تا جایی زخمیام که نمیرم
در این بخش برگزیدهای از شعرهایی که بهتازگی خواندهام همرسانی میکنم. از دفتر شعر «تا جایی زخمیام که نمیرم» گزیدهی نوشتههای تومریس اویار (۲۰۰۳-۱۹۴۱) ترجمه:
در این بخش برگزیدهای از شعرهایی که بهتازگی خواندهام همرسانی میکنم. از دفتر شعر «تا جایی زخمیام که نمیرم» گزیدهی نوشتههای تومریس اویار (۲۰۰۳-۱۹۴۱) ترجمه:
در این بخش برگزیدهای از شعرهایی که بهتازگی خواندهام همرسانی میکنم. از دفتر شعر «سربازهای خسته، پشت خاکریزهای تخت» فریاد ناصری نشر چشمه ۱۳۹۲ ۱
از میان شعرهای کلاسیک فارسی این شعر سنایی را هم خیلی دوست دارم: خلق جز مکر و بند و پیچ نیند همه را آزمودم ایچ
شیوهی کار من در «وبلاگنویسیِ آمورشی» این است که ابتدا موضوعی را طرح میکنم و سپس در ماهها و سالهای بعدی نمونههای متعددی را برای
تکرار در شعر برای اغلب ما آشناست، اما با تکرار در نثر بیگانهایم. و حتا آن را به عنوان نشانهای از ناتوانی نویسنده میشناسیم. اما
بهرام بیضایی را میشناسید، پدرش را شاید نه. شانسم گفت و کتابی پیدا کردم از ذکائی بیضایی. (بیضاییِ پدر، شاعر بوده و چند کتاب هم
بهمن محصص گفت: سالها پیش در موزۀ ویکتوریا و آلبرت مینیاتور کوچکی دیدم که دور آن این شاهکار نوشته شده بود: من بودم و کُنجی
در ادامۀ سلسله مطالب دستۀ تعریفهای تازه اینبار رفتهام سراغ شعر. یازده تعریف اول را از کتاب «شعر چیزیست شبیه گرگ» برگزیدهام و دوتایی آخری
بیرون زدهای تا شام بخوری، اما قبلش دلت میخواهد با پرسهزدن میان قفسههای کهنه-کتابفروشی، روح و جسمت را گرسنهتر کنی. کتابها را زیرورو میکنی، انگشتهایت خاک گرفته، عطسه پشت عطسه. که یکهو بین هزار تا کتاب…
به محض اینکه موضوعی در زندگی ما جدی شد، باید برنامۀ قابلاندازهگیری و منظمی را برای آن طراحی کنیم. این بهترین روش برای رسیدن به نتایج مطلوب است.
مثلاً اگر میخواهیم در زمینۀ خاصی مطالعه کنیم، باید دقیقاً مشخص بشود که «روزی چند صفحه، چقدر و به چه شکل؟»
شعر عاشقانه، شعری است که شاعر عاشق پس از گفته شدن شعر، بدان بدیدۀ حسرت و حسادت مینگرد. یعنی با خود میگوید: چرا این کلمات، این هم به معشوق نزدیکترند و من نیستم؟ این شاید مصیبت هر شاعر عاشق باشد، چرا که پس از گفته شدن شعر، او میبیند که…
من دکتر نیستم که نسخهای تجویز کنم. ولی فکر میکنم پیشنهاد زیر برای برخی از مخاطبان خاص این سایت مفید باشد.
اگر بیکار هستید، اگر وقتتان تلف میشود، اگر هدف و برنامۀ روشنی ندارید، اگر خلاق و مبتکر نیستید، اگر درس و دانشگاه کلافهتان کرده و از همه مهمتر اگر عاشق نوشتن هستید…
برای من وبلاگنویسی یعنی تعهد دائمی به یادگیری.
مدتهاست که دلم میخواهد خواندن شعر را از عیشی تفننی به برنامهای جدی در زندگیام تبدیل کنم.
آشنایی با زیبایی و ظرافت زبان فارسی جز با مطالعۀ جدی شعر فارسی حاصل نمیشود…