دسته‌بندی: از نوشتن

شوپنهاور: «هیچ کاری مشکل‌تر از این نیست که مهم‌ترین افکار را به زبانی قابل فهم برای همه بیان کرد.» «بسیاری به منظور مخفی کردن فقدان

هر واژه مانند دانه‌ای ماسه است، اما همۀ ماسه‌ها مروراید نمی‌شوند. آیا صدف تو از واژه‌ها مروارید می‌سازد؟

ژوزه ساراماگو، نویسندۀ کتاب معروف «کوری» چند سالی منظم و مرتب وبلاگ می‌نوشت و بعدها مجموعه‌ای از وب‌نوشت‌هایش در قالب کتابی با به اسم «نوت

این هم یکی دیگر از شیوه‌های سادۀ تمرین نویسندگی که برای من مفید بوده است: گفت‌وگو با نوشته‌ها. برای این تمرین معمولاً سراغ نمونه‌های خوبِ

آخیل شارما، نویسندۀ هندیِ ساکن امریکا می‌گوید: جوان‌تر که بودم می‌گفتم: «به خودت و بینشِ خودت اطمینان داشته باش.» اما آن‌قدر نویسندگان ضعیف را که

این روزها در حال نوشتن نمایشنامه‌ای هستم که هیچ قصد انتشار آن را ندارم (توی این لایو دربارۀ این موضوع گفته‌ام). حین نگارش این بازی،

پیش حرف: طی یکی دو ماه گذشته، پاسخ به کامنت‌های وبلاگ عقب افتاد. از اول صبح جواب دادن به کامنت‌های قبلی را شروع کرده‌ام. طی

باز هم از اکبر رادی نقل می‌کنم. همیشه به نثر او باز می‌گردم و می‌آموزم. این حرف‌ها نه فقط دربارۀ تآتر که دربارۀ بسیاری از

نیچه شروع نوشتن را به پریدن در استخر آب سرد تشبیه می‌کند. تقریباً همینطور است، حتی گاهی سخت‌تر. واقعیت مهمی دربارۀ نوشتن وجود دارد که

تنها کسی آزاداندیش است که از نوشتن مطالب احمقانه نترسد. -آنتوان چخوف، گزینۀ سخنان، ص. 28 این ایده‌ها شاید به کار کسانی بیاید که به

دلم می‌خواهد بگویم که یادداشت‌نویسی روزانه بهترین نوع نوشتن است. اینجا دست نویسنده باز است تا خودش باشد. اینجا بین زندگی و نوشتن فاصله‌ای نیست.

نمی‌شد این یادداشت آموزندۀ حسین سناپور را اینجا بازنشر نکرد. اگر این یادداشت را خواندید و حوصله داشتید حتما نظر خودتان دربارۀ لحن را برایم

این جمله‌ها را از کتاب «کلمه‌ها، گزیدۀ نوشته‌های محمدعلی اسلامی ندوشن» برگزیده‌ام. آنچه این جملات را برای من جذاب می‌کند شور و اشتیاق فراوان آقای

این چند سطر را برای دوستانی نوشته‌ام که تازه به این صفحه پیوسته‌اند: هشدار: در جاهایی از این متن کمی از خودم تعریف کرده‌ام، چون