سلام آقای کلانتری عزیز٫ همیشه از نظرات شما توی متمم استفاده میکنم . واقعا باید بگم که وبلاگ پرمحتوا و جالبی داری و خیلی خوشحال شدم که با اینجا آشنا شدم.
به نظرم برای نوشتن باید خیلی فکر کرد به کوچکترین تصمیمات خودت و اطرافیان یا به اتفاقاتی که می افتد باید با چاقوی تیز اندیشه عمق مسایل را از پهنا پ از ژرفا شکافت و در همه ی مسایل رسوخ کرد برای نوشتن باید عمیق و این چنین تفکر کرد . تفکر در تنهایی.
سلام آقای فواد انصاری عزیز
دوستی با شما باعث افتخاره برام
کامنت های زیبایی شما رو همیشه توی متمم پیگیری میکنم و چیزهای زیادی ازشون یاد گرفتم. همینطور به وب سایت زیباتون هم چند باری سر زدم.
ممنون از وقتی که برای خوندن وبلاگم گذاشتید.
و سپاس از کامنت خوبتون
براتون آرزوی سلامتی و موفقیت های روزافزون دارم
به نظرم عمل متفاوت ترجمان غیر از گفتن تعداد کلمات مقاله گفتن مدت زمان مطالعه است . جالب بوده برام که اگر خودم به روال معمولی بخوام بخونم شاید بیشتر طول بدم اما اون میگه زمان مطالعه 27 دقیقه .. زودتر پیش میرم 🙂
وبلاگ خوبی دارید و به شما تبریک میگم. من از طریق کامنتهای شما در روزنوشتهای محمدرضا شعبانعلی کنجکاو شدم که از سایت شما بازدید کنم . از اون موقع مرتب به سایت شما سر میزنم.
داشتن محتوا و محیط ساده و البته صمیمی وبلاگتون تحسین برانگیزه و اگر یک روز بخوام خودم یه وبلاگ یا سایتی رو ایجاد کنم حتما از شما مشاوره میگیرم.
باز هم به شما تبریک میگم.
برقرار باشید
شاهین عزیز
یادداشت شما در مورد کتاب دلگرم کننده بود.
وسواس خاصی در مورد نوع کاغذ و واژه نگاری برای ترجمه به همراه دوست خوبم آقای اعظمی نژاد داشتیم.
توجه کتاب خوان حرفه ای مثل شما به این نکات باعث خشنودی ماست
سلام
چیزی که تو این نوشته توجهم رو جلب کرد جمله “ریتم رفتاری روزانه” بود اینکه چقدر توجه به جزئیات در زندگی میتونه موثر باشه و ممنون از نوشته تاثیر گذارتون:)
من هم چند سالی هست که تخته وایت برد را در اتاقم نصب کرده ام ولی نوشته های این وایت برد چیزی نبود و نیست جز یک سری جملاتی که نشئت گرفته از عقاید شخصی، نوشتن اینکه قراره در آینده چه جایگاهی داشته باشم و یا نوشتم مبلغ بدهی ای که به دوستانم دارم، چیز دیگری نوشته نمیشد و نمیشه که در نهایت صبح این نوشته ها تو رو به حرکت در میاره اما خیلی کلی و کمی هم مبهمه(حتی برای اینکه توجهم بیشتر به وایت برد جلب بشه آن را در سمت چپ نگاهم قرار دادم چون یک بار جایی شنیدم که انسان ناخودآگاه سرش رو که میاره بالا نگاهش به سمت چپ میچرخه که نمیدونم دقیقا تا چقدر از نظر علمی اعتبار داشته باشه) اما جمله ریتم رفتاری روزانه به نظرم تعبیر جالبیه که روی مسائل جزئی تری که مربوط به یک روز می باشه رو مورد تاکید قرار میده و شخص با دیدن این نوشته ها در نهایت مسیر روزانه مشخص تری رو طی میکنه که روند آتی روزهای پیش رو را لذت بخش تر میکنه
From از همسرم چخوف تا خواب زمستانی – شاهین کلانتری
on
چخوف پلاستیکی!
[…] واپسین پاراگراف داستان «همسرم» چخوف مانند بعضی دیگر از داستان های این داستان نویس بزرگ […]
شاهین من فکر می کنم تو این روزها کتاب خواندن کار خیلی سختی شده. مثل این سریال های 100 قسمتی است باید یک عالمه بنشینی و شاید روزها منتظر باشی که تمام بشود. ولی الان حوصله ما در یک کلیپ 2 دقیقه ای کاهش پیدا کرده و اگر بیش از چند دقیقه شد سریع آن را قطع می کنیم و می رویم به سراغ فیلم بعدی. شبکه های اجتماعی هم به این بی حوصله گی ما دامن می زنند. فکر کنم یک استراتژی بین یا بین چیزی شبیه سایت متمم است که کتاب ها را خورد می کنند و در چند درس ارائه می دهند. مثل درس مدیریت در شرایط ابهام نسیم طالب. روی آن قسمت از کتاب هم بحث نظر می شود و یادگیری آن افزایش پیدا می کند. من که مدتی احساس می کنم به جای قدم بزرگ کتاب خواندن باید برم سراغ گام های کوچک مثل متمم.
سلام
چیزی که واسم جالبه اینه که در هر نوشته ای با انتخاب دقیق بعضی کلمات تداعی خیلی خوبی واسم ایجاد می کنید. شاید در چند روز آینده چیزی از این نوشته در خاطرم باقی نمونه اما همون دو کلمه ی “مهارت تکرار” واسم کافیه که مفاهیم نوشته شما رو واسم تداعی کنه دقیقا مثل همون “ریتم رفتاری روزانه”.
ممنون بابت انتحاب هوشمندانه کلماتتون که تاثیر نوشته هاتون رو عمیق تر میکنه چون به اعتقاد من مظلوم ترین موجودات این جهان هستی همین واژه ها هستند که بار خیلی سنگینی به دوش می کشند و چقدر خوشحال میشم که افرادی چون شما بی تفاوت از کنار این مسائل عبور نمی کنند و به نظرم در این نوشته، “مهارت تکرار” بار کل نوشته را با خود به دوش می کشه.
ببخش که اگر بر خلاف اعتقادم عمل کردم و خودم در به کار بردن واژه ها و کلماتی که در نوشتن دیدگاهم به کار بردم دقت را رعایت نکردم و بگذار پای حساب تمرینی برای تقویت مهارت نوشتن.
شاد باشی و هم چنان منتظر نوشته هایت هستم
From نازنین شاه سیاه on سیزده نکته درباره ماندن در اتاق
From از دست دادن قطار وقتی دردناک است که… – شاهین کلانتری on بوقلمون های سرزمین نفتی
From بوقلمون های سرزمین نفتی – شاهین کلانتری on نمی دانم که نمی دانم/ 10 پیشنهاد نسیم طالب برای زندگی بهتر
From از دست دادن قطار وقتی دردناک است که… – شاهین کلانتری on نمی دانم که نمی دانم/ 10 پیشنهاد نسیم طالب برای زندگی بهتر
From چرا باید رسانه خودمان را راه اندازی کنیم؟ – شاهین کلانتری on پنج نکته درباره وبلاگ نویسی
From تور یکروزهی کتابخوانی! – شاهین کلانتری on غلطکسواری شوپنهاور!
From تور یکروزهی کتابخوانی! – شاهین کلانتری on پیادهروی و سرمستی
From فواد انصاری on چرا باید رسانه خودمان را راهاندازی کنیم؟
From شاهین کلانتری on چرا باید رسانه خودمان را راهاندازی کنیم؟
From نازنین شاه سیاه on چرا باید رسانه خودمان را راهاندازی کنیم؟
From یک برنامه هفتگی متنوع – شاهین کلانتری on تردمیل، چرخ خیاطی و بازاریابی شبکهای!
From زوال کلنل – شاهین کلانتری on گوزن فروشنده و بازی در تیزر بانک!
From زوال کلنل – شاهین کلانتری on صد کارتون برتر جهان
From نازنین شاه سیاه on درباره تنهایی
From فرزاد مرادحاصلی on چرا وبلاگم را تبلیغ نمیکنم؟
From شاهین کلانتری on چرا وبلاگم را تبلیغ نمیکنم؟
From رابطه بدون موبایل – شاهین کلانتری on نمی دانم که نمی دانم/ 10 پیشنهاد نسیم طالب برای زندگی بهتر
From عزیز میردار on کتابی که باعث شد دوباره فکر کنم!
From شاهین کلانتری on کتابی که باعث شد دوباره فکر کنم!
From علی کریمی on حفر کانال در تلگرام
From چرا سوار مترو میشوم یا خلاقیت تحت فشار! – شاهین کلانتری on یک روش موثر برای رهایی از سر و صدا
From بهنام on نقش تخته وایتبرد در افزایش بهرهوری من
From شاهین کلانتری on نقش تخته وایتبرد در افزایش بهرهوری من
From بهنام on نقش تخته وایتبرد در افزایش بهرهوری من
From از همسرم چخوف تا خواب زمستانی – شاهین کلانتری on چخوف پلاستیکی!
From علی کریمی on قدرت تکرار
From بهنام on قدرت تکرار
From بهنام on قدرت تکرار
From شاهین کلانتری on قدرت تکرار
From همه چیز درباره پیاده روی: ایده ای که نمی توانم فراموش کنم – شاهین کلانتری on پیادهروی و سرمستی
From همه چیز درباره پیاده روی: ایده ای که نمی توانم فراموش کنم – شاهین کلانتری on من و گوسفندنگری!
From همه چیز درباره پیاده روی: ایده ای که نمی توانم فراموش کنم – شاهین کلانتری on چند پاراگراف از موریس مترلینگ: اگر مرگ وجود نمیداشت هیچ کس زیر بار زندگی نمیرفت
From فاطمه on همه چیز درباره پیاده روی: ایده ای که نمی توانم فراموش کنم
From فاطمه on همه چیز درباره پیاده روی: ایده ای که نمی توانم فراموش کنم
From سایتی دربارهی «مهارتهای نویسندگی» – شاهین کلانتری on چخوف پلاستیکی!
From سایتی دربارهی «مهارتهای نویسندگی» – شاهین کلانتری on ست گادین هر روز می نویسد