شاهین جان دستت درد نکنه، از اینکه وبلاگ منم معرفی کردی. امیدوارم همیشه دست به قلم باشی. و زیاد ایجاد بنویسی. همانطور که معلم مان هم اشاره کردن نوشتن ابزاری است برای فکر کردن.
سلام شاهین عزیز.
اول از همه تشکر میکنم که وبلاگ من رو به لیستت اضافه کردی. راستش رو بخوای وقتی دیدم محمدرضا وبلاگ من رو هم بین این همه وبلاگ پرمحتوا و قدیمی شما دوستان عزیزم (بدون کوچکترین تعارفی) گذاشته، بیشتر از اینکه خوشحال بشم خجالت کشیدم که چرا اینقدر کم می نویسم و وبلاگم تقریباً خالیه. (که معادلش برای من میشه: چرا اینقدر در مورد مسائل پیرامونم و دغدغه های ذهنم کم فکر می کنم. همون حرفی که خودتم بالا اشاره کردی)
این شد که تصمیم گرفتم یک تقویم محتوایی تنظیم کنم و این شاید باعث بشه منظم تر و ساختاریافته تر فکر کنم و بنویسم.
در مورد وبلاگت هم باید بگم خوبی نوشته هات اینه که طعم و عطر فکر کردن رو خیلی خوب میشه درمیون کلماتش حس کرد. (علاوه بر اینکه خیلی روان می نویسی. که احتمالاً بر میگرده به تجربه بالات در نوشتن و خوندن)
ایشالا امروزت بدتر از فردات باشه! (اینجوری آرزو کردن رو از محمدرضا یاد گرفتم)
سلام بهروز ایمانی مهر عزیز
از لطفی که به من داری بی نهایت ممنونم.
چقدر خوب که به فکر تنظیم تقویم محتوا افتادی. به نظرم میتونه خیلی موثر باشه توی نظم و رشد کار.
از آرزوی آخرت خیلی لذت بردم.
راستی بابت لینک هم دمت گرم.
فکر کنم ما انسانها خواندنِ عمودی را بیشتر دوست داریم. به نظرم ترجیح میدیم بیشتر چشمون از بالا به پایین حرکت کنه تا از راست به چپ. به همین خاطر اینتر میتونه نوشته را به قطعات کوچکتر آبشارمانند تقسیم کنه. نمیدونم ولی به این طراحی جدید سایتها هم که نگاه میکنی یک جوری ساختن، تو از بالا سر بخوری بیا پایین نه اینکه از چپ به راست منوها را چک کنی.
البته یک مقداری هم اجازه میده خواننده بین جملات، نفس تازه کنه.
سلام!
شاهین عزیز!
با فرمایشات شما موافقم. فکر می کنم کوتاه کردن پاراگراف ها شاید به نوعی به مخاطب یک پاداش فوری می دهد. با این عنوان که تو یک پاراگراف را خواندی. اگر باز هم می خواهی چنین پاداشی کسب کنی کافی است پاراگراف بعدی را بخوانی و این بازی هدفمند همچنان می تواند تکرار شود.
شاید یکی از عواملی که باعث می شود حفظ قرآن را از جزء سی ام شروع کنیم همین کوتاه بودن سوره هاست. همان طور که می دانی که ما آدم ها بسیاری از مسائل را با کیله اعداد وزن می کنیم. با این وصف، فکر می کنیم فلان تعداد سوره را از بر کرده ایم و احساس توانمندی می کنیم.
موفق باشی دوست خوب من!
سلام سعید جان
به نکته خیلی خوبی اشاره کردی.
راستی امروز سایتت رو دیدم. گرافیک خیلی خوبی داره.
امیدوارم خیلی زودتر پست های بیشتری رو منتشر کنی.
من سعی میکنم هر روز به سایتت سر بزنم.
سلام شاهین عزیز
خیلی خوشحالم که چند روزی است وبلاگ ات رو پیدا کرده ام. چند تا از نوشته های پیشین ات را خوانده ام بسیار شیوا و فریبا (زیبا) می نویسی.
خواستم چند نکته رو بهتون عرض کنم.
اول اینکه تصمیم دارم هر روز به وبلاگ ات سر بزنم و مطالب آن را بخونم.
دوم بابت نگارش مطلب بالا ممنونم. سعی می کنم این سبک رو بیشتر در کامنت های متمم به کار ببرم.
سوم اینکه با خوندن نکته فوق و پیروی فرمایش سعید عزیز، یاد مطلبی از دن اریلی و اجتناب مردم از انتظار کشیدن افتادم. به عبارتی مردم در رفتارها و تصمیم های خود (در اینجا خواندن یک پاراگراف یا یک صفحه کتاب)خیلی صبر نمی کنند و برای اینکه بتوانیم مردم را به چیزی جذب کنیم بایستی آنها را مشغول نگه داریم.
ارادت
سلام.
در نوشتههای فضای مجازی
همیشه به سطربندی حساس بودهایم
و در مقاطع کلام اینتر میزنیم.
https://t.me/virastaran
از اینکه هر روز مینویسید، سپاسگـ«ز»ارم.
یه زمانی توی وبلاگت خوندم که ست گادین هر روز وبلاگش رو به روز می کنه.
می خواستم این رو بهت بگم که همون ست گادین توی هیچ شبکه ی اجتماعی ای فعالیت نداره، و گفته که اگه بخواید یه کار رو عالی انجام بدید نباید تمرکز و قدرت خودتون رو توی کارهای دیگه صرف کنید.
با خوندن این پست هم خوشحال شدم و هم ترسیدم،
خوشحالی به خاطر به روز رسانی هر روزه ی وبلاگت،
و ترس به خاطر کانال تلگرامی که ممکنه لطمه بزنه به اینجا.
سلام ادریس جان
ممنون از نکته ای که گوشزد کردی.
باهات موافقم.
من قبلاً اینستاگرام و فیس بوک رو کنار گذاشتم.
پای گوشی زیاد وقت تلف نمیکنم. تمام تمرکزم روی وبلاگ هستش.
و لذتی که از به روز کردن وبلاگ می بردم هیچ جای دیگه ای تجربه نمیکنم.
سلام!
عجب ایده خلاقانه ای!
شاهین جان اگر اشتباه نکنم، هم به هنرهای نمایشی علاقه داری، و هم در زمینه ادبیات نمایشی فعال هستی. بنابراین حیفم می آید فیلمنامه «پرده نئی» را از «بهرام بیضایی» به شما دوست خوبم معرفی نکنم. البته شاید خوانده باشی اش. من این کتاب را در 20 سالگی مطالعه کردم و از خواندن آن مسحور شدم.
وقتی دیدم چنین هم می توان نوشت، نویسندگی را به عنوان یکی از اهداف بزرگ خودم انتخاب کردم. تا امروز هم شاید نزدیک 40 جلد از آثار استاد بیضایی و نوشته های پیرامون ایشان را خوانده ام.
شاید با الهام گرفتن از شما، روزی فرصت پیدا کردم، و از میان انبوه آثار خواندنی و اندیشیدنی ایشان، جملات قصار و تامل برانگیز را استخراج و ارائه کردم.
موفق باشی رفیق!
شاهین عزیز
از عشق گفتی یاد جمله ی نادر ابراهیمی در کتاب یک عاشقانه آرام افتادم:
– عشق یعنی پویش نابِ دائمی. به سراغ خستگانِ روح نمی آید. خسته دل نباش، محبوبِ خوبِ آذری من!
-عشق، در قاب یادها، پرنده ایی است در قفس.منت آب و دانه بر سر او مگذار و امنیت و رفاه را به رخ او نکش. عشق، طالب حضور است و پرواز نه امنیت و قاب.
منم همیشه موقع نوشتن این دغدغه رو دارم که اصول پاراگراف نویسی رو باید رعایت کرد یا نه؟ تا جایی که من میدونم توی هر پاراگراف باید راجع به یک موضوع صحبت کرد و بعد از تموم شدن موضوع به پاراگراف بعدی رفت.
ولی همیشه این وسوسه رو دارم که با اینتر متن رو خوانا کنم. فونتهای استانداری مثل ایران سنس هم تاثیر زیادی توی خوانایی دارن. حتی بیشتر از اینتر.
اما برای من بیشتر موقع نوشتن اینتر زدن به کار میاد تا خوندن. وقتی میخوام بخونم با اینتر به ذهنم نظم میدم. ولی موقع خوندن خیلی برام فرق نمیکنه. بیشتر به جملات کوتاه اهمیت میدم توی خوندن. اینکه نویسنده جملات طولانی به کار نبرده باشه تاثیر زیادی تو ترغیب من به ادامه مطالعه داره.
سلام طاهر عزیز
خیلی ممنونم که از تجربه ی خودت در اینتر زدن گفتی.
به نکات خیلی خوبی اشاره کردی. منم به جملات کوتاه اهمیت می دم و به نظرم این موضوع خیلی مهم هستش.
راستی وبلاگت مبارک.
از این به بعد حتما بهت سر میزنم.
سلام شاهين جان
جايي نوشته بودي كه سر كلاسهاي استاد تقوايي نشسته اي
آيا يادداشتهايي يا جزواتي از آن زمان داري؟
يا ايشان كتاب خاصي جهت آموزش فيلمنامه نويسي معرفي كرده بودند؟
ممنون ميشم اگر راهنمايي كني
با تشكر
سلام شاهین عزیز
در مورد عشقهای بی رمق (با تأسف) با تو کاملاً موافقم و چیزیه که همیشه منو رنج میده، نداشتن نای به زبون آوردن حست و برانگیخته کردن سلولهات برای اوج گرفتن در کسی یا چیزی؛و شاید همین ناتوانی در ابراز عشقی که نمیدونم اصلاً وجود داره یا فقط در حد یک ادعای شیک می تونه باشه انگیزه رو برای درک این حس دلپذیر میگیره.
سلام سارای عزیز
همیشه از خوندن کامنت های درجه یک و کم نظیری که توی متمم میگذاری لذت میبرم و یاد میگیرم.
از کامنت زیبایی هم که برای این پست نوشتی، لذت بردم.
دیالوگی که نوشتی خیلی خوبه.
سلام شاهين جان
تبريك بسيار
مدتي است كه مبتلا به دو مرض بزرگ شده ام
كه نميدانم درمانش چيست
اولي بي انگيزگي، بي حوصلگي، پوچ انگاري
و
دومي بي خوابي مفرط و بيدار خوابيهاي شبانه
راستي پيش تر پستي را برايت نوشتم كه تا كنون بي جواب مانده
جايي نوشته بودي كه سر كلاسهاي استاد تقوايي نشسته اي
آيا يادداشتهايي يا جزواتي از آن زمان داري؟
يا ايشان كتاب خاصي جهت آموزش فيلمنامه نويسي معرفي كرده بودند؟
ممنون ميشم اگر راهنمايي كني
با تشكر
شاهین عزیز
من هم به نوبه خودم به همت والای شما تبریک می گم.
امیدوارم طبق قول و قرارت هر روز برای دوستانت بنویسی.
راستی برات بگم جمله ایی اخیرا از محمود معظمی خوندم که بی ارتباط با این پست ات نیست.(شماره 6 )
مضمون جمله این شاهین جان
“چرا انتظار دارید کامل و بی نقص باشید، هر تصمیمی از بی تصمیمی بهتر است اگر اشتباه کنی، آموخته اید و اگر موفق شوید برنده اید”
حالا دیگه قطعا تو برنده شدی.
«به گمانم افرادی که قصد خودکشی دارند اگر کمی نوشتن وصیت نامهشان را طولانیتر کنند، توانی دوباره مییابند و شاید برای مدتی دست از خودکشی بردارند!»
از این جمله خوشم آمد. طنز تلنگرآمیزی داشت.
سلام!
تبریک عرض می کنم. پیگیری و ممارست شما تحسین برانگیز است. امیدوارم همچنان با انرژی و انگیزه، برای ما بنویسی. من خودم را مقید کرده ام، هر روز به اینجا سر بزنم.
سلام شاهین. احساس میکنم عدد صد را نقطه خوبی برای جشن گرفتن انتخاب کردی. ذهنم رفت به یکی از درسهای متمم با اسم “درسی از یک قاچاقچی” اگر نخوندی بخون خیلی جالبه. حکمتِ خاص بودن عددهایی مثل صد و هزار را توضیح داده. ولی همیشه خودم این حس را داشتم (شایدم، تلقین خودم است) که بعد از گذشتن از این عددها یک جور زایش و تولد مجدد اتفاق میافته یعنی وبلاگ شاهین با 99 پست خیلی متفاوت خواهد بود یا وبلاگ شاهین با 101 پست. نمیدونم این تجربه را داری ولی خودم بعد از 10مین ماه سرکار رفتن، 100 کامنت متمم یا 10مین سال دانشگاه رفتن (دانشجوی انصرافی دکترام) تغییری محسوس احساس کردم. یعنی دو تا آدم مختلف.
سلام شاهین عزیز
100 اُمین وبلاگت مبارک : ) الهی که 100 ساله بشه.
هر وقت به کانالت و وبلاگهات سر میزنم از اینکه یک جوان تونسته مسیر دلخواهش رو به زودی و به خوبی پیدا کنه و مصمم ادامه اش بده ، احساس خوبی بهم دست میده چون گاهی اوقات خیلی دیر دلخواهمون رو کشف میکنم و دریغ …
دو جمله هم برای شریک شدن در خوشحالیِ موفقیتت که میتونه مرتبط باشه تقدیمت می کنم:
یک روش عالی برای موفقیت در کار این است: افکارتان را روی کاغذ بیاورید.
برایان تریسی
یکی از کلیدهای موفقیت این است که پیوندی سازنده بین کارهایی که انجام می دهیم و چیزهایی که دوست داریم به وجود آوریم.
آنتونی رابینز
From فهیمه on از دست دادن قطار وقتی دردناک است که...
From فهیمه on از دست دادن قطار وقتی دردناک است که...
From شاهین کلانتری on از دست دادن قطار وقتی دردناک است که...
From كسري طاهرخاني on تنها نشستهام و حواسم نیست که....
From علی کریمی on لذت شگفتانگیز وبلاگنویسی
From شاهین کلانتری on لذت شگفتانگیز وبلاگنویسی
From بهروز ایمانی مهر on لذت شگفتانگیز وبلاگنویسی
From شاهین کلانتری on لذت شگفتانگیز وبلاگنویسی
From علی کریمی on اهمیتِ اینتر زدن
From سعید تارم on اهمیتِ اینتر زدن
From شاهین کلانتری on اهمیتِ اینتر زدن
From جواد عزیزان on اهمیتِ اینتر زدن
From شاهین کلانتری on اهمیتِ اینتر زدن
From محمدمهدی باقری on اهمیتِ اینتر زدن
From پوريا قصابي on رویای عجیب من
From ادریس on اهمیتِ اینتر زدن
From ادریس on عشق سالهای تلگرام
From شاهین کلانتری on عشق سالهای تلگرام
From ادریس on لذت شگفتانگیز وبلاگنویسی
From سعید تارم on با شما نبودم
From شاهین کلانتری on با شما نبودم
From جواد عزیزان on با شما نبودم
From شاهین کلانتری on با شما نبودم
From پوريا قصابي on با شما نبودم
From طاهر on اهمیتِ اینتر زدن
From شاهین کلانتری on اهمیتِ اینتر زدن
From پوريا قصابي on دقیقاً همینجاست
From سارا on با شما نبودم
From شاهین کلانتری on با شما نبودم
From محمدرضا زمانی on سیزدهمین تصویر سال+عکس!
From شاهین کلانتری on سیزدهمین تصویر سال+عکس!
From فرید زمانی on چرا باید رسانه خودمان را راهاندازی کنیم؟
From شاهین کلانتری on چرا باید رسانه خودمان را راهاندازی کنیم؟
From اینک صدمین پست وبلاگ – شاهین کلانتری on نوشتن قدرت میآورد
From پوريا قصابي on اینک صدمین پست وبلاگ
From جواد on اینک صدمین پست وبلاگ
From شاهین کلانتری on اینک صدمین پست وبلاگ
From سعید تارم on نوشتن قدرت میآورد
From سعید تارم on اینک صدمین پست وبلاگ
From شاهین کلانتری on اینک صدمین پست وبلاگ
From فرزاد on اینک صدمین پست وبلاگ
From شاهین کلانتری on اینک صدمین پست وبلاگ
From علی کریمی on اینک صدمین پست وبلاگ
From فواد انصاری on معروفترین کارتون من!
From شاهین کلانتری on معروفترین کارتون من!
From سارا on معروفترین کارتون من!
From سارا on اینک صدمین پست وبلاگ
From شاهین کلانتری on اینک صدمین پست وبلاگ
From سعید تارم on پانزده نکته درباره زیست حرفهای یک نویسنده