میدونی یک مسله همیشه منو اذیت کرده و اون نحوه نگرش دوستان ام به معرفت شناسی وجودی غربی است . نه اینکه قبول شان نکنم . نه اتفاق علاقمند به درک دنیای انها هستم ولی چندان تعلق خاطری ندارم . هدف از این پاردکس این است که نوشته های انها را متن مقدس نمی دانم . فقط از نظر ادبی توانایی هایی هست . در شناخت چندان مطمن ندیدمشان .
سلام
من امشب با شما آشنا شدم
نوشتن، تئاتر ، سينما، اقتصاد، هوش و خلاقيت را دوست ميدارم
و از اين محيط شما در ميان انبوه وبلاگها و سايتها خرسند شدم
با ارادت و احترام
امشب كه با شما آشنا شدم
از سر صحنه ساخت فيلم سينمايي مشتاقي و مهجوري
كه در شهرستان قوچان در حال توليد است
با تمام خستگي شيرين و لذت بخشس
به سراغ محمد رضا شعبانعلي عزيز رفتم
و با شما آشنا شدم
و اكنون بسي خوش حالم
به نوشتن، تئاتر، سينما، اقتصاد، فلسفه، هوش و خلاقيت علاقمندم
با ارادت و احترام
پوريا قصابي
سلام پوریای عزیز
در حال نوشتن یک پست مفصل برای معرفی کتاب های مرجع و آموزنده ی داستان نویسی و نمایشنامه نویسی هستم.
حتما لینک آن را برای شما ارسال می کنم.
موفق باشید.
سلام پوریای عزیز
البته من در این زمینه تخصصی ندارم. و نمایشنامه های زیر را بر اساس سلیقه ی شخصی ام به عنوان یک علاقه مند به نمایشنامه خوانی معرفی میکنم:
به نظرم از متون پایه شروع کنید:
از شکسپیر و خواندن هملت و شاه لیر و مکبث شروع کنید
و به چخوف و خواندن مرغ دریایی و باغ آلبالو و… برسید.
در میان نمایشنامه های ایرانی هم کارهای بهمن فرسی را خیلی دوست دارم که به تازگی نشر بیدگل تقریباً همه نمایشنامه های او را به شکل وزینی منتشر کرده است.
همچنین شاید خواندن کارهای مارتین مک دونا و سم شپارد برایتان جذاب باشد.
نشر بیدگل این روزها نمایشنامه های فوق العاده ای را منتشر می کند.
شاهین جان دستت درد نکنه، از اینکه وبلاگ منم معرفی کردی. امیدوارم همیشه دست به قلم باشی. و زیاد ایجاد بنویسی. همانطور که معلم مان هم اشاره کردن نوشتن ابزاری است برای فکر کردن.
سلام شاهین عزیز.
اول از همه تشکر میکنم که وبلاگ من رو به لیستت اضافه کردی. راستش رو بخوای وقتی دیدم محمدرضا وبلاگ من رو هم بین این همه وبلاگ پرمحتوا و قدیمی شما دوستان عزیزم (بدون کوچکترین تعارفی) گذاشته، بیشتر از اینکه خوشحال بشم خجالت کشیدم که چرا اینقدر کم می نویسم و وبلاگم تقریباً خالیه. (که معادلش برای من میشه: چرا اینقدر در مورد مسائل پیرامونم و دغدغه های ذهنم کم فکر می کنم. همون حرفی که خودتم بالا اشاره کردی)
این شد که تصمیم گرفتم یک تقویم محتوایی تنظیم کنم و این شاید باعث بشه منظم تر و ساختاریافته تر فکر کنم و بنویسم.
در مورد وبلاگت هم باید بگم خوبی نوشته هات اینه که طعم و عطر فکر کردن رو خیلی خوب میشه درمیون کلماتش حس کرد. (علاوه بر اینکه خیلی روان می نویسی. که احتمالاً بر میگرده به تجربه بالات در نوشتن و خوندن)
ایشالا امروزت بدتر از فردات باشه! (اینجوری آرزو کردن رو از محمدرضا یاد گرفتم)
سلام بهروز ایمانی مهر عزیز
از لطفی که به من داری بی نهایت ممنونم.
چقدر خوب که به فکر تنظیم تقویم محتوا افتادی. به نظرم میتونه خیلی موثر باشه توی نظم و رشد کار.
از آرزوی آخرت خیلی لذت بردم.
راستی بابت لینک هم دمت گرم.
فکر کنم ما انسانها خواندنِ عمودی را بیشتر دوست داریم. به نظرم ترجیح میدیم بیشتر چشمون از بالا به پایین حرکت کنه تا از راست به چپ. به همین خاطر اینتر میتونه نوشته را به قطعات کوچکتر آبشارمانند تقسیم کنه. نمیدونم ولی به این طراحی جدید سایتها هم که نگاه میکنی یک جوری ساختن، تو از بالا سر بخوری بیا پایین نه اینکه از چپ به راست منوها را چک کنی.
البته یک مقداری هم اجازه میده خواننده بین جملات، نفس تازه کنه.
سلام!
شاهین عزیز!
با فرمایشات شما موافقم. فکر می کنم کوتاه کردن پاراگراف ها شاید به نوعی به مخاطب یک پاداش فوری می دهد. با این عنوان که تو یک پاراگراف را خواندی. اگر باز هم می خواهی چنین پاداشی کسب کنی کافی است پاراگراف بعدی را بخوانی و این بازی هدفمند همچنان می تواند تکرار شود.
شاید یکی از عواملی که باعث می شود حفظ قرآن را از جزء سی ام شروع کنیم همین کوتاه بودن سوره هاست. همان طور که می دانی که ما آدم ها بسیاری از مسائل را با کیله اعداد وزن می کنیم. با این وصف، فکر می کنیم فلان تعداد سوره را از بر کرده ایم و احساس توانمندی می کنیم.
موفق باشی دوست خوب من!
سلام سعید جان
به نکته خیلی خوبی اشاره کردی.
راستی امروز سایتت رو دیدم. گرافیک خیلی خوبی داره.
امیدوارم خیلی زودتر پست های بیشتری رو منتشر کنی.
من سعی میکنم هر روز به سایتت سر بزنم.
سلام شاهین عزیز
خیلی خوشحالم که چند روزی است وبلاگ ات رو پیدا کرده ام. چند تا از نوشته های پیشین ات را خوانده ام بسیار شیوا و فریبا (زیبا) می نویسی.
خواستم چند نکته رو بهتون عرض کنم.
اول اینکه تصمیم دارم هر روز به وبلاگ ات سر بزنم و مطالب آن را بخونم.
دوم بابت نگارش مطلب بالا ممنونم. سعی می کنم این سبک رو بیشتر در کامنت های متمم به کار ببرم.
سوم اینکه با خوندن نکته فوق و پیروی فرمایش سعید عزیز، یاد مطلبی از دن اریلی و اجتناب مردم از انتظار کشیدن افتادم. به عبارتی مردم در رفتارها و تصمیم های خود (در اینجا خواندن یک پاراگراف یا یک صفحه کتاب)خیلی صبر نمی کنند و برای اینکه بتوانیم مردم را به چیزی جذب کنیم بایستی آنها را مشغول نگه داریم.
ارادت
سلام.
در نوشتههای فضای مجازی
همیشه به سطربندی حساس بودهایم
و در مقاطع کلام اینتر میزنیم.
https://t.me/virastaran
از اینکه هر روز مینویسید، سپاسگـ«ز»ارم.
یه زمانی توی وبلاگت خوندم که ست گادین هر روز وبلاگش رو به روز می کنه.
می خواستم این رو بهت بگم که همون ست گادین توی هیچ شبکه ی اجتماعی ای فعالیت نداره، و گفته که اگه بخواید یه کار رو عالی انجام بدید نباید تمرکز و قدرت خودتون رو توی کارهای دیگه صرف کنید.
با خوندن این پست هم خوشحال شدم و هم ترسیدم،
خوشحالی به خاطر به روز رسانی هر روزه ی وبلاگت،
و ترس به خاطر کانال تلگرامی که ممکنه لطمه بزنه به اینجا.
سلام ادریس جان
ممنون از نکته ای که گوشزد کردی.
باهات موافقم.
من قبلاً اینستاگرام و فیس بوک رو کنار گذاشتم.
پای گوشی زیاد وقت تلف نمیکنم. تمام تمرکزم روی وبلاگ هستش.
و لذتی که از به روز کردن وبلاگ می بردم هیچ جای دیگه ای تجربه نمیکنم.
سلام!
عجب ایده خلاقانه ای!
شاهین جان اگر اشتباه نکنم، هم به هنرهای نمایشی علاقه داری، و هم در زمینه ادبیات نمایشی فعال هستی. بنابراین حیفم می آید فیلمنامه «پرده نئی» را از «بهرام بیضایی» به شما دوست خوبم معرفی نکنم. البته شاید خوانده باشی اش. من این کتاب را در 20 سالگی مطالعه کردم و از خواندن آن مسحور شدم.
وقتی دیدم چنین هم می توان نوشت، نویسندگی را به عنوان یکی از اهداف بزرگ خودم انتخاب کردم. تا امروز هم شاید نزدیک 40 جلد از آثار استاد بیضایی و نوشته های پیرامون ایشان را خوانده ام.
شاید با الهام گرفتن از شما، روزی فرصت پیدا کردم، و از میان انبوه آثار خواندنی و اندیشیدنی ایشان، جملات قصار و تامل برانگیز را استخراج و ارائه کردم.
موفق باشی رفیق!
شاهین عزیز
از عشق گفتی یاد جمله ی نادر ابراهیمی در کتاب یک عاشقانه آرام افتادم:
– عشق یعنی پویش نابِ دائمی. به سراغ خستگانِ روح نمی آید. خسته دل نباش، محبوبِ خوبِ آذری من!
-عشق، در قاب یادها، پرنده ایی است در قفس.منت آب و دانه بر سر او مگذار و امنیت و رفاه را به رخ او نکش. عشق، طالب حضور است و پرواز نه امنیت و قاب.
منم همیشه موقع نوشتن این دغدغه رو دارم که اصول پاراگراف نویسی رو باید رعایت کرد یا نه؟ تا جایی که من میدونم توی هر پاراگراف باید راجع به یک موضوع صحبت کرد و بعد از تموم شدن موضوع به پاراگراف بعدی رفت.
ولی همیشه این وسوسه رو دارم که با اینتر متن رو خوانا کنم. فونتهای استانداری مثل ایران سنس هم تاثیر زیادی توی خوانایی دارن. حتی بیشتر از اینتر.
اما برای من بیشتر موقع نوشتن اینتر زدن به کار میاد تا خوندن. وقتی میخوام بخونم با اینتر به ذهنم نظم میدم. ولی موقع خوندن خیلی برام فرق نمیکنه. بیشتر به جملات کوتاه اهمیت میدم توی خوندن. اینکه نویسنده جملات طولانی به کار نبرده باشه تاثیر زیادی تو ترغیب من به ادامه مطالعه داره.
سلام طاهر عزیز
خیلی ممنونم که از تجربه ی خودت در اینتر زدن گفتی.
به نکات خیلی خوبی اشاره کردی. منم به جملات کوتاه اهمیت می دم و به نظرم این موضوع خیلی مهم هستش.
راستی وبلاگت مبارک.
از این به بعد حتما بهت سر میزنم.
From محمد کاظم جواهری on حسادت من به چند مرد بزرگ!
From سعید تارم on اگر 500 سال عمر می کردم
From شاهین کلانتری on اگر 500 سال عمر می کردم
From آیا من واقعاً نویسندهام؟ – شاهین کلانتری on آخرین وسوسهی نویسنده
From پوريا on اگر 500 سال عمر می کردم
From پوريا قصابي on آیا من واقعاً نویسندهام؟ | استیون پرسفیلد
From شاهین کلانتری on آیا من واقعاً نویسندهام؟ | استیون پرسفیلد
From پوريا قصابي on سایتی دربارهی «مهارتهای نویسندگی»
From پوريا قصابي on شب یک شب دو؛ حرفهای بهمن فرسی دربارۀ کتاب | رابطه عاطفی من با یک کتاب
From شاهین کلانتری on شب یک شب دو؛ حرفهای بهمن فرسی دربارۀ کتاب | رابطه عاطفی من با یک کتاب
From فیروزه (یک متممی) on گور پدر کمالگرایی!
From شاهین کلانتری on گور پدر کمالگرایی!
From فیروزه (یک متممی) on ده کلمه مورد علاقه من
From داستان مردی به نام سینان – شاهین کلانتری on از همسرم چخوف تا خواب زمستانی
From پوريا قصابي on داستان مردی به نام سینان
From شاهین کلانتری on داستان مردی به نام سینان
From مرامنامه کانال تلگرامی من – شاهین کلانتری on عشق سالهای تلگرام
From علی طاعتی مرفه on لذت شگفتانگیز وبلاگنویسی
From تنها نشستهام و حواسم نیست که…. – شاهین کلانتری on جز دوست نخواهم کرد از دوست تمنایی
From كسري طاهرخاني on سایتی درباره استراتژی محتوا: گراف
From شاهین کلانتری on سایتی درباره استراتژی محتوا: گراف
From فهیمه on از دست دادن قطار وقتی دردناک است که...
From فهیمه on از دست دادن قطار وقتی دردناک است که...
From شاهین کلانتری on از دست دادن قطار وقتی دردناک است که...
From كسري طاهرخاني on تنها نشستهام و حواسم نیست که....
From علی کریمی on لذت شگفتانگیز وبلاگنویسی
From شاهین کلانتری on لذت شگفتانگیز وبلاگنویسی
From بهروز ایمانی مهر on لذت شگفتانگیز وبلاگنویسی
From شاهین کلانتری on لذت شگفتانگیز وبلاگنویسی
From علی کریمی on اهمیتِ اینتر زدن
From سعید تارم on اهمیتِ اینتر زدن
From شاهین کلانتری on اهمیتِ اینتر زدن
From جواد عزیزان on اهمیتِ اینتر زدن
From شاهین کلانتری on اهمیتِ اینتر زدن
From محمدمهدی باقری on اهمیتِ اینتر زدن
From پوريا قصابي on رویای عجیب من
From ادریس on اهمیتِ اینتر زدن
From ادریس on عشق سالهای تلگرام
From شاهین کلانتری on عشق سالهای تلگرام
From ادریس on لذت شگفتانگیز وبلاگنویسی
From سعید تارم on با شما نبودم
From شاهین کلانتری on با شما نبودم
From جواد عزیزان on با شما نبودم
From شاهین کلانتری on با شما نبودم
From پوريا قصابي on با شما نبودم
From طاهر on اهمیتِ اینتر زدن
From شاهین کلانتری on اهمیتِ اینتر زدن