سلام جناب کلانتری عزیز
خوشحالم از اینکه افتخار شاگردی شما رو به واسطۀ این سایت ارزشمند دارم.
خاموش می خونمتون ولی در روشن کردنم سهم بسزایی دارید 🙂
ممنون
موفق باشید
سلام شاهین جان
باری دست زیاد است اما چرا از میان تمام کسانی که کار مثلا تولید محتوا انجام میدهند یک نفر میشود محمدرضا شعبانعلی یا یک نفر میشود شاهین کلانتری؟
تصورم براین است که هر کسی اگر در ابتدا سعی کند خودش باشد حرفش بیشتر بر دلها مینشیند.
و مورد بعدی اینکه هیچ وقت استراتژی اقیانوس آبی را نباید فراموش کرد از جاهایی که همه تجمع کرده اند باید دوری جست و بدنبال فضا های جدید رفت .
امیدوارم بیشتر در این مورد صحبت کنی.
عالی بود شاهین عزیز ، مثل همیشه زیبا و تاثیر گذار.
گاهی اوقات نگفتن و سکوت کردن ، شیرین تر از گفتن سخنان آشفته هست که در لحظه فقط انسان رو سبک میکنه . یک وقت هایی سعی میکنم چشمام رو ببندم بر حرف های نیش داری که می شنوم و زبانم رو به سکوت تشویق میکنم تا ذهنم با تجربه سکوت، درون آشفته ی من رو آروم کنه .
ارتقاء سکوت . لذت بردم شاهین جان . فکر کنم مهارتی است بس ستودنی
من متاسفانه آدم پر حرفی هستم. از کودکی هم همین طور بودم زیاد حرف می زدم
برای من زیاد حرف نزدن کار سختیه. من خودم اصلا علاقه ای به زیاد حرف زدن ندارم ولی
من همیشه اکثر چیز هایی که توی سرم هست رو به خودم یا دوستای خیالی ام می گم. چون کسی به حرف هام توجه نمی کنه برای همین باخودم حرف می زنم و مادرم هم فکر میکنه من دیوانه شدم. باید چه کاری کنم؟
این جمله خیلی به دلم نشست :
” پاسخ ایمیلهای افراد رده پایین را قبل از افراد ارشد رده بالا بدهید. افراد رده پایین فرصت و تمایل بیشتری در به یادآوردن کسانی دارند که به آنها بیاعتنایی کردهاند.”
دقیق و ملموس اما تلخ . گاهی اوقات در اندیشه این می مانی در نظام های اداری برای دیده شدن باید به ریسمانی از افراد ارشد و رده بالا متصل باشی ولو اینکه آن ریسمان پوسیده باشد .
سلام شاهین عزیز دوست بسیار خوب متممی
همیشه خوندن وبلاگت منو به وجد میاره و انرژی خاص و بی نظیری در کلماتت موج میزنه . امیدوارم همیشه قلم پر توانت بر صفحه روزگار بنویسه و برای خوانندگانی همچون من انرژی بخش باشه و شوقی برای نوشتن .
اگر زندگی ارزش ادامه دادن داشته باشه ، پس ارزش ثبت کردن هم داره .
با ارزوی بهترین ها برات .
بعد از چند روز فرصت کردم این دو پست را با حوصله و با تمرکز بیشتر بخوانم.
راستش من هم امروز خیلی تصادفی فهمیدم دوش گرفتن تاثیر خیلی فوق العاده ای در نظم افکار دارد. جریان افکار می آید و ذهنم آرام می شود. البته نمی دانم چرا فقط این را حس کردم.
تصمیم گرفتم هروقت آشفته می شوم دوش بگیرم:)
سلام شاهین عزیز
نمیدونم کی اولین بار به اینجا رسیدم و از چه طریقی
ولی دقیقا یادم هست که بنابر عادت نگاهی گذار به سایت انداختم و رد شدم
تا اینکه بعد از چند ماه دوباره سر از اینجا در آوردم.
والان دیگه خواننده ثابت اینجا شدم.
درست روز قبل از اعزام به خدمت من بعد از چند ماه دوباره به صورت اتفاقی به این سایت برخورد کردم و اون روز دقیقا اون روز این سایتو تا جایی که تونستم بالا و پایین کردم.
و حسرت خوردم که ای کاش زودتر خواننده ثابت اینجا میشدم.
نوشته هات بسیار دوس داشتنی و سمت و سو دهنده هستن.
هر بار که مرخصی میگیرم بر میگردم حتما سری به اینجا میزنم امروز هم کلا با مطالبه اینجا که عقب افتاده بود و نخونده بودم سر شد.
معمولا به عنوان خواننده خاموش توی سایتا میچرخم ولی این کمترین کاری بود که میتونستم در جواب زحمات شما انجام بدم یک کامنت ساده.
از پیشنهاد های بسیار خوبی که در مورد کتاب و نوشتن میدی ممنونم.
تا مرخصی بعدی که بیام و نوشته هایه زیباتو بخونم.
سلام راش عزیز
امیدوارم خدمتت زودتر با خوبی و خوشی تموم بشه و بیای تا با هم بیشتر و بیشتر گپ بزنیم.
از کامنتت معلومه آدم خوش ذوق و قریحه ای هستی.
ضمنا از لطفت به من ممنونم.
“وبسایت خوبی داری به من هم سر بزن!”
“خیلی خوب بود، به من هم سر بزن!”
“سلام وبلاگ خوبی داری. معلومه واسش زحمت کشیدی. اگه از بازدید کم وبلاگت ناراضی هستی به وب ما سر بزن. یه پیشنهاد خوب واست دارم!”
“سلام وبلاگ خیلی خوبی داری . در صورتی که دوست داشتی به سایت منم سر بزن . اگه از سایت منم خوشت اومد منو با نام ” فلان!” لینک کن و بعد لینک وبلاگ خودتو هم به صورت اتوماتیک تو http://www.com ثبت کن.دوست دار شما فلانی!”
“سلام علیکم، وبلاگ زیبایی دارید، خوشحال میشوم تبادل لینک داشته باشیم”
“سلام خوبی؟ چند روز پیش یکی از دوستانم سایت زیر رو بهم معرفی کرد که باهاش تبادل لینک کنم من فکر کردم تاثیری نداره ، ولی بعد از این که وبلاگم رو توی این سایت و سایت های شبیهش لینک کردم هر روز بازدید وبلاگم زیاد میشه. خواستم این سایت رو به تو هم معرفی کنم . حتما تبادل لینک کن چون لذت وبلاگ نویسی توی آمار بالاست.”
“سلام خوبی؟از لحاظ مطلب وبلاگت خیلی خوبه ولی چرا وبلاگت را به دیگران معرفی نمی کنی؟من یه آدرس بهت معرفی می کنم که همه وبلاگ نویس های ایرانی در آن هستند و همه وبلاگ هاشون را به یکدیگر معرفی می کنند بیا وبلاگ را به این آدرس ثبت کن تا بقیه وبلاگ نویس ها هم بهت سر بزنند.”
“سلام وبلاگ توپی دارید راستی من هم یه سایت فلان دارم اگه ممکنه به منم سر بزنید . اگه موافقی منو با نام فلان لینک کن و بهم خبر بده تا لینکت کنم مرسی عزیز منتظرم”
اینها نمونهای از کامنتهاییه که هیچوقت ربطی به مطلب نداره و همیشه هم وجود داره. وقتی مطلبت رو خوندم یاد اینچنین کامنتهایی افتادم. ایده نوشتن مطلبی با عنوان: “چند نکته پراکنده درباره کامنت ننویسی” به ذهنم رسید. اما بنا به دلایل امنیتی!! این پیشنهاد نوشتن چنین مطلبی رو به خود شما میدم ؛).
برای اولین بار با وبسایت شما آشنا شدم، و مطالب شما اونقد خوب و گیرا بود که منو مجبور به نظر دادن کرد. مطالبی در راستای انتشار محتوای بکر و دست اول.
تلاش میکنم مطالب بیشتری ازتون یاد بگیرم ؛)
نکته:
“۱۷. با نام و نام خانوادگی کامل خودمان کامنت بگذاریم، در این صورت با دقت و سختگیری بیشتری مینویسیم.”
میبخشی این نکته رو در کامنت اولم رعایت نمیکنم ؛)
و میبخشی اگه کتابی نمینویسم ؛)
سلام دوست عزیزم
نمیدونید چقدر از کامنت شما لذت بردم، کامت شما واقعا ارزش آفرین و آموزنده هستش.
از لطفی هم که به من دارید خیلی خیلی ممنونم.
الان رفتم تو وبلاگتون از قلمتون خوشم امومد، مرسی که کامنت گذاشتید و باب آشنایی رو باز کردید.
From سئوی کلمه کتابفروشی | اخبار دنیای فناوری اطلاعات
on
تا آخر صفحه بنویس
لجاجت من برای نوشتن ،ان هم صبح زود به محض بیدار شدن ،بسی مایه ی خوشحالی است .
در کودکی اگر میدانستم لجاجت بعضی مواقع انقدر مفید است، بیشتر برای رسیدن به مقصود پافشاری میکردم.:))
زیبا بود شاهین عزیز
سلام!
شاهین واقعا زندگی با کسی که در موردش توضیح دادی، مسلماً می تونه خیلی لذت بخش باشه.
مدتهاست یه سوال اساسی گریبانم رو گرفته که فکر می کنم اینجا جای مناسبی برای مطرح کردنش باشه:
اگر قرار باشه فقط یکی از این دو گزینه مهم تر باشه، پیمودن راه مهم تره یا داشتن همراه؟
برخی از افراد متعهد به پیمودن راه هستند، چه با همراه چه بی همراه؛ حتی شاید تغییر همراه هم تاثیری بر این افراد نگذارد؛ از طرفی برخی از افراد هم به عشق داشتن همراه، دست اندازهای راه را به جان می خرند.
فکر می کنی اندیشیدن به این سوال، می تونه بهمون کمک کنه تصویر شفاف تر و انگیزه های با معنی تری برای تحقق اهداف آتی مون پیدا کنیم؟
الان روی میزم هفت دفترچه یادداشت استکه هرکدام مخصوص نوشته های خودشان هستند.
این ایده را هم من زودتر تجربه کردم و تاثیر فوق العاده اش را دیدم؛)
دفترچه های کوچک و رنگی رنگی رغبت بیشتری برای نوشتن در من ایجاد می کنند.
دلم می خواهد این پست بلند را یادداشت کنم اما به این نتیجه رسیدم نه تنها این پست که خیلی از پست های وبلاگت از همین دسته است.
تصمیم گرفتم فردا که میرم دفترچه بخرم یک دفترچه هم برای نوشتن نکات ریز و پراهمیتی که در وبلاگت معرفی می کنی بخرم.
اسمش هم بگذارم دفترچه انجیر خیس خورده:)
درباره اش در وبلاگم می نویسم.
فكر مي كنم در دنياي امروز در همه روابط نه صرفا رابطه عاطفي، كه البته از همه مهم تر هم هست، هنر گفت و گو و شنيدن فعال را نداريم.
در زمانه اي كه همه سر در گوشي هاي هوشمندمان فرو برديم و همه حرفهايمان را با چند كلمه ناقص و چندتا صورتك ريز و درشت مي زنيم، وقتي به هم مي رسيم توان و دانش ارتباط رو در رو را نداشته و از درک رفتار یکدیگر عاجزیم.
صبر و تحمل شنيدن و گوش سپردن به حرف هاي مخاطب خودمان را نداشته و مدام در دنياي پوچ و ولنگار مجازي سرگردانيم.
از ديدن و شنيدن هم فرار مي كنيم.
همين هم در رابطه عاطفي ما را به عقب مي كشاند.
وقتي كنار هم هستيم، حرفها و تعارف هاي معمولي كه تمام شد دوباره سر در گوشي فرو برده و مشغول لايك كردن و كامنت گذاشتن مي شويم.يا فكر و ذهنمان در فلان گروه تلگرامي، يا فلان صفحه اينستاگرامي مي ماند.
ما حرف زدن را ياد نگرفته ايم، تعامل و حفظ رابطه را بلد نيستيم.
بجاي ايجاد شوق و انگيزه و هيجان در رابطه، صبور نبوده و به دنبال تعويض آدمها و تكرار روابطيم.
يادبگيريم با گفت و گو و كشف دنياي يكديگر رابطه هايمان را تازه نگه داريم.
دلم مي گيرد وقتي مي بينم دنياي مجازي ما را از شنيدن و ديدن صدا و چهره هم محروم كرده.
سلام. من یک احمقم 🙂
چون به هیچ وجه خندوانه و دورهمی و … رو از دست نمیدم.
و راستشو بخواید با خوندن این پست هم تغییری تو رفتار خودم نمیدم.
شاید داشتن استریوتایپ های 10 گانه، به نظر من احمقانه تر هم هست 🙂
من نمیخوام خودمو توجیه کنم، اصلا. چون به خودم جواب خواهم داد نه به شما.
فقط میخواستم بگم همه رو با یه چوب نرونید. یه طرف گله رو با یه چوب برونید و طرف دیگه رو، با یه چوب دیگه 🙂
سلام مرتضی جان
اصلا دوست ندارم سر آدمی مثل مهران مدیری با دوست خوش فکری مثل تو دچار اختلاف بشم، چون فکر میکنم میتونیم زمانمون رو صرف چیزها و آدم های بهتری کنیم.
مرتضی جان نمیشه با اسم بردن از مفاهیمی مثل استریوتایپ دهن بقیه رو گِل گرفت. راستش اگه مبتذل دونستن مهران مدیری یه استریوتایپ احمقانست من به این حماقت افتخار میکنم.
من حس میکنم کسی که وقتش رو با ترهات مهران مدیری و امثال اون تلف میکنه زحمت پیدا کردن برنامه ها و محتواهای مناسب رو به خودش نداده؛ و بهم همین دلیل داره به اراجیف آدم میانحالی مثل مدیری تن میده.
من اگه طی شبانه روز به جای 24 ساعت 104 ساعت هم وقت داشته باشم باز هم فکر نمیکنم امثال مهران مدیری سهمی از اون رو اشغال کنن.
ضمنا من میفهمم که طرفدارای مدیری زیادن و اینجوری دارم برای خودم دشمن میتراشم، ولی مدیری اصلا ارزش خودسانسوری رو نداره!
From سیمابستانی on قدرت کامنتنویسی: 30 نکته کاربردی
From سعید یگانه on چگونه نویسنده شویم؟ اصول نویسندگی در ۵۵ نکته | از داستان کوتاه و رمان تا یادداشت و مقاله و جستار و نامه و محتوا و کتاب
From شاهین کلانتری on چگونه نویسنده شویم؟ اصول نویسندگی در ۵۵ نکته | از داستان کوتاه و رمان تا یادداشت و مقاله و جستار و نامه و محتوا و کتاب
From بلندترین کامنت جهان! – شاهین کلانتری on چگونه نویسنده شویم؟ اصول نویسندگی در ۵۵ نکته | از داستان کوتاه و رمان تا یادداشت و مقاله و جستار و نامه و محتوا و کتاب
From بلندترین کامنت جهان! – شاهین کلانتری on قدرت کامنتنویسی: 30 نکته کاربردی
From خدارحم on چرا دست زیاد است؟
From شاهین کلانتری on چرا دست زیاد است؟
From مژگان on حرف نزن مگر آنکه...
From فاطمه on حرف نزن مگر آنکه...
From شاهین کلانتری on حرف نزن مگر آنکه...
From مژگان on نمی دانم که نمی دانم/ 10 پیشنهاد نسیم طالب برای زندگی بهتر
From مژگان on بی استعدادترین نویسنده جهان
From شاهین کلانتری on بی استعدادترین نویسنده جهان
From مژگان on نوشتن با چشمهای بسته
From مژگان on ده کلمه مورد علاقه کامو
From شاهین کلانتری on ده کلمه مورد علاقه کامو
From پریسا حسینی on افراط در نوشتن
From شاهین کلانتری on افراط در نوشتن
From راش تواسانی on چگونه نویسنده شویم؟ اصول نویسندگی در ۵۵ نکته | از داستان کوتاه و رمان تا یادداشت و مقاله و جستار و نامه و محتوا و کتاب
From شاهین کلانتری on چگونه نویسنده شویم؟ اصول نویسندگی در ۵۵ نکته | از داستان کوتاه و رمان تا یادداشت و مقاله و جستار و نامه و محتوا و کتاب
From BoBo on قدرت کامنتنویسی: 30 نکته کاربردی
From شاهین کلانتری on قدرت کامنتنویسی: 30 نکته کاربردی
From سئوی کلمه کتابفروشی | اخبار دنیای فناوری اطلاعات on تا آخر صفحه بنویس
From انسان میتواند در هر زمانی بنویسد… – شاهین کلانتری on چگونه نویسنده شویم؟ اصول نویسندگی در ۵۵ نکته | از داستان کوتاه و رمان تا یادداشت و مقاله و جستار و نامه و محتوا و کتاب
From انسان میتواند در هر زمانی بنویسد… – شاهین کلانتری on کتاب قدرت نوشتن
From مژگان on انسان میتواند در هر زمانی بنویسد...
From راز دوام رابطه چیست؟ – شاهین کلانتری on چگونه نویسنده شویم؟ اصول نویسندگی در ۵۵ نکته | از داستان کوتاه و رمان تا یادداشت و مقاله و جستار و نامه و محتوا و کتاب
From راز دوام رابطه چیست؟ – شاهین کلانتری on کتاب قدرت نوشتن
From سعید تارم on راز دوام رابطه چیست؟
From شاهین کلانتری on راز دوام رابطه چیست؟
From پریسا حسینی on اهمیت دفترچه یادداشت
From شاهین کلانتری on اهمیت دفترچه یادداشت
From یلدا on راز دوام رابطه چیست؟
From چرا این مطلب را منتشر نکردم؟ – شاهین کلانتری on چگونه نویسنده شویم؟ اصول نویسندگی در ۵۵ نکته | از داستان کوتاه و رمان تا یادداشت و مقاله و جستار و نامه و محتوا و کتاب
From زهرا شریفی on چرا این مطلب را منتشر نکردم؟
From زهرا شریفی on راز دوام رابطه چیست؟
From Rainbow on انسان میتواند در هر زمانی بنویسد...
From شاهین کلانتری on انسان میتواند در هر زمانی بنویسد...
From مرتضی on چرا این مطلب را منتشر نکردم؟
From شاهین کلانتری on چرا این مطلب را منتشر نکردم؟
From جلال on راز دوام رابطه چیست؟
From متن کوتاهی از ست گادین دربارۀ اینترنت – شاهین کلانتری on ست گادین هر روز می نویسد
From متن کوتاهی از ست گادین دربارۀ اینترنت – شاهین کلانتری on چگونه نویسنده شویم؟ اصول نویسندگی در ۵۵ نکته | از داستان کوتاه و رمان تا یادداشت و مقاله و جستار و نامه و محتوا و کتاب