ممنونم از لطفتون. بله متن خیلی سختی داره و قدرت نویسندگی آقای خسروی جدا عجیبه!
آواز پر جبرئیل و اسفار کاتبان آقای خسروی و سنگر و قمقمه های خالی آقای صادقی رو هم خریدم.
بازم در بین پستهای وبلاگ گاهی کتاب معرفی کنین لطفا 😊🙇
به راستی شاهین عزیز با این کارگاه ما را از شهربند بودن رهانیدی و به خوبی در رابطه با نوشته هایمان نکته گیری نمودی. کوشش می کنم در این کارگاه مشارکت بیشتری داشته باشم. همچنین فکر می کنم بهتر باشد، اهمیت کامنت گذاشتن در پست های کارگاه کلمات را برای خودم مرسوم کنم تا پس از مدتی بتوانم خواستار مشاهده تقویت و بهبود در مکاتباتم باشم.
تاخیر در مشارکتم را ببخش.
یه شاگردی کوچولو موچولو که داره با سرعت نور حرکت میکنه ، شاهین جان استادی 🙂
یکی دو روز که فرصت نکنم بیام به این خونه دوست داشتنی سر بزنم ، میبینم ای دل غافل ، وااااای چقدر عقب موندم :))
دژم: با آن چهره «دژم» کرده اش، هفت خوان رستم را نقالی می کرد.
اقتفا: در میان کودکان «اقتفا» بسیار شایع است.
نهیب: کتاب ها ما را از جهل می نهیبانند. (فعل نهیبیدن)
یا
کتاب ها به ما نهیب می زنند که در چاه تاریک جهل فرو نرویم.
واژه پیشنهادی: مندرس
تازیانه روزگار چهره اش را «مندرس» کرده بود.
از ده دوازده سالگی نوشتن یارِ غار تنهایی من بوده است، آن قدر نزدیک که تا به امروز حضورش را حس نکرده بودم.
به راستی که نوشتن دوست خوبی ست، آرامش آفرین و ارزش آفرین و آفریننده همه چیزهای خوبِ دیگر.
خوشحالم که این بار آگاهانه او را بازیافتم و به آغوش کشیدم.
نکته گیر: آنقدر برای اینکه جمله ای با ” نکته گیر” بنویسم فکر کردم که خسته شدم.
مرسوم: بهتر است در نوشتن مراقب غلط های “مرسوم” زبان فارسی باشیم.
خواستار: همیشه “خواستارِ” رهایی از قید و بند گذشته بوده ام.
کوشش: در مسیرِ نوشتن تمام تلاش و “کوشش” خویش را به کار گرفته ام تا بتوانم دامنه واژگان فعالم را گسترش دهم، البته به کمک شاهین کلانتری!
شهربند: در زبان فارسی واژه “شهر” تغییر یافته “شار” پهلوی است. در فرهنگ برهان قاطع به تحشیه استاد معین، شار همزمان به شاه و شهر اطلاق شده؛ به دیگر سخن در فرهنگ ایرانی همبستگی معناداری بین شاه و شهر وجود دارد. در ادب فارسی نیز ترکیباتی مانند شهریار، شهرآشوب، شهر ران و شهربند… بسیار به کار رفته.
شاه فاعل و فعال من یشاست؛ سایه خداست و هر عیب که سلطان بپسندد هنر است و رعیت محصور در آن ببش از آن که شهروند باشد شهربند و زندانی است.(؟)
ازل: اسرار ازل را نه تو دانی و نه من
وین حرف معما نه تو خوانی و نه من
هست از پس پرده گفتگوی من و تو
چون پرده در افتد نه تو مانی و نه من
نجوا: اگر روزی نجواهای درونی خودم را مکتوب کنم قطعا قلم و کاغذ دیوانه خواهند شد!!!!
متجاسر: هم خانواده ها: جاسر: بی باک؛ جسور: دلیر؛ تجاسر: گردن کشی؛ مجسور؛ فکر می کنم که من خیلی “متجاسرم ” که کلمه آخر را با توجه به وزن های عربی خودم ساختم و هیچ معنی برایش پیدا نمی کنم!!!!
نیل: برای نیل به اهداف بزرگ معمولا آن ها را به چند هدف کوچکتر و قابل دسترس تر تقسیم می کنم.
اضمحلال: هم خانواده: مضمحل: نابود شده؛ فکر می کردم از حل شدن بیاید. یعنی از فعل حلل،اما نبود، بعد فکر کردم شاید ضحل باشد و باز هم نبود تا عاقبت به ریشه ضمح رسیدم. جالب تر صرف فعل بود. افعللل، یفعللل، افعللال!!! البته برای کشف ریشه و صرف آن خودم هم رو به اضمحلال بودم.
تانی: تأنی صفتی است که تابع و نتیجۀ اجتماع دو صفت دیگر است که عبارتاند از آرامش و حلم؛ چرا که این دو صفت نمایانگر اعتدال در نیروی غضب انساناند. اما علت اینکه تأنی تابع این دو خصلت است، این است که آرامش عبارت است از سنگینی نفس در خصومات، و حلم عبارت است از طمأنینه نفس به گونهای که غضب به سرعت و آسانی نمیتواند آنرا تحریک کند. این دو صفت با همدیگر سبب به وجود آمدن حالت تأنی که عبارت از عدم شتاب زدگی و نیز وقار و متانت است میشود. (مازندرانى، محمد صالح بن احمد، شرح الکافی (الأصول و الروضة))
تشتت: این کلمه را خیلی دوست دارم. و هم خانواده هایش مانند: تشتیت: پراکندن، متشتت: پراکنده، مشتوت: پراکنده؛ تارهای جامه قبل از بافتن، تشتیت: پراکنده کردن.
آنقدر از سر و کله زدن با ” تشتت”، ” محظوظ” شدم که بدون ” تانی” فقط خواستم از آن بنویسم.
ستوه: از انتشار بعضی مفاهیم تهی و پر ” طمطراق ” در فضای مجازی به “ستوه” آمدم.
من با تیترها و عناوین بازاریابی چندان میانه خوبی ندارم. تیترهایی که برای همه جذاب و اغواکننده هستند، باعث می شوند افراد زیادی شروع به مطالعه متن کنند، و بسیاری از آن ها بعد از مطالعه احتمالا متوجه شوند که مطلب ارائه شده چندان با تیتر هماهنگ نبوده و در نتیجه با احساس ناخوشایندی متن ما را ترک کنند. من فکر می کنم تیتر باید خلاصه و نماینده متن (بعلاوه کمی خلاقیت و جذابیت) باشد، بطوریکه فقط و فقط افراد موردنظر ما را به مطالعه متن جلب کند و نه هر رهگذری را. به بیان دیگر، انتخاب تیتر باید بصورت باشد که هرکسی با نگاه به آن بتواند با دقت خوبی درباره مطالعه کل متن تصمیم بگیرد و بعد از مطالعه کل متن نیز احساس فریب خوردگی نداشته باشد.
من معمولاً اول تیتر رو مینویسم و بعد کمکم سعی میکنم نوشتهام رو بنویسم ولی برخی از اوقات هم پیش اومده که متنم رو کامل نوشتم و دربهدر دنبال یه عنوان مناسب براش میگشتم. کار به نسبت سختتری هست به نظرم.
ولی خُب گاهی پیش میاد.
بههرحال فکر میکنم داشتن یه تیتر باعث میشه ذهنمون انسجام بهتری موقع نوشتن پیدا کنه و راحتتر بتونیم موارد اضافی رو حذف کنیم.
سلام.
جالب بود.
من اما برعکس تو اگر مهم ترین کارهایم را اولِ صبح انجام ندهم تا زمانی که به پایان نرسد بی قرارم و حس می کنم بقیه کارها پیش نمی رود. البته خب من آدمِ صبح هستم. یعنی صبح ها بهره وری بیشتری دارم. حتی برای نوشتن که همیشه معتقد بودم زمان و مکان خاصی نیاز ندارد. به نظر من هر آدمی باید زمان خودش را پیدا کند. بعضی آدمِ صبحند، بعضی شب و بعضی عصر. بالاخره هر کسی در یک زمانی از شبانه روز احساس بهتر، انرژی و تمرکز بیشتر و بهره وری بالاتری دارد.
با گرم کردن خیلی موافقم.
موفق باشی همیشه.
From 3 چیز عالی برای شکرگزاری - شاهین کلانتری
on
کتاب قدرت نوشتن
[…] نویسنده شویم؟ | دریافت کتاب قدرت نوشتن | کانال مهارت های نویسندگی در […]
From با کارهای سخت شروع کنیم یا آسان؟ - شاهین کلانتری
on
کتاب قدرت نوشتن
[…] نویسنده شویم؟ | دریافت کتاب قدرت نوشتن | کانال مهارت های نویسندگی در […]
ولنگار: تقویت سرمایه اجتماعی با حفظ “فردیت” افراد، می تواند از ولنگاری و سهل انگاری در جامعه جلوگیری کند.
برای من این صفت های مرکب واقعا جالب بود. ترکیب با انگار مثل سهل انگار. وای ساختن صفت مرکب خیلی هیجان انگیز و جذاب است.
شکیب: سکوت بینه ماست بر شکیبایی! (؟)
این سان که جلوه کنی هر دم به پیش نظر
بنیاد صبر و شکیب از بیخ و بن بکنی
(بیدل شیرازی)
مانوس: آن قدر با خواندن و نوشتن مانوس و مالوف شده ام که گاهی قلم که به دست می گیرم متوجه گذر زمان نمی شوم.
بوته: ترکیب بوته گون را نمی دانم که اولین بار کجا دیدم یا از که شنیدم، به عنوان نماد گرفتاری و دست بسته بودن اما سرشار از شوق رهایی و آزادی. گرفتار شاید به علت ریشه های سخت در خاک، دست بسته شاید به خاطر ساقه های کوتاه و سرشار از شوق رهایی به خاطر سبز بودن و طراوت.
عاصی: عاصی شدم از دنیا, از گردش روز و شب
عاصی شده ام از درد، از سوزش و هرمِ تب
(خودم)
مهابت: من به شدت شیفته این کلمه شدم. و تلاش برای ربط آن با مهیب جالب بود.
بعد از آن به کلمه هایی چون: صلیب و صلابت، قریب و قرابت، لطیف و لطافت، ظریف و ظرافت، نظیف و نظافت، شریف و شرافت و….. رسیدم.
از “مهابت” خشم او، کوه ها به لرزه درآمدند.
چو دلم رسید ناگه به دلی عظیم و آگه
ز مهابت دل او به مثال دل طپیدم
مولانا جان
سبک: این روزها تنها با قدم زدن و کتاب خواندن می توانم بارِ این غم را زمین بگذارم و سبک شوم.
مسجع: بهترین نثر مسجع را گلستان سعدی دارد.
ممر: هفت عضوم ز غم عشق تو خون میگریند
اشک خونین به جز از چشم ممرها دارد
سیف فرغانی
اگر خانه ای بر “ممر” سیلاب بنا کنی، شک نکن که خراب خواهد شد.
سلام شاهین!
تجربه بسیار خوبی بود.
ممنون که با سخاوتمندی به اشتراک گذاشتی.
در ضمن، لطفا یک جلد از کتابت رو با امضای خودت از همین الآن برای من کنار بگذار و گر نه خوابی می بینم که توش 11 میلیون و 250 هزار واژه رو از زبان فارسی حذف کردی و مجبوری هر لحظه از بیم عوامل فرهنگستان گوش به زنگ باشی؛ طوری که دیگه فرصت نوشتن، مطالعه، و به روز کردن وبت رو نداشته باشی!
From فواد انصاری on میخواهید بنویسید یا نویسنده باشید؟
From شاهین کلانتری on میخواهید بنویسید یا نویسنده باشید؟
From یلدا on پیشنهاد من برای نمایشگاه کتاب
From شاهین کلانتری on پیشنهاد من برای نمایشگاه کتاب
From سمانه سجادی on تنها سرمایۀ نویسندهها
From معصومه خزاعی on چرا باید فارسی یاد بگیریم؟
From شاهین کلانتری on چرا باید فارسی یاد بگیریم؟
From مژگان on چگونه ... شویم؟
From شاهین کلانتری on چگونه ... شویم؟
From بهترین «تیتر» دنیا - شاهین کلانتری on چگونه نویسنده شویم؟ اصول نویسندگی در ۵۵ نکته | از داستان کوتاه و رمان تا یادداشت و مقاله و جستار و نامه و محتوا و کتاب
From بهترین «تیتر» دنیا - شاهین کلانتری on کتاب قدرت نوشتن
From بهروز کریمی on بهترین «تیتر» دنیا
From Rainbow on پرمصرفترین جمله قصاری که خواندهام
From شاهین کلانتری on پرمصرفترین جمله قصاری که خواندهام
From Rainbow on بهترین «تیتر» دنیا
From شاهین کلانتری on بهترین «تیتر» دنیا
From پریسا حسینی on تنها سرمایۀ نویسندهها
From پریسا حسینی on میخواهید بنویسید یا نویسنده باشید؟
From زهرا شریفی on چرا باید فارسی یاد بگیریم؟
From زهرا شریفی on شما با این کلمات چه جملهای میسازید؟
From زهرا شریفی on کارگاه کلمات: از تانی تا تشتت
From شاهین کلانتری on کارگاه کلمات: از تانی تا تشتت
From علی رسولی on بهترین «تیتر» دنیا
From شاهین کلانتری on بهترین «تیتر» دنیا
From طاهره خباری on بهترین «تیتر» دنیا
From شاهین کلانتری on بهترین «تیتر» دنیا
From معصومه خزاعی on کارگاه کلمات: از تانی تا تشتت
From شاهین کلانتری on کارگاه کلمات: از تانی تا تشتت
From معصومه شیخ مرادی on فال نویسندگی
From شاهین کلانتری on فال نویسندگی
From 3 چیز عالی برای شکرگزاری - شاهین کلانتری on صفحات صبحگاهی: بهترین عادت برای شروع نویسندگی+ژورنالینگ برای توسعهی فردی
From 3 چیز عالی برای شکرگزاری - شاهین کلانتری on چگونه نویسنده شویم؟ اصول نویسندگی در ۵۵ نکته | از داستان کوتاه و رمان تا یادداشت و مقاله و جستار و نامه و محتوا و کتاب
From رمان خانه on چگونه رمان و داستان کوتاه بنویسیم؟ معرفی چند کتاب خوب
From با کارهای سخت شروع کنیم یا آسان؟ - شاهین کلانتری on چگونه نویسنده شویم؟ اصول نویسندگی در ۵۵ نکته | از داستان کوتاه و رمان تا یادداشت و مقاله و جستار و نامه و محتوا و کتاب
From زهرا شریفی on با کارهای سخت شروع کنیم یا آسان؟
From 3 چیز عالی برای شکرگزاری - شاهین کلانتری on کتاب قدرت نوشتن
From با کارهای سخت شروع کنیم یا آسان؟ - شاهین کلانتری on کتاب قدرت نوشتن
From زهرا شریفی on کارگاه کلمات-3
From زهرا شریفی on معنی مهابت چیست؟
From شاهین کلانتری on معنی مهابت چیست؟
From یاور مشیرفر on با کارهای سخت شروع کنیم یا آسان؟
From شاهین کلانتری on با کارهای سخت شروع کنیم یا آسان؟
From سعید تارم on با کارهای سخت شروع کنیم یا آسان؟
From شاهین کلانتری on با کارهای سخت شروع کنیم یا آسان؟