خودم را جوان و بلکه نوجوان و بلکه هم گاهی کودک حس می کنم…. در عین آرام بودن، شیطنت های کودکانه و شور و نشاط خاص خودم را دارم…. تنها چیزی که موجب میشه سن را یادآوری کند ظاهر است… من اگر خودم را در آینه نگاه نکنم حس بالا رفتن سن به هیچ وجه ندارم… گاه با همان تخیلات کودکانه ام… همان شادی کودکانه از حتی امورات جزیی….
من هیچوقت انیمیشن رو دوست نداشتم، نه موسیقیش چنگی به دلم میزد و نه تصویر سازیهاش و شخصیت هاش… اما فیلم بسیار دلنشین تر بود، با اینکه تقریبا بازسازی بود و اضافات زیادی نداشت، اما همون اضافات اندک هم بسیار فیلم رو تقویت کرده بودن. مخصوصا از میانه ی فیلم که کمتر به انیمیشن وفادار بود بیشتر پسندیدمش، گرچه هم فیلم و هم انیمیشن بکگراندی به نمایش گذاشتن با تفاوت زیاد از نسخه ی کتاب Villeneuve، که شاهزاده توسط پری خبیثی که ملکه قبل از مرگش پسرش رو بهش سپرده و سعی در گول زدنش داره به بیست تبدیل میشه و بل هم در حقیقت یه شاهزاده س.
جدای از داستان، کاراکترسازی و انیمیشن فیلم _مخصوصا نقش lumiere و cogsworth_ عالی بود با صداگذاری دو بازیگر معرکه این دو نقش ، و حضور یکی از بازیگرهای تئاتر محبوب من، خانم audra mcdonald که نقش کوتاهی داشت حسابی ذوق زدم کرد. گرچه ساندترکای فیلم هم آنچنان قوی نبود، اما از انیمیشن اصلی خییلی بهتر بود.
اوایل که فیلم تازه اکران شده بود، گزارش یکی از منتقدان رو خوندم که گفته بود” درک نمی کنم چه نیازی به ساخته شدن این فیلم بوده…” که البته من هم به دلیل شباهت زیاد فیلم و انیمیشن 1991 به این قضیه فکر کردم، اما حس خوب و سرزنده ای که از فیلم گرفتم، با حس خفقانی که انیمیشن منتقل میکنه قابل مقایسه نیست.
البته این پست خیلی در مورد “فیلم” نبود اما سر درد دلم باز شد :))
سلام!
آدمهای اسطقس دار، با بلعیدن یک غلپ هوا، در محاذات خاطرههای سمج، لاف و گزاف می زنند. (هر کس فهمید من چی گفتم، لطفا برای من هم توضیح بده. یاد این عبارت از محمدرضا افتادم: سالا کلمات!)
در ضمن یه سوال:
شاهین به نظرت «دردِ دل» درسته یا «درد و دل»؟
«زادِ ولد» یا «زاد و ولد»؟ «لافِ گزاف» یا «لاف و گزاف»؟
چون من هر دو نمونه از عبارات بالا رو به وفور دیدم، و هنوز متوجه نشدم کدوم ارجحیت داره؟
سلام!
پسر خوب این طوری اگر چهار – پنج روز خواب بمونی، یارانه ات هیچی می شه. (تاسف شدید)
من برات یه پیشنهاد اثربخش تر دارم، بی اون که اون صدهزار ریالی مظلوم جر وا جر بشه.
هر بار که نتونستی به وسوسه خوابیدن غلبه کنی، بپر سر خیابون و یک کیلو، دو کیلو بستنی سنتی با خامه زیاد بگیر، بعد بیا خونه به اعضای خونواده بگو، شما بخورید. به من ندید. من هم محکوم هستم به شما نگاه کنم.
تازه ظهر هم از مامان بخواه قرمه سبزی بپزه. همه بخورن شما نگاه کنی. بعد هم ظرف ها رو بشوری.
شاهین!
جان من یه بار این شکنجه رو تجربه کن، اگر بازم خوابت برد من اسمم رو عوض می کنم! (می ذارم الهام شاهینوس؛ چه طوره پسر؟)
بسیار زیبا ٬ عالی بود شاهین جان.
زمان یه مفهومی ساخته شده توسط ما ادم هاست . سن و سال مهم نیست ٬ دل باید جوون باشه. تا زمانی که در دلت هدف و رویایی رو خلق میکنی و برای رسیدن به اون تلاش میکنی و امید داری ٬ اون دل جوونه و هیچوقت پیر نیستی. یاد جمله ای از گابریل گارسیا مارکز در ذهنم تداعی شد :
ٔ« این صحت ندارد که آدم ها دست از دنبال کردن رویاها بر می دارند چون که پیر می شوند؛ آن ها پیر می شوند چون که دست از دنبال کردن رویاها بر می دارند. »
پی نوشت : شاهین جان من هرچی فکر میکنم میبینم ۱۹ سالم بیشتر نیست :))
فدای تو مژگان عزیز
من اینو واقعاً قبول دارم که تو که یکی از سرزنده ترین و شاداب ترین آدم های ایران هستی.
من همیشه از انرژی تو و مهربانی تو لذت میبرم.
تنت سالم.
سلام . سوالی که برای من پیش اومده اینه که چرا شماره گذاری من روی تمرین ها با این مطلبی که شما توی سایت منتشر کردید مطابقت نداره آخه؟ به نظر خودم من درست و به ترتیب پیش رفتم . یعنی چییییییی؟
بله حتما قبلا هم متمم را دنبال میکردم اما در تابستان جدی تر و آگاهانه تر در پی آن هستم.تمام تلاشم را میکنم که متمم خوانی و عمل به آن به یک عادت تبدیل شود.
سلام شاهین عزیزم !
ازاینکه منو دوست خودت میدونی احساس غرور میکنم
برام عجیبه که درمورد پست هایی که میذاری اغلب یه سری تجربیات دارم😉
شاید بخاطر اینه که عاشق نوشتنتم
البته بیشتر ازنوشتن دلم میخاد هرجا ک هستم مرکز توجه باشم ویه ابزار خوب واسه اینکار اینه ک بلد باشی خوب حرف بزنی
من اینکارو خیلی خوب یاد گرفتم وحالا دارم ازش برای نوشتن نوشته های خوب کمک میگیرم😂
از آشنایی باهات خیییلی خوشحالم !!
درتمام طول زندگیم هروقت آدمی ک ربطی ب نوشتن داشته رو دیدم رفتم وچسبیدم بهش تا بهم هرچی بلده یاد بده
الانم نوبت شماست😎
من به جرات می گویم که بدون شناسنامه و تاریخ تولد، هنوز نوجوانی پرشر و شورم که سودای بلندی در سر دارم.
تاریخ تولد برای من قاعده ای نیست که بخواهم ببینمش، چه رسد که به آنکه در شعاع و قواعدش جا شوم
خوشحالم که هر سالی که می گذرد، پر شورتر و پرامید و پراشتیاق، حال و آینده را می جویم.
ممنون شاهین از این تلنگر زیبا و عمیق.
زنده باد سجاد بزرگ
سجاد تو یکی از شفاق ترین و سرزنده ترین آدم هایی هستی که تا حالا دیدم.
آدم با دیدن تو چند سال جوون تر میشه، دیگه ببین خودت چه کیفی میکنی با خودت.
– یک غلپ در هوای خیالت سیر کردن برای یک عمر زندگانی بس است.
– چنین به نظرم می رسد که نوشتن راه رهایی از خاطره های سمج باشد.
– سکرآورترین لحظات زمانی ست که شب و روز در محاذات هم اند.
پیچش زندگی:
شاید تنها اگزوپری بتواند پیچش زندگی را آنچنان شکوهمند در گره های شاخه ها و حلقه های تنه ی درختان ببیند.
پینوشت: کم کم از به روز شدن سری مطالب کارگاه کلمات ناامید شده بودم، به همین دلیل تقریبا هر روز یک واژه یا عبارت روی تخته وایت برد کوچکی که در گوشه ای از اتاقم قرار دارد می نوشتم و تمام روز ذهنم را با آن مشغول می کردم:)
مرگ شگفت انگیز ترین خلقت خداست..
دوست دارم طوری زندگی کنم که مرگ مزاحم زیستنم نباشد..
مرگ برای انان که توشه ای دارن و اندیشه ای را برای استمرار باقی گذاشتن زیباست ..این آدم ها نمی میرند و تا وقتی فکرها را به جریان می اندازند زنده اند ! و به راستی اینست راز اکسیرجاودانگی !
به خواب که اعتقاد زیادی که چه عرض کنم،اصلا اعتقاد ندارم …. رویای صادقهش رو هم به زور میشه قبول کرد چه برسه به خواب …
ولی با نظری پری خانوم دریایی موافقم شدیدا … زن گرفتن مثل حمومه اونایی که توشن می خوان بیان بیرون و اونایی که بیرونن میخوان برن تو …. البته یه دوستی هم به دستشوی تشبیه میکرد با همین وجه شبه …
ولی جدای از شوخی ازدواج به موقع خیلی هم خوبه و باعث پیشرفت و جهت دهی به میشه و برای هر دوطرف مفیده ولی باید برای هردو طرف به موقع باشه و زمانش هم که مربوط به خودتونه که هر شخصیتی یه زمان خاصی داره و کلی نمیشه نسخه پیچی کرد
من این روش را میپسندم و خودم هم تقریباً همینگونه کتاب میخوانم. و البته فقط کتاب هم نیست. همین خواندنهای وبی و تلگرامی و غیره هم خودش نوعی خواندن است. اما تا به حال به ترکیب معجونگونهٔ اینها در ذهن، توجهِ آگاهانه نکرده بودم. نکتهُ شما خیلی جالب بود.
در خصوص تفریحات هم، به نظرم در جای خودشان و به اندازهٔ خودشان، لازماند. هرچند بزرگترین تفریح من هم کتاب خواندن است. اما اگر دید و ذهنی آموزشپذیر داشته باشیم، از شهر بازی هم میتوانیم بیاموزیم (فکر کن ترکیب رمان موراکامی با ترن هوایی شهر بازی و هایکویی از کیارستمی و تونل وحشت و نکتهای از کتاب آنتونی رابینز چه شود!)
در کل، هر کس روش آموختن خودش را دارد. مثل نکته رمان کیمیاگر که سانتیاگو بیشتر با نگاه به زندگی و شترها و صحرا میآموخت، در مقابلش جوان انگلیسی با خواندن کتابها.
اما در کل، زندگی بدون کتاب خواندن، زندگیِ خالیای است. و در اینجا، کتابِ خوبِ چاپی (کاغذی) اختصاصاً مد نظرم است.
خیلی دل نشین بود ولی برای من دیگه این امکان شاید وجود نداشته باشه …. قبل از ازواج یه همچین آدمی بودم که هر چی پول داشتم خرج کتاب میکردم و این باعث شد که کتاب خونهای کوچک داشته باشم که حدودا ۴۰۰ کتاب داشته باشه ولی الان که خرج زندگی هست دیگه خیلی کم میشه از این کارا بکنم البته بعضی وقتا هم از دستم در میره …. دوستام به من میگفتن شهوت کتاب خریدن داری پس پسر این همه میخری .. یکم هم بخونشون … من میگفتم وقت واسه خوندن هست ولی برا خریدن ممکنه دیر بشه و البته گرون بشه و یا دیگه چاپ نشه …
اما شاید توی این 1 سالی که عروسی کردیم سرجمع ۵۰ تا کتاب نخرده باشم …
یکی از اساتیدم این کار رو خیلی بهم توصیه میکرد … و خودش در دوران قبل از پیری مدام این کار را میکرد … برای ما میگفت : که فروشندههای کتاب فروشی ها دیگر میشناختندش و کتاب های جدیدی که آورده بودند به او نشان میدادند ….
البته من هم میروم کتاب فرروشی ولی نه در این حد که هفتهای یکبار ولی سعی میکنم ماهانه بروم … ولی اگر دوماه شد و نرفتم احساس می کنم چیزی کم دارم مانند معتاد ها هر جور شده خودم را به کتاب فروشی میرسانم …. گاهی شده که به زور با واحد رفته ام کتاب فروشی چون پول تاکسی سوار شدن را نداشتم … و گاهی با جیبی وپر از پول رفته و با بدهکاری بیرون آمده ام …
ولی جمعه بازار کتاب را هر هفته میروم ….به نحوی برایم عادت شده …جمعه بازار کتاب اصفهان توی خیابان طالقانی تو پارکینگ هستش ….
دستهای گیج دلم لرزان است؛ فصل عاشق شدن و موسم رسوایی شد.
گمانی بود مضحک که در تاریکترین زوایای خانه ی عشق ما، هنوز محبت جان دارد و نفس می کشد
دیگر هوایی نمی شوم و عنان عقل و دل، به هوای دل نمیسپارم… برگرد؛ که تمام تو و خاطرات تو را با دستانی گیج در پس توی ذهن مستور کرده ام تا طعمه موریانه ی فراموشی شود .. گمان مبر که سهل بدست امد؛ ممری بود هزار تو و رهی بود هزار ساله که با عرق ریزی رّوح، تنها، سال های جوانی ام را پایش دادم…برگرد اینجا دیگر کسی انتظارت را نمی کشد
– بغض گلویش را قورت داد و یک غلپ هوای تازه و خنک به ریه اش روانه کرد.
– آدم های اسطقس دار می توانند رهبری و مدیریت تیم را بخوبی عهده دار شوند.
– برای کاستی ها و اشتباهاتش هر بار ادعای لاف و گزاف داشت.
– سعی کرد با تمرکز بیشتری کارهایش را انجام دهد اما خاطره های سمج فکرش را مغشوش کرده بودند.
– برنامه ریزی به محاذات اراده و توانایی فردی و تلاش مداوم است که نتیجه بخش خواهد شد.
سلام
من که هنوز هم فکر می کنم چهارده ساله ام به جرات می تونم بگم هیچوقت سن و سالم رو حساب و کتاب نکردم و در بندش نبودم.
مثل یه دختر نوجوان پر از شوق و شور و انرژی ام و از زندگی لذت می برم. پر از آرزو و امید که مطمئنم به همه اشون می رسم.
و میتونم همونطور بلند بلند بخندم.
برای شروع هیچ کاری هم سن و سال رو در نظر نگرفتم و نمی گیرم و نخواهم گرفت.
موفق باشی شاهین جان
خیلی پست خوبیه
سلام
شاهین جان
ایده ای که مطرح کردی باعث شده من از استرس اینکه ده هزارتومان نازنین از دست بدم اصلا شب ها هم نتونم بخوابم
حالا يه راه حل بده برای این معضل
سلام
من زیاد اهل دیدنِ فیلم نیستم مگر اینکه از طرف آدم های کار درست(مثل تو) پیشنهاد بشه.
اما خلاصه كردن فيلم رو دوست دارم وقتی که برداشت و هرچه که دیدی رو می نویسی دقت و تمرکز بالاتر میره.
من امروز یه تمرین انجام دادم به این صورت که یک روز خودم رو بدون توجه به تاریخِ مشخص از ساعت شش صبح تا دوازده شب نوشتم.
From Rainbow on سؤالی مهم دربارۀ سن و سال
From شاهین کلانتری on سؤالی مهم دربارۀ سن و سال
From تیرا on سؤالی مهم دربارۀ سن و سال
From عمران on سؤالی مهم دربارۀ سن و سال
From Amish on سؤالی مهم دربارۀ سن و سال
From شاهین کلانتری on سؤالی مهم دربارۀ سن و سال
From faella on دیو و دلبر و تمرین نویسندگی
From شاهین کلانتری on دیو و دلبر و تمرین نویسندگی
From سعید تارم on جملهای از آبراهام لینکلن دربارۀ کلمات
From شاهین کلانتری on جملهای از آبراهام لینکلن دربارۀ کلمات
From سعید تارم on با ده هزار تومان عادتهای خوب را تثبیت کنید
From شاهین کلانتری on با ده هزار تومان عادتهای خوب را تثبیت کنید
From بهروز کریمی on سؤالی مهم دربارۀ سن و سال
From Amish on سؤالی مهم دربارۀ سن و سال
From شاهین کلانتری on سؤالی مهم دربارۀ سن و سال
From مژگان on سؤالی مهم دربارۀ سن و سال
From علیاکبر قزوینی on سؤالی مهم دربارۀ سن و سال
From شاهین کلانتری on سؤالی مهم دربارۀ سن و سال
From سارا استنلی on تمرینهای کوچکی برای نوشتن و فکرکردن
From شاهین کلانتری on تمرینهای کوچکی برای نوشتن و فکرکردن
From فاطمه بانشی on 3 گام برای داشتن تابستانی خلاقانه
From زینب رمضانی on خواندن همزمان چند کتاب | کتابخوانی با روش 21 گرم
From شاهین کلانتری on خواندن همزمان چند کتاب | کتابخوانی با روش 21 گرم
From سجاد سلیمانی on سؤالی مهم دربارۀ سن و سال
From شاهین کلانتری on سؤالی مهم دربارۀ سن و سال
From پریسا حسینی on جملهای از آبراهام لینکلن دربارۀ کلمات
From شاهین کلانتری on جملهای از آبراهام لینکلن دربارۀ کلمات
From محسن سعیدی پور on نوشتۀ زیبای اینگمار برگمان دربارۀ مرگ
From شاهین کلانتری on نوشتۀ زیبای اینگمار برگمان دربارۀ مرگ
From Rainbow on نوشتۀ زیبای اینگمار برگمان دربارۀ مرگ
From شاهین کلانتری on نوشتۀ زیبای اینگمار برگمان دربارۀ مرگ
From تیرا on نوشتۀ زیبای اینگمار برگمان دربارۀ مرگ
From khajeh on تا سال 1400 ازدواج نکنید
From شاهین کلانتری on تا سال 1400 ازدواج نکنید
From علیاکبر قزوینی on نوشتۀ زیبای اینگمار برگمان دربارۀ مرگ
From شاهین کلانتری on نوشتۀ زیبای اینگمار برگمان دربارۀ مرگ
From علیاکبر قزوینی on سؤالی مهم دربارۀ سن و سال
From شاهین کلانتری on سؤالی مهم دربارۀ سن و سال
From علیاکبر قزوینی on خواندن همزمان چند کتاب | کتابخوانی با روش 21 گرم
From شاهین کلانتری on خواندن همزمان چند کتاب | کتابخوانی با روش 21 گرم
From khajeh on خواندن همزمان چند کتاب | کتابخوانی با روش 21 گرم
From khajeh on ولخرج باشید
From شاهین کلانتری on ولخرج باشید
From khajeh on پرسه در کتابفروشی
From جبار on انرژیِ پشت واژهها
From معصومه خزاعی on جملهای از آبراهام لینکلن دربارۀ کلمات
From شاهین کلانتری on جملهای از آبراهام لینکلن دربارۀ کلمات
From زهرا شریفی on سؤالی مهم دربارۀ سن و سال
From زهرا شریفی on نوشتۀ زیبای اینگمار برگمان دربارۀ مرگ
From زهرا شریفی on با ده هزار تومان عادتهای خوب را تثبیت کنید
From زهرا شریفی on دیو و دلبر و تمرین نویسندگی
From شاهین کلانتری on دیو و دلبر و تمرین نویسندگی
From زهرا شریفی on نوشتن دو نفرۀ یک کتاب
From شاهین کلانتری on نوشتن دو نفرۀ یک کتاب