متوجه شدهام که جستار جذابترین و ترغیبکنندهترین قالبی است که میتواند موتور نویسندگی نوآموزان را روشن کند، چرا که قالب نرم و انعطافپذیری برای بیان درونیات نویسنده فراهم میکند…
ممکن است یک نفر 10 سال صفحات صبحگاهی بنویسید، اما نُهدهم این سالها درجازدن باشد. این یعنی چنین فردی سنجیده تمرین نکرده است. هر تمرینی
از توصیف جزئیات ملول نشو. جزئیات را بخوان. جزئیات را ببین. جزئیات را بنویس. جزئیات را بخوان و ببین و بنویس و بگذار جزئیات کمکت
این یکی از تمرینهای سادهای است که در کلاس نویسندگی خلاق انجام میدهیم: داستان کوتاهی که دوست داریم انتخاب میکنیم. سپس از روی آن مینویسیم
مهمترین نکتهای که از میان توصیههای آقای تقوایی در خاطرم مانده تأکید ایشان روی شغل به عنوان منبعی برای خلق ایدههای داستانی است. فرقی نمیکند
واژهها علاوه بر معنای لغتنامهای میتوانند میتوانند یک خروار معنی شاعرانه، فلسفی، روانشناسانه، فیلسوفانه، بدبینانه، خوشبینانه و غیره هم داشته باشند. طنزنویسها از این قالب
این هم یکی دیگر از شیوههای سادۀ تمرین نویسندگی که برای من مفید بوده است: گفتوگو با نوشتهها. برای این تمرین معمولاً سراغ نمونههای خوبِ
پیشحرف: این مطلب را بهتدریج مینویسم. بنابراین با هر بار مراجعه به این صفحه احتمالا با نکات تازهای مواجه خواهید شد. کار یک نویسنده تمام
سانتاگ یک نکتهبردار حرفهای بود و کتابهایش پر بودند از تکههای کاغذی که روی آنها یادداشت نوشته بود. سانتاگ قبل از نوشتن یک رمان دفترچههای
پیشحرف: مهران موسوی زیبا و خلاقانه مینویسد. کانال او (خللفرج) از معدود جاهایی است که بهمحض تازهشدن سراغشان میروم. او در معرفی کانالش نوشته: این
دستمایه قرار دادن ماجراهای شخصی برای نوشتن داستان وسوسۀ بسیاری از آدمهاست. نمونههای موفق هم کم نیستند، یکی از چهرههای شاخص این نوع نوشتار هنری
این مطب در حال نوشتهشدن است! تصور کنید نسخۀ اولیه متن خودتان را نوشتهاید و حالا میخواهید آن را آمادۀ انتشار کنید. خب، خیلی وقتها
جایی میخواندم همینگوی برای هر داستانش بیش از صد اسم مختلف مینوشته و بعد دست به انتخاب میزده…
با برخی ادا اطوارها ذوق نوشتن گُل میکند. یکی از این بازیها ساختن ایستگاه نویسندگی در گوشهای از خانه است. نگاهی به دوروبر خودتان بیندازید
هجوم خانوادۀ ما به پایتخت با کوچیدن به اسلامشهر شروع شد! البته نه به راحتی. پدرم خوش نداشت بند و بساطش را جمع کند، او
من هنوز هم آدم نشدهام. (اصلاً کدام آدم را سراغ دارید که آدم بشود؟!) گاهی ساعتها پرسه میزنم تا ایدهای به ذهنم برسد تا پس
نوشتهای که در زندگی روزمرهات هیچ تجربۀ خاصی وجود ندارد، از ملال روزگار نالیدهای، میخواهی از مشاهداتت بنویسی، اما چیز دندانگیری نمییابی. پرسیدهای: خب در چنین شرایطی داشتن دفترچه یادداشت به چه کار میآید…
بهتر است صفحات صبحگاهی را هرگز از میان عادتهای نویسندگیمان حذف نکنیم و همیشه به آن پایبند باشیم. من بعد از سالها پایبندی به این عادت خلاقانه…
دربارۀ مجلۀ الکترونیکی «عشق نوشتن» قبلاً اینجا چند سطری نوشته بودم. عشق نوشتن بخشی از نوشتونویسهای تازۀ من دربارۀ نوشتن، نویسندگی و تولید محتوا است.
وبگاه من در جستوجوی یافتن پاسخ مناسب این سوال متولد شد: «چگونه میتوان بهتر و مؤثرتر نوشت؟»
حالیا بعد از چهار سال و اندی، و نوشتن بیش از هزار نوشته و دریافت هزارها کامنت، کماکان از پرداختن به این مسئله لذت میبرم.
این نقشۀ راه را برای دوستی تنظیم کردهام که تازه به این خانه آمده، یا دوست قدیمیتری که مایل است مرور منسجمتری بر مطالب گذشته داشته باشد…