دسته‌بندی: نقل قول

تا به حال چند بار برایتان پیش آمده که برای درخواست چیزی با خودتان کلنجار رفته‌اید و حتی از فکر رد شدن درخواست‌تان ترسیده‌اید؟ و چند بار دیگر برایتان پیش آمده که پس از اعلام خواسته‌هایتان غافلگیر شده‌اید و نتایج مثبتی گرفته‌اید؟ آیا این تجربیات شما را به این نتیجه رسانده که خواسته‌هایتان را راحت‌تر مطرح کنید؟ آیا فکر نمی‌کنید بحش اعظمی از ناکامی‌های ما به خاطر سکوت و تعلل در درخواست کردن است؟

از توصیف جزئیات ملول نشو. جزئیات را بخوان. جزئیات را ببین. جزئیات را بنویس. جزئیات را بخوان و ببین و بنویس و بگذار جزئیات کمکت

ژوزه ساراماگو، نویسندۀ کتاب معروف «کوری» چند سالی منظم و مرتب وبلاگ می‌نوشت و بعدها مجموعه‌ای از وب‌نوشت‌هایش در قالب کتابی با به اسم «نوت

گاهی اوقات خورۀ پیدا کردن نسخۀ اصل بعضی کتاب‌ها به جانم می‌افتد و تا پیدا نکنم آرام نمی‌گیرم. اینبار دنبال نمایشنامۀ «در پوست شیر» شون

آخیل شارما، نویسندۀ هندیِ ساکن امریکا می‌گوید: جوان‌تر که بودم می‌گفتم: «به خودت و بینشِ خودت اطمینان داشته باش.» اما آن‌قدر نویسندگان ضعیف را که

تکه‌هایی از برخی نوشته‌ها هرگز از خاطرم نمی‌رود؛ بارها به بهانه‌های گوناگون به آن‌ها بازمی‌گردم. یکی از این تکه‌ها حرفی از سعید عقیقی در موخرۀ

اول، پیشنهاد خواندن: رمان قهرمان فروتن، از ماریو بارگاس یوسا، ترجمۀ منوچهر یزدانی، نشر چشمه این کتاب آن‌قدر درخشان است که تمام ۴۰۰ صفحه آن

باز هم از اکبر رادی نقل می‌کنم. همیشه به نثر او باز می‌گردم و می‌آموزم. این حرف‌ها نه فقط دربارۀ تآتر که دربارۀ بسیاری از

رفتم سراغ کتابی که سال‌ها در گوشۀ کتابخانه‌ام خاک می‌خورد. «یادداشت‌هایی در باب سینماتوگرافی*» دفتری از گزین‌گویه‌های روبر برسون، فیلمساز برجستۀ سینمای فرانسه است. ژان

داشتم دفتر شعر «زندگی واقعاً همین بود؟» را ورق می‌زدم که در اولین صفحۀ آن به این نقل قول برخوردم: هر جایی که هنرمندی بتواند،

دلم می‌خواهد بگویم که یادداشت‌نویسی روزانه بهترین نوع نوشتن است. اینجا دست نویسنده باز است تا خودش باشد. اینجا بین زندگی و نوشتن فاصله‌ای نیست.

نمی‌شد این یادداشت آموزندۀ حسین سناپور را اینجا بازنشر نکرد. اگر این یادداشت را خواندید و حوصله داشتید حتما نظر خودتان دربارۀ لحن را برایم

این جمله‌ها را از کتاب «کلمه‌ها، گزیدۀ نوشته‌های محمدعلی اسلامی ندوشن» برگزیده‌ام. آنچه این جملات را برای من جذاب می‌کند شور و اشتیاق فراوان آقای

در بخشی از زندگی‌‌نامۀ خودنوشت سید علی صالحی می‌خوانیم: …در اوایل بهار 1358 به قدر چهل نفر می‌نوشتم؛ خبر، تحلیل، گزارش، داستان و… اما شعرم

استفادۀ بی‌حساب از نشانه‌هایی مانند ویرگول نه‌تنها نالازم که مضر و مانع خوانش درستِ متن است.  در این باب حرفی از احمد شاملو خواندنی و

گمان می‌بری چیزی نداری که روی کاغذ بیاوری. می‌گویی از چه بنویسم؟ ابتدا پاره‌‌ای از پیشگفتار منوچهر بدیعی بر رمان جادۀ فلاندر را برایت نقل

گاهی استعاره‌ای جالب کار آدم را راحت‌تر می‌کند. ممکن است استعاره‌ای نو کمک کند تا در انجام کاری که خود را در آن ناتوان می‌دیدی،

با خواندن برخی جمله‌ها ذوق می‌کنم، کیفور می‌شوم، بال درمی‌آورم، بندری می‌رقصم و جیغ می‌کشم؛ جمله‌هایی که ممکن است دیگری با خواندنشان نه ذوق کند،