استفاده بهینه از جملات قصار

معمولاً قلمم خشک نمی‌شود، ولی گاهی حس می‌کنم آنچه می‌نویسم سر ذوقم نمی‌آورد؛ در چنین مواقعی دو سه تا جمله قصار خوب، از آن جمله‌های جاندارِ غیرخنثی که راه می‌دهند به بیشتر فکر کردن، بیرون می‌کشم و تمامی تداعی‌هایم را درباره جمله‌ها می‌نویسم.

گاهی پیش می‌آید توی این نوشتن‌ها به ایده‌هایی می‌رسم که هیچ ربطی به جمله‌ها ندارند.

بیایید با جملۀ حیرت‌انگیزی از جبران خلیل جبران شروع کنیم:

«مبادا از روی دلسوزی در برابر آنان که می‌لنگند، بلنگید.»

این جمله برای من تداعی‌کننده اهمیت اطرافیان در موفقیت و شکست ماست.

گاهی برای هم‌سطح شدن با گفتگوهایی تاکسی‌وار دوروبرمان سطح فکر خودمان را به احمقانه‌ترین حالت ممکن تنزل می‌دهیم.

گاهی در برابر ناله‌های دیگری خودمان را مجبور می‌کنیم تا به شکل رقت‌انگیزی ناله کنیم تا دل دیگری را به دست بیاوریم.

و درنهایت می‌بینیم با این دلسوزی‌ها به گله پیوسته‌ایم و لنگان‌لنگان، درست راه رفتن را از یاد برده‌ایم.

چگونه نویسنده شویم؟ | دریافت کتاب قدرت نوشتن | کانال مهارت های نویسندگی در تلگرام
Rate this post

3 دیدگاه برای “استفاده بهینه از جملات قصار

  1. آخ که چه قدر دردم گرفت از این مطلب…
    و چه تصویرهایی که در ذهنم نیامد از این گفتگوهای تاکسی گونه با اطرافیان..!
    فکر میکنم یکی از دلایل این رفتار یا بهتره بگیم سوء رفتار، کمبود عزت نفس باشه.
    معمولا ما این کمبود عزت نفس رو برای خودمون توجیه می کنیم تا دچار کانفیلیکت (!) با خودمون و درونمون نشیم. میگیم من دلم میسوزه که این طور برخورد میکنم. دلم نمی یاد که بزنم تو ذوق طرف.
    شاید حتی برای خودمون نوشابه هم باز کنیم و این طرز رفتار رو بزرگوارانه ببینیم… آخ! که چقدر حرف میشه زد درباره این جمله.

  2. مبادا از روی دلسوزی در برابر آنان که می‌لنگند، بلنگید.
    متاسفانه این موضوع برایم پیش میایید بعضی اوقات حرف زدن با کسانی مرا تنزل میدهد وبعد کلافه میشوم وخودم را از دست میدهم وکلی زمان تا دوباره روبراه شوم.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *