سلام آقا شاهین
اولین بار با جستجوی کلمه نوشتن در گوگل با سایت شما آشنا شدم ، مطالبتون خیلی برام جذاب و جالبه ؛ بهتون تبریک میگم بابت سایت پرمحتواتون ، من دو سالیه که بصورت نا منظم تو لپ تاپم مینویسم البته قبلا هم می نوشتم ولی همه نوشته هامو سوزوندم ، امیدوارم بتونم منظم بنویسم ، بی صبرانه منتظر پستهای جدید شما هستم ، این رو هم بگم از روزی که با سایت شما آشنا شدم ، مرورگر گوشیم رو نبستم و روزی چندین بار به سایتتون سر میزنم ، از وقتی که با نوشتن آشنا شدم ! عدم وجود یک وب سایت منسجم در این زمینه رو می دیدم ، امیدوارم وب سایت شما این خلا رو پر کنه
با آرزوی توفیق روز افزون برای شما
سلام آقا مسعود عزیز و گرامی
خوشحالم که گوکل باعث شده دوستان نازندینی مثل شما رو پیدا کنم.
اگر دوست داشتید حتما از نوشته هاتون برام بفرستید.
من رو از نظرات خودتون بی نصیب نذارید.
به امید دیدار
سلام شاهین عزیز … با این پست موافقم … من امروز هم در مورد خودم نوشتم وهم اینکه صدامو ضبط کردم 🙂 … ولی می خوام یه چیزی در مورد اون صفحات صبحگاهی بگم … من یک هفته کامل هر روز نوشتم … ولی الان بعد یه هفته حس می کنم وقتی این صفحات رو دوست ندارم و فقط برای نوشتن می نویسم، بدون تمرکز و جملات بی نظم و الکی چه فایده ای می تونه داشته باشه؟! … با دست نوشتن هم منو اذیت می کنه چون سرعت خیلی کند تر از تایپه … از امروز تصمیم گرفتم که ننویسمشون دیگه … چون تو نوشتنم هیچی رو رعایت نمی کنم، انگار فقط می خوام بنویسم که بدونم نوشتم! و هی می خوام از دستشون خلاص شم … وقتی با خیال راحت و هروقت دلم می خواد می شینم تو نت های گوشیم می نویسم یا توی لپتاپ و در مورد چیزی که واقعا تو ذهنمه و علاقه دارم، خیلی حس بهتری دارم … حالا بنظرت چیکار کنم؟! … ادامه بدم عایا؟! یا اینکه روشی که خودم دوست می دارمو فالو کنم!؟ 🙂 …
سلام فرناز جان
نکاتی که در مورد صفحات صبحگاهی میگی کاملاً درست هستن و من هم همین مسائلی رو که میگی داشتم، هنوز هم گاهی حین نوشتن صفحات صبحگاهی دچار ملال میشم.
اما جولیا کامرون توی کتابش به همه این نکات اشاره کرده و اتفاقا از این مسائل به عنوان نکات مثبتی که ممکنه حین نوشتن صبحگاهی پیش بیاد یاد میکنه.
توی صفحات صبحگاهی ما اگر فحش و مزخرف و جملات بی معنی هم بنویسیم باز هم کار خودمون رو درست انجام دادیم.
فرناز با توجه به اینکه شیفته نوشتن هستی و خیلی هم خوب می نویسی به نظرم تداوم نوشتن صفحات صبگاهی به مرور میتونه تو رو شگفت زده کنه.
به خودت زمان بده، حداقل شش ماه تا یک سال به این کار ادامه بده، مطمئنم روزی میرسه که به شوق نوشتن صفحات صبحگاهی از خواب بیدار میشی.
آفرین شاهین حرف خوبی زدی . در واقع نوشتن یعنی انتقال افکار درباره ی موضوعی خاص بروی کاغذ با یک ساختار منظم و استاندارد به نحوی دیگران نیز بتوانند فکر تو را ببینند.من نوشتن روزانه ام را در penzu.com و به زبان انگلیسی مینویسم (انتشار نمیدم) ولی در بلاگم بنا به دلایلی تمایل ندارم هر روز بنویسم .
با عرض سلام خدمت نویسنده جوان و پر انگیزه …
اینکه من چطور شد که این حا اومدم و تقریبا 2 3 روزی هست که توی بلاگ شما چرخ میزنم … بهتون تبریک میگم بابت انتخاب این مسیر… و شما همیشه در بوکمارک های من قرار گرفتین از این پس..
اما یه نکته … خیلی ها هستن مثل من که درگیری های کاریشون طوری هست که نوشتن صبح گاهی رو نمیتونن انجام بدن … مثلا منی که حدود 5:30 ممکنه برم سرکار و 9 شب برگردم … عموما وقتی برای نوشتن صبحگاهی نمیمونه …
ولی واقعا دوست دارم که بنویسم.. من از بچگی کتاب خوندن ر دوست داشتم و دارم ..وجدیدا هم کتاخونیم رو هم زیاد کردم …
اما من جدیدا برای اینکه بنویسم دچار یه ابهام شدم …
ابهام از اینکه :
چی بنویسم(دغدغه موضوع )…
چقدر بنویسم….
ازکجا شروع کنم…
اینم بگم که من تقریبا تخصص های زیادی دارم (از وب و طراحی تجربه کاربری تا کسب و کار )…و علاقه مند به مباحث روانشناسی..
نکته دیگه…من چون برونگرا هستم…میتونم بدون تمرین و اموزش به راحتی خیلی حرف بزنم…خیلی هم عالی و سخنوری داشته باشم… ولی در مورد نوشتن خیلی موفق نبودم… که البته تاحدودی شروع کردم که در تلگرام یه کانال برای تقویت این کار گذاشتم …
@tazehsho
ختم کلام … میخواستم ببینم نسخه شفا بخش شما براd کسی که تخصصش نوشتن نیست ولی دغدغش اینه که باید بنویسه چیه ؟؟؟
ممنون … و خیلی موفق باشی
سلام حسین جان
مرسی از لطف شما
کانال زیبا و کاربردی شما رو دیدم.
من به زودی یه پست دباره دزدیدن وقت در طی روز و نوشتن می نویسم.
در کنار این به نظرم اگر فرصت داشتید یه نگاهی به کتاب حق نوشتن از جولیا کامرون بندازید.
ان شا الله یک روز از نزدیک همدیگه رو میبینیم و بیشتر درباره نوشتن حرف میزنیم.
سلام شاهین عزیز
بهترین “مهارت تکرار” خواندن با هدف یک موضوع هست و در کنارش نت برداری و اگر خیلی حوصلمون بیاد …خلاصه نویسیس مطلب هست .. مخصوصا ارگ کتابش کمی پر حجم باشه …
یه راه دیگه اینه که کتاب وملطلب رو برای کسی توضیح بدی …حالا یا توی بلاگ یا پادکست یا سخنرانی ……
بازم سلام …
جالبه که توی یه روز (22 بهمن ) … سه کامنت بزارم .. و این یعنی اوضاع خوبه ..:)
اما در موردصحبت هات دوتا نکته بگم …
یکی اینکه خود من #شخصا کمی کمالگرا هستم…یعنی میگم چیزی که مینویسم باید بلاخره یکی ازش خوشش بیاد…شاید اتفاقی که االن من قراراه بنویسم برای کسی جذاب نباشه … این یه خوبی داره که در طول روز به اتفاقات دور و برم ریزتر نگاه میکنم تا بتونم موضوعی برای بقیه بدست بیارم که جذاب باشه ….
دومین نکته اینه “به دل نشیند هر آنجه مکه از دل برآید “… قطعا وقتی درباره خودمون مینویسیم یعنی داریم بخشی از زندگی دیگران هم مینویسیم…مثل شاعری که شعری مینویسه که دقیقا انگار خود ما هستیم …و این هم نوعی نویسندگیست..
من نوشتن از چالش های واقعی رو به نوشتن از اتفاقات ایده آل ترجیح میدم …
مثلا در مورد همون نوشتن صبح گاهی…. (امیدوارم بتونم یه راهی براش پیدا کنم 😀 )
موفق باشی
حسین عزیز
میل شدید شما به نوشتن قطعاً به نتایج خوبی منجر میشه.
برای شروع نوشتن، نوشتن یک جمله در روز هم خوبه، به شرطی که اون یک جمله رو هر روز، بدون هیچ وقفه ای بنویسیم.
شاهین عزیز
با نظرت بسیار موافقم
یاد سخن ست گادین افتادم که می گه :
هربار که با یک مشتری سروکار دارید عملا در حال انجام بازاریابی هستید.
کلا ایشون جنس ارتباط را از نوع بازاریابی می داند و به مقوله بازاریابی فراتر از مفهوم موجود نگاه می کنه.
خلاصه به نظرم به نوعی به حرفه ای گری در محیط کار (همان محصولی که قراره محمدرضای عزیز تا نوروز منتشر کند) هم ارتباط دارد.
با سلام شاهین عزیز
این دغدغه من هم بوده است صبح ها وقتی که می نویسم دائم از خودم و دغدغه هایم و همچنین خواب هایم می نویسم ، لذا این سوال بوده که چرا چیزی دیگری به ذهن من نمی رسد برای نوشتن . بای اعتراف کنم که نوشتن در اول صبح که ناشتا هستی و مغزت هنوز روشن نشده هم لذت بخش است و هم درد ناک
قفسه های کتابخونه ی کوچیکم روز به روز سنگین تر میشن و هارد لپ تاپم از فیلم پر تر اما نمیدونم چرا نه میرسم کتابا رو بخونم و نه فیلما رو ببینم
من عاشق کتاب خریدنم و نمیشه برم تو کتاب فروشی و دست خالی بیام بیرون اما خوندن؟ واقعا هم بسته به علایقم کتاب میخرم اما نمیدونم چرا نمیتونم خیلیاشون رو شروع کنم به خوندن / چند وقت پیش تو یه کتاب فروشی بودم آقای کتاب فروش دو تا کتاب پیشنهاد داد و گفتم نخوندم ولی دارمش و گفت تو که نمیخونی خب چرا میخری ؛ نمیدونم چرا ولی خب ترجیح میدم بخرم شاید یه روز خوندم (البته به مرور دارم احساس می کنم مشغله ها دارن کمتر میشن و مطالعه م بیشتر )
در مورد فیلم هم به همین شکل ، با وسواس خیلی زیاد فیلم انتخاب می کنم و دانلود می کنم اما نمیرسم ببینم
تقریبا هم دردیم…منم هاردم پر از فیلم های ندیده و کتابخونم پر از کتاب های نخوندست…مشکلم اینه که که برنامه ی منظم ندارم یا توی یه هفته کلی کتاب و فیلم و یه جا می خونم و میبینم یا که هفته ها نه کتابی می خونم و نه فیلمی میبینم… در هر حالت هیچ وقت نمیشه که هارد و قفسم پر از نخونده ها و ندیده ها نباشه…انگار واسم آذوقه است که اگه نباشه حس میکنم از گشنگی میمیرم.
دیگه تقریبا داره میشه دوماه از شروع صفحات صبحگاهی ، به جز امتحانات که چند روزی به خاطر ساعت امتحان نشد بنویسم همه ی روزها نوشتم و حالا خیلی با اشتیاق انجامش میدم
با این که اگه یادت باشه اون اوایل از این گله داشتم که همش شده یه گزارش نویسی خشک روزانه که هیچ حرف تازه و نویی توش نمی بینم اما به مرور دارم احساس می کنم نوشته هام دارن بهتر و خلاقانه تر میشن
میدونم که هیچوقت دیگه نمیتونم بذارمش کنار
همیشه میگم چیزی برای نوشتن ندارم حتی صفحات صبحگاهیمم به زور پر میکنم. توی این کتاب نوشته شاید ۵ سال چرند بنویسیم چون مدت طولانی، خیلی بیشتر از ۵ سال آنها را در ذهن خود انباشته ایم واز آشکار شدنش جلوگیری کردیم. چقد این جمله و بقیه کتاب به من که تازه میخام شروع کنم انگیزه میده و ترس بد نوشتنو کمتر میکنه. ممنون از معرفی این کتاب.
شاهین عزیز
باید اعتراف کنم که من هم مدتی دنبال این جور دورهها بودم. ولی دورهای رو هم که پیدا کردم تا انتها نرفتم.
الان هم تندخوانی رو فقط برای خوندن مطالبی که میشه سریع خوند و از روش عبور کرد استفاده میکنم.
ولی برای خیلی از کتابها به نظرم این آهسته خوندن هست که باعث میشه آدم به عمق مفاهیم کتاب پی ببره. چون با آهسته خوندن در واقع داریم این فرصت رو به ذهنمون میدیدم که کمکم مطالب رو دریافت کنه و اونها رو حلاجی کنه.
در نوشتن قدرتی جادویی نهفته است. نوشتن ابعاد مختلفی از وجود ما را به کار میگیرد. در نوشتن مغز، دست و چشم ما درگیر میشود. نوشتن ما را به تفکر وامیدارد. فکر خلاق است. هر فکر یک ارتعاش و دارای انرژی است. تکرار یک فکر و تقویت این فکر در نهایت به آن واقعیت فیزیکی میبخشد. وقتی به زندگی رویایی خود فکر کرده، آن را تصور کرده و در مورد آن شفاف میشویم؛ پیام مهمی به ناخودآگاه خود ارسال میکنیم. ضمیر ناخودآگاه قدرتی معجزهآسا دارد. ناخودآگاه غیر از میلیونها وظیفهای که برای بقای ما دارد، ماموریت تبدیل افکار ما به واقعیت فیزیکی را بر عهده دارد. هر روز حدود شصت هزار پالس فکری از ذهن ما عبور میکند که قریب به اتفاق آنها افکار خودبهخودی و تصادفی است. معمولا عادات و پیشامدهای بیرونی معین میکنند که ما به چه فکر کنیم. از این رو اکثر انسانها بردۀ عادات ذهنی خودشان هستند.تا وقتی که آگاهانه نیندیشیم و افکارمان را خودمان انتخاب نکنیم این بردگی تداوم خواهد داشت. ذهن ابزار بسیار قدرتمندی است. بنابراین نباید کنترل آن را به دست محیط و پیشامدها بسپاریم. همان طور که گفته شده “ذهن یا خدمتکاری عالی است یا اربابی بیرحم”. نوشتن شیوهای عالی برای تفکر آگاهانه و تبدیل شما به ارباب ذهنتان است.
شاهین میشه گفت یه مصداق خوب از “آهستگیه”!
آخ که من هرچقدر از این مفهوم “آهستگی” مثال و مصداق گیر میارم سیر نمیشم. بارها سعی کردم یه پاراگراف یا جمله رو شاید با سرعت یک خط در دقیقه بخونم. مثل آهسته تمرین کردنِ ساز میمونه شاهین. استادای بزرگ موسیقی همیشه به فوق العاده آهسته تمرین کردن ساز توصیه میکنن. معجزه میکنه.
سلام .من تازه وبلاگ و کانال تلگرامی تون آشنا شدم. به نظرم خیلی جالب و آموزنده است. برای منی که یه جورایی خوره نوشتن و خواندن دارم جالب و آموزنده است….البته من یه رمانی رو یه ماهی طول میدم. رکورد آهسته خونی را شکستم😐
وقتی بیخوابی به سرتان میزند بنویسید
نصفه شب مثل دیوانه ها از خواب بیدار شوید و بنویسید
توی اتوبوس و مسافرت های بین شهری بنویسید
وقتی درمانده اید و ناراحت بنویسید
پشت جلد کتاب بنویسید
در مورد یک منظره یا یک تصویر بنویسید – یاشار کمال در کتاب شاهین آناورزا 15 صفخه را به توصیف یک کادره بسته اختصاص داده است و ژان پل سارتر در تهوع چند صفحه را در مورد دستش مینویسد که به پشت افتاده است
خودتان را جای نویسنده ی محبوبتان بگذارید و به جای او و با مدل ذهنی او بنویسید
بدون نقطه بنویسید (از کلمات بدون نقطه استفاه کنید)
یک داستان را از آخر به اول بنویسید مثل بوف کور
خوابی را که دیشب دیده اید بنویسید
دنیان مادر و پدرتان را به تصویر بکشید و از زبان آنها بنویسید : چون نوشتن به معنی متکلم وحده بودن یا فقط پرداختن به دنیای ذهنی شما نیست باید بتوانید از زبان یک بچه یا پیر مرد هم بنویسید. به عنوان مثال جنگ و صلح تولستوی 400 شخصیت مختلف دارد که همه را میشود تفکیک کرد
——–
شاهین جان من هم نوشتن را دوست دارم و از پستهای تو در مورد نوشتن لذت میبرم
From مسعود رنجبر ایوکی on چرا باید از خودمان بنویسیم؟
From شاهین کلانتری on چرا باید از خودمان بنویسیم؟
From Farnaz on چرا باید از خودمان بنویسیم؟
From شاهین کلانتری on چرا باید از خودمان بنویسیم؟
From فواد انصاری on چرا باید از خودمان بنویسیم؟
From شاهین کلانتری on چرا باید از خودمان بنویسیم؟
From حسین on صفحات صبحگاهی: بهترین عادت برای شروع نویسندگی+ژورنالینگ برای توسعهی فردی
From شاهین کلانتری on صفحات صبحگاهی: بهترین عادت برای شروع نویسندگی+ژورنالینگ برای توسعهی فردی
From حسین on قدرت تکرار
From شاهین کلانتری on قدرت تکرار
From حسین on چرا باید از خودمان بنویسیم؟
From شاهین کلانتری on چرا باید از خودمان بنویسیم؟
From جواد عزیزان on یک پاورقی در دیجی کالا
From شاهین کلانتری on یک پاورقی در دیجی کالا
From حسن کشاورز on چرا باید از خودمان بنویسیم؟
From شاهین کلانتری on چرا باید از خودمان بنویسیم؟
From حسین on آیا باید نگران غلطهای املایی و تایپی باشیم؟
From حسین on پرسه در کتابفروشی
From نگار on پرسه در کتابفروشی
From شاهین کلانتری on پرسه در کتابفروشی
From حسین on یک پاورقی در دیجی کالا
From حسین on چرا باید از خودمان بنویسیم؟
From شاهین کلانتری on چرا باید از خودمان بنویسیم؟
From هستی on همه چیز درباره پیاده روی: ایده ای که نمی توانم فراموش کنم
From شاهین کلانتری on همه چیز درباره پیاده روی: ایده ای که نمی توانم فراموش کنم
From علی on آیا باید نگران غلطهای املایی و تایپی باشیم؟
From فاطمه on رابطۀ غذا و نویسندگی
From شاهین کلانتری on رابطۀ غذا و نویسندگی
From Rainbow on دورۀ کندخوانی
From Rainbow on صفحات صبحگاهی: بهترین عادت برای شروع نویسندگی+ژورنالینگ برای توسعهی فردی
From شاهین کلانتری on صفحات صبحگاهی: بهترین عادت برای شروع نویسندگی+ژورنالینگ برای توسعهی فردی
From Rainbow on صفحات صبحگاهی: بهترین عادت برای شروع نویسندگی+ژورنالینگ برای توسعهی فردی
From شاهین کلانتری on صفحات صبحگاهی: بهترین عادت برای شروع نویسندگی+ژورنالینگ برای توسعهی فردی
From ادچی on چرا وبلاگم را تبلیغ نمیکنم؟
From Marzieh on دورۀ کندخوانی
From طاهره خباری on دورۀ کندخوانی
From شاهین کلانتری on دورۀ کندخوانی
From چگونه نوشتن را لذتبخشتر کنیم؟ – شاهین کلانتری on نوشتن را لذت بخش تر کنید: تیتربازی
From رحيمه on چگونه نوشتن را لذتبخشتر کنیم؟
From شاهین کلانتری on چگونه نوشتن را لذتبخشتر کنیم؟
From Rainbow on صفحات صبحگاهی: بهترین عادت برای شروع نویسندگی+ژورنالینگ برای توسعهی فردی
From شاهین کلانتری on صفحات صبحگاهی: بهترین عادت برای شروع نویسندگی+ژورنالینگ برای توسعهی فردی
From Rainbow on صفحات صبحگاهی: بهترین عادت برای شروع نویسندگی+ژورنالینگ برای توسعهی فردی
From محسن زنگویی on چگونه نوشتن را لذتبخشتر کنیم؟
From موسی توماج ایری on نوشتن قدرت میآورد
From چگونه داستان 55 کلمهای بنویسیم؟ – شاهین کلانتری on چگونه نوشتن را لذتبخشتر کنیم؟
From پوریا صفرپور on دورۀ کندخوانی
From شاهین کلانتری on دورۀ کندخوانی
From نارینه on دورۀ کندخوانی
From شاهین کلانتری on دورۀ کندخوانی
From فواد انصاری on چگونه نوشتن را لذتبخشتر کنیم؟
From حسین شهریاری on چگونه نوشتن را لذتبخشتر کنیم؟
From شاهین کلانتری on چگونه نوشتن را لذتبخشتر کنیم؟