دسته‌بندی: نقل قول

اکبر رادی در یکی از گفت‌وگوهایش می‌گوید: «باران همیشه برای من وسوسه‌انگیز بوده است.*» نمایشنامه‌های رادی را که می‌خوانی می‌بینی حضور خاص باران در آثار

اکبر رادی فصل سوم رمان ملکوت را شعری وهمناک و پر می‌‌خواند. چندی پیش نسخه‌ای قدیمی از چاپ اول ملکوت گیرم آمد. فصل سوم آن

پیش‌حرف: هر نقدی ارزش خواندن ندارد، از همان نوشتجاتی که محال است در هر پاراگراف آن‌ دست‌کم سه چهار بار اسم ژاک دریدا و رولان

به پیوند عمیق خوب نوشتن و خودافشایی اندیشیده‌اید؟ به این نتیجه رسیده‌ام نوشتار خلاقانه رهاورد بی‌پروا نوشتن است، وگرنه چیز جز انشای آب زیپو دستت

پیش‌حرف: به گمانم نثر اسماعیل خویی یکی از بهترین نمونه‌های نثر معاصر فارسی است. این را به عنوان کسی می‌گویم که از شدت علاقه حتا

برخی از اینکه نوشته‌هایشان دقیقن شبیه تصوراتشان نمی‌شود ملول می‌شوند. این که بد نیست. البته من می‌فهمم جنبۀ آزاردهندۀ قضیه کجاست. نویسندۀ نوپا چون توان

فرناندو پسوا می‌گوید «نوشتن یعنی فراموش کردن. ادبیات مطبوع‌ترین شیوۀ نادیده‌گرفتن زندگی است.» او حرف‌‌های بدیع دیگری هم دربارۀ نوشتن دارد: «برای من نوشتن تحقیر

این یکی از مفیدترین توصیه‌هایی‌ست که تاکنون خوانده‌ام: «در چیزی که بیشترین اهمیت را دارد بهترین باشید.» جو کالووی اگر در یک سمینار فقط و

«فقط آن کس که زیبا زندگی کرده است می‌تواند زیبا بمیرد.» کاکوزو اوکامورا، کتاب چای 1964 پس به جای ترس از مرگ باید واهمۀ زیبانزیستن

آیا معیاری برای شنیدن حرف دیگران داریم؟ اول، حکایتی که از کتاب «کلاه چیست؟» برگزیده‌ام، بخوانیم: سه صافی شخصی نزد همسایۀ من آمد و گفت:

پاره‌ای از افکار و ایده‌های دکتر محمود سریع‌القلم همواره برایم الهام‌بخش و راهگا بوده است؛ مثل همین حرف‌های زیر که به من تذکر می‌دهد از

در دوره نویسندگی خلاق وقتی به بحث صحنه‌نویسی می‌رسیم من از دوستانم می‌خواهم با الهام‌گرفتن از یکی از رؤیاهای جدیدی که در خواب دیده‌اند، صحنه‌ای

نقل قولی که در ادامه می‌خوانید بخشی از سخنرانی ماریو بارگاس یوسا دربارۀ کارل پوپر است. من این تکه از سخنرانی یوسا را همیشه در

همیشه در کلاس نویسندگی خلاق به بهانه‌های مختلف به فیلم پدرخوانده یک اشاره می‌کنم. یکی از صحنه‌ای مهم این فیلم نوشتۀ نویسندگان آن (فرانیس فورد