سلام شاهین عزیز
برای من فقط یک بار سر زدن به وبلاگ شما و فقط خواندن یکی از مطالب شما ( که امروز و در این لحظه اتفاق افتاد) کافی بود برای مراجعه همیشگی به وبلاگ شما. من از این به بعد شما و افکارتان را روزانه دنبال خواهم کرد. تلاش می کنم که شاهین کلانتری را بیشتر بشناسم. و از این بابت بسیار خوشحالم.
من هم حس و حال تو را دارم. البته بازهم مثل قبل، جمله ام را کامل تر میکنم، حس و حال تو را دارم شاهین جان، اما نه اندازه و کیفیت تو
این لغت «همواره» معجزه است، باعث می شود حتی از نوشته های قبلی خود هم فرار کنی، و گاهی عذر خواهی کنی و شرمنده شوی، اما خوشحالی که باور به همیشگی بودن مسیر یادگیری داری.
خوشحالم دوست خوبم از اینکه به نوشته هایت سر میزنم.
ممنون بابت معرفی کتاب، اقتصاد توجه رو گوش دادم و این رو هم در لیست کتابهایی که باید بخرم قرار دادم.
با نقل قول هایی که داشتی، فکر میکنم ذوق زده بشم موقع مطالعه کتاب 🙂
سلام شاهین جان
ایده بسیار خوبیه، خاصه اگر طرف متوجه هم نشه و بعدا بهش این عکس رو نشون بدی خیلی بیشتر خوشحال میشه، من این تجربه رو قبلا داشتم، خیلی خوبه.
من فکر میکنم علاوه بر لذت ناشی از دیدن خودشون که شما گفتی یه دلیل دیگه هم برای خوشحالیشون هست، این که تو اون لحظه “منظره”ای رو که اون “فرد” سوژه اصلیش بوده پسندیدی و عکس گرفتی ازش.
این حس خصوصا وقتی توی سفر هستی و داری از مناظر زیبا عکس میگیری و ناگهان دوربین رو بی بهانه منظره ای پشت سرش بگیری سمت همسر/خواهر/مادر/پدر/دوست/…ت یک لذت دوجانبست.
سلام شاهین جان
این جنس محاسبه ها برای من خیلی آشناست، این روزها که کتاب “کلید را بزن (Switch)” رو میخونم و تو فضاش هستم همش تو فکر تغییر از طریق عادت سازی و تغییرات کوچیک هستم. برای اینکه به خودم انرژی بدم همش دارم محاسبه میکنم که اینجوری اگر روزی 2 ساعت مثلا ترجمه کنم تا آخر سال انقد شده و اونقد شده و …
یاد رضا امیرخانی هم افتادم که میگفت تعداد کلماتی که در روز مینویسه رو چک میکنه.
بنظرم شما هم کتابهای امیرخانی رو خونده باشی…
سلام . اتفاقا من میخوام به دوست عزیز و با سواد خودم یه لقب سلطانی انهم در این موقع هبه کنم . لطان عیال . نه اینکه عیال واقعی داشته باشد . تو منو بیشتر یاد یک خصلت علی میندازی . در هر صورت وقتی ادم افکارش بزرگ میشه لذتت هایش هم فرق می کند . دیروز کاریکاتور و نام .امروز تفکر و کتاب . خدا فردایمان را بخیر کند یک دفعه بانگ انالحق نزنی تو .
میدونی یک مسله همیشه منو اذیت کرده و اون نحوه نگرش دوستان ام به معرفت شناسی وجودی غربی است . نه اینکه قبول شان نکنم . نه اتفاق علاقمند به درک دنیای انها هستم ولی چندان تعلق خاطری ندارم . هدف از این پاردکس این است که نوشته های انها را متن مقدس نمی دانم . فقط از نظر ادبی توانایی هایی هست . در شناخت چندان مطمن ندیدمشان .
سلام
من امشب با شما آشنا شدم
نوشتن، تئاتر ، سينما، اقتصاد، هوش و خلاقيت را دوست ميدارم
و از اين محيط شما در ميان انبوه وبلاگها و سايتها خرسند شدم
با ارادت و احترام
امشب كه با شما آشنا شدم
از سر صحنه ساخت فيلم سينمايي مشتاقي و مهجوري
كه در شهرستان قوچان در حال توليد است
با تمام خستگي شيرين و لذت بخشس
به سراغ محمد رضا شعبانعلي عزيز رفتم
و با شما آشنا شدم
و اكنون بسي خوش حالم
به نوشتن، تئاتر، سينما، اقتصاد، فلسفه، هوش و خلاقيت علاقمندم
با ارادت و احترام
پوريا قصابي
سلام پوریای عزیز
در حال نوشتن یک پست مفصل برای معرفی کتاب های مرجع و آموزنده ی داستان نویسی و نمایشنامه نویسی هستم.
حتما لینک آن را برای شما ارسال می کنم.
موفق باشید.
سلام پوریای عزیز
البته من در این زمینه تخصصی ندارم. و نمایشنامه های زیر را بر اساس سلیقه ی شخصی ام به عنوان یک علاقه مند به نمایشنامه خوانی معرفی میکنم:
به نظرم از متون پایه شروع کنید:
از شکسپیر و خواندن هملت و شاه لیر و مکبث شروع کنید
و به چخوف و خواندن مرغ دریایی و باغ آلبالو و… برسید.
در میان نمایشنامه های ایرانی هم کارهای بهمن فرسی را خیلی دوست دارم که به تازگی نشر بیدگل تقریباً همه نمایشنامه های او را به شکل وزینی منتشر کرده است.
همچنین شاید خواندن کارهای مارتین مک دونا و سم شپارد برایتان جذاب باشد.
نشر بیدگل این روزها نمایشنامه های فوق العاده ای را منتشر می کند.
شاهین جان دستت درد نکنه، از اینکه وبلاگ منم معرفی کردی. امیدوارم همیشه دست به قلم باشی. و زیاد ایجاد بنویسی. همانطور که معلم مان هم اشاره کردن نوشتن ابزاری است برای فکر کردن.
سلام شاهین عزیز.
اول از همه تشکر میکنم که وبلاگ من رو به لیستت اضافه کردی. راستش رو بخوای وقتی دیدم محمدرضا وبلاگ من رو هم بین این همه وبلاگ پرمحتوا و قدیمی شما دوستان عزیزم (بدون کوچکترین تعارفی) گذاشته، بیشتر از اینکه خوشحال بشم خجالت کشیدم که چرا اینقدر کم می نویسم و وبلاگم تقریباً خالیه. (که معادلش برای من میشه: چرا اینقدر در مورد مسائل پیرامونم و دغدغه های ذهنم کم فکر می کنم. همون حرفی که خودتم بالا اشاره کردی)
این شد که تصمیم گرفتم یک تقویم محتوایی تنظیم کنم و این شاید باعث بشه منظم تر و ساختاریافته تر فکر کنم و بنویسم.
در مورد وبلاگت هم باید بگم خوبی نوشته هات اینه که طعم و عطر فکر کردن رو خیلی خوب میشه درمیون کلماتش حس کرد. (علاوه بر اینکه خیلی روان می نویسی. که احتمالاً بر میگرده به تجربه بالات در نوشتن و خوندن)
ایشالا امروزت بدتر از فردات باشه! (اینجوری آرزو کردن رو از محمدرضا یاد گرفتم)
سلام بهروز ایمانی مهر عزیز
از لطفی که به من داری بی نهایت ممنونم.
چقدر خوب که به فکر تنظیم تقویم محتوا افتادی. به نظرم میتونه خیلی موثر باشه توی نظم و رشد کار.
از آرزوی آخرت خیلی لذت بردم.
راستی بابت لینک هم دمت گرم.
From امین on سایتی دربارهی «مهارتهای نویسندگی»
From فرزاد on سایتی دربارهی «مهارتهای نویسندگی»
From شاهین کلانتری on سایتی دربارهی «مهارتهای نویسندگی»
From شاهین کلانتری on سایتی دربارهی «مهارتهای نویسندگی»
From علی کریمی on حسادت من به چند مرد بزرگ!
From ده کلمه مورد علاقه کامو – شاهین کلانتری on ده کلمه مورد علاقه من
From حسین شهریاری on ده کلمه مورد علاقه من
From حسین شهریاری on ده کلمه مورد علاقه من
From سجاد سلیمانی on من همواره در حال یادگیری هستم
From شاهین کلانتری on من همواره در حال یادگیری هستم
From سجاد سلیمانی on کتاب جدید دانیل گلمن: تمرکز
From فواد انصاری on ده کلمه مورد علاقه کامو
From شاهین کلانتری on ده کلمه مورد علاقه کامو
From فریبا on ده کلمه مورد علاقه کامو
From شاهین کلانتری on ده کلمه مورد علاقه کامو
From امین (یک متممی) on نقش عکاسی در افزایش محبت
From امین (یک متممی) on برنامه هفتگی یک نویسنده فعال
From رابطه عاطفی من با یک کتاب – شاهین کلانتری on ناراضی نیستم یا راضی نیستم؟
From مثل ژنرال دوگل بنویسید – شاهین کلانتری on شب یک شب دو؛ حرفهای بهمن فرسی دربارۀ کتاب | رابطه عاطفی من با یک کتاب
From محمد کاظم جواهری on کم سن ترین سردبیر ایران!
From محمد کاظم جواهری on حسادت من به چند مرد بزرگ!
From سعید تارم on اگر 500 سال عمر می کردم
From شاهین کلانتری on اگر 500 سال عمر می کردم
From آیا من واقعاً نویسندهام؟ – شاهین کلانتری on آخرین وسوسهی نویسنده
From پوريا on اگر 500 سال عمر می کردم
From پوريا قصابي on آیا من واقعاً نویسندهام؟ | استیون پرسفیلد
From شاهین کلانتری on آیا من واقعاً نویسندهام؟ | استیون پرسفیلد
From پوريا قصابي on سایتی دربارهی «مهارتهای نویسندگی»
From پوريا قصابي on شب یک شب دو؛ حرفهای بهمن فرسی دربارۀ کتاب | رابطه عاطفی من با یک کتاب
From شاهین کلانتری on شب یک شب دو؛ حرفهای بهمن فرسی دربارۀ کتاب | رابطه عاطفی من با یک کتاب
From فیروزه (یک متممی) on گور پدر کمالگرایی!
From شاهین کلانتری on گور پدر کمالگرایی!
From فیروزه (یک متممی) on ده کلمه مورد علاقه من
From داستان مردی به نام سینان – شاهین کلانتری on از همسرم چخوف تا خواب زمستانی
From پوريا قصابي on داستان مردی به نام سینان
From شاهین کلانتری on داستان مردی به نام سینان
From مرامنامه کانال تلگرامی من – شاهین کلانتری on عشق سالهای تلگرام
From علی طاعتی مرفه on لذت شگفتانگیز وبلاگنویسی
From تنها نشستهام و حواسم نیست که…. – شاهین کلانتری on جز دوست نخواهم کرد از دوست تمنایی
From كسري طاهرخاني on سایتی درباره استراتژی محتوا: گراف
From شاهین کلانتری on سایتی درباره استراتژی محتوا: گراف
From فهیمه on از دست دادن قطار وقتی دردناک است که...
From فهیمه on از دست دادن قطار وقتی دردناک است که...
From شاهین کلانتری on از دست دادن قطار وقتی دردناک است که...
From كسري طاهرخاني on تنها نشستهام و حواسم نیست که....
From علی کریمی on لذت شگفتانگیز وبلاگنویسی
From شاهین کلانتری on لذت شگفتانگیز وبلاگنویسی
From بهروز ایمانی مهر on لذت شگفتانگیز وبلاگنویسی
From شاهین کلانتری on لذت شگفتانگیز وبلاگنویسی