شاهین جان سلام
امیدوارم ایندفعه از آن دفعه هایی بوده باشد که با حال خیلی خوب به انقلاب رفته ای.
این لذت کتاب خریدن را حسابی درک میکنم…، پاتوق من فروشگاه فرهنگ است، اگر نرفتی حتما برو، میدان ولی عصر است. برای من پیاده راهی نیست، زیاد میروم، اسباب بازیهای طبقه همکفش هم برای یگانه خیلی خوب است. یک زیرزمین خوبی دارد که جان میدهد برای نشستن و تورق کتابها. بعد از کتاب خواندن هم میتوانی قدمی بزنی از آن وسط بلوار زیبای کشاوز تا پارک لاله…، ایده پیاده روی ات را هم که گذاشته ای کنار برای نویسنده شدن، دوباره برایت زنده میشود… 🙂
راستی شاهین، من آن روزی را می بینم که پسران (یا شاید هم دختران) زیادی میروند جیحون برای تورق کتاب، آنها هم یک عده شان، انجیر را خیس خورده دوست دارند، یک عده شان عاشق بوی بهارنارنجند و یک عده شان…، وسطهای کتابهایی که هر بار ورق میزنند ناگهان یک کتاب پیدا می کنند که قبلا ندیده اند، خیلی کتاب خوبی است، یک طرح جلد فوق العاده دارد با یک کارتون که کار خود نویسنده است، متنش هم واقعا خواندنی است. صفحه داخلش هم جلوی قسمت نویسنده نوشته: شاهین کلانتری.
سلام شاهین عزیز
یونا لرر توی کتاب تصمیم گیری اش از همین مثال گلف باز استفاده می کند و همین موضوع را به صورتی علمی توضیح می دهد.
عین متنش یادم نیست. اما کلیتش این است. می گوید:
گلف بازهای باتجربه اگر به نحوه ی حرکت پاهایشان و چوبشان توجه کنند بیشتر از گلف بازهای آماتور اشتباه می کنند.
جانا سخن از زبان مااا میگویی!
تبریک! البته ایشالا که تا کنون پایدار مونده باشین!
منم دو روزه که! تونستم به این حسرتِ زندگیم که از چند ماه پیش شدت هم گرفته بود بالاااخره پایان بدم!
وقتی یادم میفته به صحنه ایی که صبح زوود از خونه زدم بیرون ، کوچه خلوتی که فقط صدای جاروی رفتگر مهربونی شنیده میشد که توی هوا کمی مه الود با سوز سرد و نور خورشیدی که مایل میتابید و نمیذاشت واضح ببینمش کارش شروع کرده بود و جوابِ سلااام پر انررژی که بهم داد
روزمو تا اخررر سااااخت. این لحظه هااا نااابن و قیمت نداارن مطمئنا ارزش لحظه ها رو سحر خیزها بهتر میدونن
سلام خاطره گرامی
چه خوب، تبریک میگم
امیدوارم همیشه سحرخیز بمونید و از تک تک لحظه های صبح لذت ببرید.
برای من هم دعا کنید تا سحرخیزتر بشم!
اصلاً چقدر خوب بود اگه یک سایت درباره سحرخیزی راه اندازی میشد.
شما قلمتون خوبه، یه وبلاگ با این موضوع راه اندازی کنید.
سلام شاهین.
یاد یکی از نوشتههای ست گادین افتادم.
میگه اگه توی یه همایش مثلا دربارهی نرمافزار شرکت کنید، همیشه حرفایی که تازهواردها در حواشی همایش میزنن خیلی ارزندهتره و بیشتر مسیر آیندهی اون رشته رو مشخص میکنه. و اگه انقلابی قرار باشه در اون رشته به وجود بیاد از همین حواشی شروع میشه.
میگه اون کسایی که توی ردیف جلو نشستن اونقدر داراییهاشون زیاده و اونقدر محافظهکار شدهاند که قدرت چندانی برای تغییر ندارن.
http://sethgodin.typepad.com/seths_blog/2016/08/it-happens-around-the-edges.html
یکی از کارهای آخر شب های من شده خوندن یه پست قدیمی از تو شاهین جان
و امشب رسیدم به این پست و میخواستم ازت تشکر کنم ، یکی از تاثیرگذارترین نوشته هات برای من تو این مدتی که با نوشته هات آشنا شدم همین نوشته بود
سپاسگذار که می نویسی و روز به روز آدم رو به خوندن نوشته هات و در کنار اون نوشتن راغب تر می کنی
حرف جناب عقیقی رو چهار بار خوندم و برای خودم هم در جایی کپی کردم اما در فهم اون دچار اشکالی هستم
مگر نه این که نوشته ی ما برای خواننده هست ؟ روزنوشته و خاطرات روزانه و این دست نوشته ها رو که بگذاریم کنار و به مقولاتی مثل رمان و داستان و شعر که نگاه کنیم دیگه خب کل همّ و غم نویسنده باید خواننده باشه ، داستان رو می نویسیم تا خواننده رو در درک خودمون سهیم کنیم ، اتفاقا احساس می کنم هر چه داستان بهتر بتونه درک نویسنده رو منتقل کنه و برای خواننده و از دید خواننده نوشته شده باشه موفق تر هست و درست تر
خوشحال میشم برداشت خودت و احتمالا مشکل برداشت من رو برام توضیح بدی
زنده باد
این نگاه خیلی مهمه.
فورد هم چنین چیزی گفته:
اگه از مردم سوال میکردم چی میخوان، اونا حتماً یه اسب سریعتر میخواستن. اما من براشون ماشین ساختم.
در مورد کتاب خواندن
احتمالا به خاطر شهوت به دست آوردن اطلاعات است
من خودم چون در گذشته دچار فقر منابع بودم امروز حاضر نیستم یا نمیتوانم که گزینه های غیر ضروری خود را رها کنم و دوستدارم همه چیز ضروری و غیر ضروری را بخوانم
و در بعضی موارد به خاطر هزینه ای که برای ما داشته حاضر نیستیم موارد غیر ضروری را رها کنیم
و یا به خاطر این که احمق به نظر نرسیم و سختی در انتخواب یا خیلی موارد دیگر ما نمیتوانیم به راحتی روی یک موضوع تمرکز داشته باشیم و این موضوع باعث تنبلی در ما میشود
با جمله دوم کاملا موافقم شاهین
در واقع آره، به نظرم کاری که دوستش داری مث بازی میمونه و کاری که دوستش نداری مث دعوا.
بازی رو میفهمی کی “شروع میکنی” و انقدر خوب میگذره که زمان یادت میره،
ولی دعوا رو نمیفهمی کی “شروع میشه” و انقدر سخت میگذره که پایانش برات قابل تصور نیست.
در کتاب «در ستایش فراغت» برتراند راسل یک پاراگراف عالی در این مورد نوشته است که عینا برایتان مینویسم (معتقدم ترجمه کردن این پاراگراف به نویسنده و خواننده «خیانت» است.)
In a world where no one is compelled to work more than four hours a day, every person possessed of scientific curiosity will be able to indulge it, and every painter will be able to paint without starving, however excellent his pictures may be. Young writers will not be obliged to draw attention to themselves by sensational pot-boilers, with a view to acquiring the economic independence needed for monumental works, for which, when the time at last comes, they will have lost the taste and capacity. Men who, in their professional work, have become interested in some phase of economics or government, will be able to develop their ideas without the academic detachment that makes the work of university economists often seem lacking in reality. Medical men will have the time to learn about the progress of medicine, teachers will not be exasperatedly struggling to teach by routine methods things which they learnt in their youth, which may, in the interval, have been proved to be untrue.
سلام
منم عاشق پیاده روی هستم
با پیاده روی روزانه کلی اضافه وزن را ازبین بردم
همه ی تنشهام یاناراحتیها با پیاده روی از بین میرفت،ولی الان دوماهه نظم پیاده روی ام بهم خورده خیلی ناراحتم دوست دارم حداقل یکساعت
پیاده روی روزانه داشته باشم
من خیلی وقتها توسالن خونه ام پیاده روی میکردم
واونم خوب بود
یه عادت بد هم که دارم آخریش کف پا به زمین میزنم 😐 ممنون میشم راهنمایی کنید که برنامه ریزی پیاده روی روزانه را دوباره پیدا کنم
سلام مرضیه گرامی
به نظرم افرادی که پیاده روی میکنن نگاه شفاف تر و خلاق تری نسبت به زندگی دارن.
به زودی یه مطلب درباره برنامه ریزی پیاده روی می نویسم.
موفق باشید.
شاهین شاید باورت نشه ولی من بهترین اندیشه ها را یاد تو حمام یا در هنگام ظرف شستن به ذهنم می رسه.
البته این تا حدودی علمی هم هست
توی کتاب کارافرینی دکتر فیض بخش می گین که اگر یک ایده می خواهی به ذهنت برسد یا پرورش دهی از تکنیک 3b استفاده کن.
Basket ball, bathroom, bedroom
باز ی کن، حمام کن ، بخواب
http://s9.picofile.com/file/8281182668/_005A38DE5C3EAF4A1B41202D6CE737B3FFF7A47C2518FDA6CA_pimgpsh_fullsize_distr.jpg
تمریناتت جالبه شاهین. به قول تو از زیر این یکی دیگه نمیشه در رفت.
به نظرم میشه دو جور این تمرین رو انجام داد.
یکی اینکه این برگه کلمات رو موضوعی بنویسی.ینی یه برگه کلمه مثلا در مورد نویسندگی بنویسی.
و همینطور میشه کلمات رو بدون موضوع نوشت.ینی از یه کلمه شروع کنی و هرچی به ذهنت اومد بنویسی.
From بیندیشید و ثروتمند شوید – شاهین کلانتری
on
اهمیتِ اینتر زدن
[…] مارک جوینر را دوست دارم، قبلاً از او کتاب سادهشناسی را خوانده بودم که نکات جذاب و آموزنده ای را درباره […]
شاهین دو ناشر کتاب “بیندیشید و ثروتمند شوید” رو منتشر کردن. یکی ترجمه ی مهدی قراچه داغی و دیگری ترجمه ی مهین خالصی.
لینکشون توی آدینه بوک:
http://www.adinehbook.com/gp/product/9646127126
http://www.adinehbook.com/gp/product/9642364466/ref=sr_2_1000_11/780-5116799-6750919
به تعداد صفحاتشون نگاه کن. عجیب نیست؟
کدوم رو باید خرید؟
سلام محسن جان
آقای قراچه چی مترجم سرشناس و کارکشته ای هستن، من از ترجمه ایشون خیلی لذت بردم.
به تازگی ترجمه جدیدی از کتاب هم توسط گیتی شهیدی منتشر شده.
به نظرم تفاوت صفحات زیاد نیست، شاید به خاطر فونت و صفحه آرایی کتاب یا اضافه شدن یکی دو تا مقدمه یا موخره جدید باشه.
به پیشنهاد تو رفتم تابناک و کامنت ها رو شروع کردم به خوندن
کمتر از ۱۵ تا رو خوندم و دیگه ادامه ندادم
و هیچ توضیحی هم براش ندارم / شاید به این خاطر که کامنت ها این خبر دردناک رو برام هزاربار دردناکتر داشتن می کردن
From حسین on سیزده نکته درباره ماندن در اتاق
From فیروزه on پس از نوشتن نسوزان
From امین آرامش on سن بیمنطق بودن
From شاهین کلانتری on سن بیمنطق بودن
From محسن زنگویی on سن بیمنطق بودن
From شاهین کلانتری on سن بیمنطق بودن
From خاطره on و من سحرخیز شدم!
From شاهین کلانتری on و من سحرخیز شدم!
From ادریس on سن بیمنطق بودن
From حسین on از ترسِ اینکه جواب ندهی زنگ نمیزنم
From شاهین کلانتری on از ترسِ اینکه جواب ندهی زنگ نمیزنم
From پوريا قصابي on چرا تنبل میشویم؟
From شاهین کلانتری on چرا تنبل میشویم؟
From حسین on کلیشه چیست؟ یک تعریف از سعید عقیقی
From دانا on کلیشه چیست؟ یک تعریف از سعید عقیقی
From شاهین کلانتری on کلیشه چیست؟ یک تعریف از سعید عقیقی
From شاهین کلانتری on کلیشه چیست؟ یک تعریف از سعید عقیقی
From نجمه on کلیشه چیست؟ یک تعریف از سعید عقیقی
From شاهین کلانتری on کلیشه چیست؟ یک تعریف از سعید عقیقی
From مژگان on کلیشه چیست؟ یک تعریف از سعید عقیقی
From سلیم یزدی on چرا تنبل میشویم؟
From شاهین کلانتری on چرا تنبل میشویم؟
From علی رستمی on چند جملهی کوتاه
From پوريا قصابي on چند جملهی کوتاه
From سعید تارم on چند جملهی کوتاه
From شاهین کلانتری on چند جملهی کوتاه
From سختی کارهای سخت – شاهین کلانتری on گرافیک خلاقانهی یک کتاب: معمای عشق
From پوریا صفرپور on چند جملهی کوتاه
From پوريا قصابي on سختی کارهای سخت
From مجله سفر on رویای عجیب من
From شاهین کلانتری on رویای عجیب من
From یاور مشیرفر on کمال و الهام و آرزو!
From شاهین کلانتری on کمال و الهام و آرزو!
From علی رستمی on تمرین نوشتن و نویسندگی: با این کارها بر ترس خودتان از نوشتن غلبه کنید
From Marzieh on همه چیز درباره پیاده روی: ایده ای که نمی توانم فراموش کنم
From شاهین کلانتری on همه چیز درباره پیاده روی: ایده ای که نمی توانم فراموش کنم
From Marzieh on همه چیز درباره پیاده روی: ایده ای که نمی توانم فراموش کنم
From حمید طهماسبی on از تلگرام | غُر زدن ممنوع!
From شاهین کلانتری on از تلگرام | غُر زدن ممنوع!
From پوریا صفرپور on تمرین نوشتن و نویسندگی: با این کارها بر ترس خودتان از نوشتن غلبه کنید
From بیندیشید و ثروتمند شوید – شاهین کلانتری on اهمیتِ اینتر زدن
From امین محمدی on بیندیشید و ثروتمند شوید
From محسن زنگویی on بیندیشید و ثروتمند شوید
From شاهین کلانتری on بیندیشید و ثروتمند شوید
From Rainbow on بیندیشید و ثروتمند شوید
From شاهین کلانتری on بیندیشید و ثروتمند شوید
From Rainbow on بیندیشید و ثروتمند شوید
From حسین on دربارهی خودکشی سه خواهر
From تکرار در نوشتن – شاهین کلانتری on تنها نشستهام و حواسم نیست که....