بگیر و ببویشان.
ازشان عطر بساز.
جملههایی بساز تنمالیدنی.
شعر به شعر بهشان نزدیکتر شو.
جز شعر برای کار دیگری به کارشان نبر.
خرشان شو، بگذار از تو کولی بگیرند.
جملههای عجیب بنویس.
معنیشان را جابهجا به کار ببر و عصبانیشان کن.
سکوت کن تا قدرشان را بیشتر بدانی.
گردشان را بگیر.
میوهی درخت زندگی بپندارشان.
فکر کن جان دارند و آشنای تواند.
روی اعداد ساعت هم کلمه بنویس.
زمین را با کلمات طی بکش.
به کلمات وعدههای بیجا بده.
پشت سر این کلمه پیش آن یکی کلمه غیبت کن.
باهان دربارهی فونتها مصاحبه کن.
تاریخچهی یک کلمه را بنویس.
به کلمات حالی کن که همهشان همردیف همند.
بگو همهی کلمات در نهایت یک معنی دارند اما استدلال نکن و بگذار تو خماری خفه شوند.
به خودت جو بده که تو کلمات را بهتر از همهی آدمهای دیگر میفهمی.
برای کلمه گل بخر بگذار لای کتاب خشک شود.
به هر کلمه وعده بده که تنهایی میبریش رو بیلبورد.
برای کلمات ساعت مچی بخر.
چند تا کلمه را بردار و باهم لژی فراماسونری تشکیل بدهید.
کلمات چروک را اتو بزن.
برای کلمات سیبیل بکش.
براشان کود مناسب بیاب.
لای کلمات را با تپشهای قلبت پر کن.
برای کلمات کهنه عصا بخر.
شبها با لغتنامه بخاب.
بیش از هر نوع کتابی واژهنامه ورق بزن.
واژهنامههایت را بگذار جلوی چشمت.
گوشهوکنار واژهنامه بنویس.
رابطهی عاشقانهات با کلمات را علنی کن.
کلماتی که ساختهیی با جدیت بیشتری ترویج کن.
بله. بله. بله. تکرار کن. کلمات از تکرار خوششان میاید. این را مهر و توجه تو تلقی میکنند.
برو و فریاد بزن دوست داری کلمات را.
صریح باش.
هیچ دروغ نگو. این بهترین کاریست که میتوانی با کلمات انجام بدهی.
به دیگران هم یاد بده تا با کلمات کارهای جالبتری انجام بدهد.
نشان بده که کلمات جان دارند.
جان کلمه را آشکار کن.
دنبال عشق باش توی هر کلمه.
به کلمه خیره شو. فکر کن شاهکار نقاشی است.
به آدمهایی با کلمات کار جالبی میکنند مهر بورز، ازشان تشکر کن.
برخی کلمات را بنشان روی شانهات.
چند تا کلمه را بگذار برای روز مبادا.
کلمات رجر کشیده را دریاب.
برخی واژه را به سرپرستی بگیر.
نگذار هیچ واژهیی در جمهوری ادبیات احساس غربت کند.
به کلمات بگو که هر یک بهتنهایی شعریاند ناب.
به آنها که نجوای درونت را شکل میدهند بیشتر توجه کن.
کلمات ننوشته را هم بهاندازهی مکتوبها زیر بال و پر بگیر.
برای رسیدن به هستهی هر واژه بکوش.
به شکلهای غریبی بنویسشان که خودشان هم تعجب کنند.
برای کلمات نامه بنویس.
گاهی به یک کلمه جدا از مفهومش عشق بورز.
به کلمات احساس ناکافی بودن نده.
نگو حسی دارم که با کلمات نمیتوان گفت.
به کلمه نشان بده که در هر کاری تواناست. بگذار زبان از تو اعتمادبهنفس بگیرد.
گمان نمیکنی حافظ و امثال او اعتمادبهنفس فارسی را افزایش دادهاند؟
برای کلمه نوشابه باز کن.
کلمات باجنبهاند. شوخی کن با تلفظشان.
بگذار برخی کلمات همیشه رازآلود بمانند.
شعر خودت را در میان کلمات جستجو کن.
حوصله کن کلمه را. از حوصلهی کلمه خارج نشو.
قلکی از کلمات بساز توی قلبت.
برای کلمات یک قلک خوب بخر.
با هر کلمه جمله قصاری بنویس.
داستان مردی را بنویس که دنبال نوشتن کتابی با این عنوان بود: «چگونه با کلمات کار جالبتری انجام بدهیم؟»
