگسترید.
نردبانی از پرسش بسازیم، نه برای رسیدن به پشت‌بامِ پاسخ، بل‌که برای چشم دوختن به آسمانی از پرسش‌ها.
➖از یک پرنده‌ی دیوانه چه رفتارهایی سر می‌زند؟
➖چی باعث می‌شود «ناچیز» را «چیز» بپنداری؟ و اصلن چه ناچیزهایی را بهتر است چیز پنداشت و چه ناچیزهایی را نه؟
➖چه کنیم که گریز از مهرطلبی، به بی‌رحمی نینجامد؟
➖تو هم مثل پی‌یر بوردیو معتقدی که «جوانی واژه‌یی بیش نیست.»؟
➖ پرسش‌های خوب را زیر کدام فرش پنهان کرده‌اند؟
➖بیشتر اوقات از پرسش برگِ برنده می‌سازی یا از پاسخ؟
➖اگر حاصل ساعت‌ها نوشتنت، چیزی جز کرورها سؤال نباشد، احساس بیهودگی می‌کنی؟
