سلام شاهین جان
منم به تجربه دیدم کمیت باعث میشه که کیفیت (همون فرشته های الهام) بیاد سراغ کارهام. بارها شده وقتی سر یه موضوع خودم رو مجبور کردم که ساعات بیشتری باهاش مشغول باشم. فرشته ها شروع کردند به پرت کردن الهامات به سمتم. دمشون گرم!
مخلصم
امین
سلام شاهین
از نوشته هات لذت میبرم و شوقت برای نوشتن رو ستایش میکنم.
پدران پدران ما روزگاری که دست به دیواره های غارها بردند خیال هم نمیکردند روزی برای ما تا این حد شگفت انگیز و خارق العاده باشن.
حالا آیندگان هم از میان ما امروزی ها کسانی رو یاد میکنند که چیزی از اونها مونده باشه و چه چیز بهتر از نوشته.
سلام. فکر می کنم اینکه بطور مطلق تمامی کسانی که تلگرام یا اینستاگرام را دارند را برچسب میانمایگی و فرومایگی و …. بزنیم، چندان حرف دقیقی نمی تواند باشد.
مطالب سایتتان را کمابیش می خوانم. جالب است.
موفق باشید.
سلام شاهین جان
دوست دارم از یه جایی نوشتن رو از یه سرگرمی و انیس گاه گاهی تبدیل کنم به یه بخش جدی توی زندگیم اما حتی نمیدونم از کجا شروع کنم
منم از سال ها قبل (البته نه به صورت مرتب) همیشه چیزایی می نوشتم و نگهشون هم داشتم اما پراکندگی و بی هدفی در نوشتن احساس می کنم باعث شده درجا بزنم
میخوام از یه جایی شروع کنم و نمیدونم از کجا
سلام حسین جان
وبلاگ و قلم خیلی خوبی داری.
به نظرم کتاب«حق نوشتن» جولیا کامرون رو حتما بخون، این کتاب به تازگی به فارسی ترجمه شده و تو اکثر کتابفروشی ها هست.
تمرین های کاربردی خیلی خوبی داره که حسابی میتونه کمکت کنه. من که نمیتونستم این کتابو زمین بذارم.
شاهین جان سلام
امیدوارم ایندفعه از آن دفعه هایی بوده باشد که با حال خیلی خوب به انقلاب رفته ای.
این لذت کتاب خریدن را حسابی درک میکنم…، پاتوق من فروشگاه فرهنگ است، اگر نرفتی حتما برو، میدان ولی عصر است. برای من پیاده راهی نیست، زیاد میروم، اسباب بازیهای طبقه همکفش هم برای یگانه خیلی خوب است. یک زیرزمین خوبی دارد که جان میدهد برای نشستن و تورق کتابها. بعد از کتاب خواندن هم میتوانی قدمی بزنی از آن وسط بلوار زیبای کشاوز تا پارک لاله…، ایده پیاده روی ات را هم که گذاشته ای کنار برای نویسنده شدن، دوباره برایت زنده میشود… 🙂
راستی شاهین، من آن روزی را می بینم که پسران (یا شاید هم دختران) زیادی میروند جیحون برای تورق کتاب، آنها هم یک عده شان، انجیر را خیس خورده دوست دارند، یک عده شان عاشق بوی بهارنارنجند و یک عده شان…، وسطهای کتابهایی که هر بار ورق میزنند ناگهان یک کتاب پیدا می کنند که قبلا ندیده اند، خیلی کتاب خوبی است، یک طرح جلد فوق العاده دارد با یک کارتون که کار خود نویسنده است، متنش هم واقعا خواندنی است. صفحه داخلش هم جلوی قسمت نویسنده نوشته: شاهین کلانتری.
سلام شاهین عزیز
یونا لرر توی کتاب تصمیم گیری اش از همین مثال گلف باز استفاده می کند و همین موضوع را به صورتی علمی توضیح می دهد.
عین متنش یادم نیست. اما کلیتش این است. می گوید:
گلف بازهای باتجربه اگر به نحوه ی حرکت پاهایشان و چوبشان توجه کنند بیشتر از گلف بازهای آماتور اشتباه می کنند.
جانا سخن از زبان مااا میگویی!
تبریک! البته ایشالا که تا کنون پایدار مونده باشین!
منم دو روزه که! تونستم به این حسرتِ زندگیم که از چند ماه پیش شدت هم گرفته بود بالاااخره پایان بدم!
وقتی یادم میفته به صحنه ایی که صبح زوود از خونه زدم بیرون ، کوچه خلوتی که فقط صدای جاروی رفتگر مهربونی شنیده میشد که توی هوا کمی مه الود با سوز سرد و نور خورشیدی که مایل میتابید و نمیذاشت واضح ببینمش کارش شروع کرده بود و جوابِ سلااام پر انررژی که بهم داد
روزمو تا اخررر سااااخت. این لحظه هااا نااابن و قیمت نداارن مطمئنا ارزش لحظه ها رو سحر خیزها بهتر میدونن
سلام خاطره گرامی
چه خوب، تبریک میگم
امیدوارم همیشه سحرخیز بمونید و از تک تک لحظه های صبح لذت ببرید.
برای من هم دعا کنید تا سحرخیزتر بشم!
اصلاً چقدر خوب بود اگه یک سایت درباره سحرخیزی راه اندازی میشد.
شما قلمتون خوبه، یه وبلاگ با این موضوع راه اندازی کنید.
سلام شاهین.
یاد یکی از نوشتههای ست گادین افتادم.
میگه اگه توی یه همایش مثلا دربارهی نرمافزار شرکت کنید، همیشه حرفایی که تازهواردها در حواشی همایش میزنن خیلی ارزندهتره و بیشتر مسیر آیندهی اون رشته رو مشخص میکنه. و اگه انقلابی قرار باشه در اون رشته به وجود بیاد از همین حواشی شروع میشه.
میگه اون کسایی که توی ردیف جلو نشستن اونقدر داراییهاشون زیاده و اونقدر محافظهکار شدهاند که قدرت چندانی برای تغییر ندارن.
http://sethgodin.typepad.com/seths_blog/2016/08/it-happens-around-the-edges.html
یکی از کارهای آخر شب های من شده خوندن یه پست قدیمی از تو شاهین جان
و امشب رسیدم به این پست و میخواستم ازت تشکر کنم ، یکی از تاثیرگذارترین نوشته هات برای من تو این مدتی که با نوشته هات آشنا شدم همین نوشته بود
سپاسگذار که می نویسی و روز به روز آدم رو به خوندن نوشته هات و در کنار اون نوشتن راغب تر می کنی
حرف جناب عقیقی رو چهار بار خوندم و برای خودم هم در جایی کپی کردم اما در فهم اون دچار اشکالی هستم
مگر نه این که نوشته ی ما برای خواننده هست ؟ روزنوشته و خاطرات روزانه و این دست نوشته ها رو که بگذاریم کنار و به مقولاتی مثل رمان و داستان و شعر که نگاه کنیم دیگه خب کل همّ و غم نویسنده باید خواننده باشه ، داستان رو می نویسیم تا خواننده رو در درک خودمون سهیم کنیم ، اتفاقا احساس می کنم هر چه داستان بهتر بتونه درک نویسنده رو منتقل کنه و برای خواننده و از دید خواننده نوشته شده باشه موفق تر هست و درست تر
خوشحال میشم برداشت خودت و احتمالا مشکل برداشت من رو برام توضیح بدی
زنده باد
این نگاه خیلی مهمه.
فورد هم چنین چیزی گفته:
اگه از مردم سوال میکردم چی میخوان، اونا حتماً یه اسب سریعتر میخواستن. اما من براشون ماشین ساختم.
در مورد کتاب خواندن
احتمالا به خاطر شهوت به دست آوردن اطلاعات است
من خودم چون در گذشته دچار فقر منابع بودم امروز حاضر نیستم یا نمیتوانم که گزینه های غیر ضروری خود را رها کنم و دوستدارم همه چیز ضروری و غیر ضروری را بخوانم
و در بعضی موارد به خاطر هزینه ای که برای ما داشته حاضر نیستیم موارد غیر ضروری را رها کنیم
و یا به خاطر این که احمق به نظر نرسیم و سختی در انتخواب یا خیلی موارد دیگر ما نمیتوانیم به راحتی روی یک موضوع تمرکز داشته باشیم و این موضوع باعث تنبلی در ما میشود
با جمله دوم کاملا موافقم شاهین
در واقع آره، به نظرم کاری که دوستش داری مث بازی میمونه و کاری که دوستش نداری مث دعوا.
بازی رو میفهمی کی “شروع میکنی” و انقدر خوب میگذره که زمان یادت میره،
ولی دعوا رو نمیفهمی کی “شروع میشه” و انقدر سخت میگذره که پایانش برات قابل تصور نیست.
From فیروزه on تنها حسرت من
From امین آرامش on مثلث نوشتن
From شاهین کلانتری on مثلث نوشتن
From پوريا قصابي on مثلث نوشتن
From پوريا قصابي on مثلث نوشتن
From شاهین کلانتری on مثلث نوشتن
From پوريا قصابي on فال نویسندگی
From سعید تارم on فال نویسندگی
From حسین on چند مطلب خوب درباره نوشتن
From شاهین کلانتری on چند مطلب خوب درباره نوشتن
From پوریا صفرپور on نوشتن از نوشتن
From Sina.k on نوشتن از نوشتن
From شاهین کلانتری on نوشتن از نوشتن
From شاهین کلانتری on نوشتن از نوشتن
From م on حفر کانال در تلگرام
From شاهین کلانتری on حفر کانال در تلگرام
From نوشتن از نوشتن | تایم لاین روزانه on نوشتن از نوشتن
From پس از نوشتن نسوزان – شاهین کلانتری on تنها حسرت من
From پس از نوشتن نسوزان – شاهین کلانتری on شب یک شب دو؛ حرفهای بهمن فرسی دربارۀ کتاب | رابطه عاطفی من با یک کتاب
From سعید تارم on کارتونی با موضوع اسب تروا
From حسین on پس از نوشتن نسوزان
From شاهین کلانتری on پس از نوشتن نسوزان
From حسین on پس از نوشتن نسوزان
From وبلاگنویسی : اول عمل، بعد فکر – شاهین کلانتری on تمرین دو هزار کلمهای
From حسین on سیزده نکته درباره ماندن در اتاق
From فیروزه on پس از نوشتن نسوزان
From امین آرامش on سن بیمنطق بودن
From شاهین کلانتری on سن بیمنطق بودن
From محسن زنگویی on سن بیمنطق بودن
From شاهین کلانتری on سن بیمنطق بودن
From خاطره on و من سحرخیز شدم!
From شاهین کلانتری on و من سحرخیز شدم!
From ادریس on سن بیمنطق بودن
From حسین on از ترسِ اینکه جواب ندهی زنگ نمیزنم
From شاهین کلانتری on از ترسِ اینکه جواب ندهی زنگ نمیزنم
From پوريا قصابي on چرا تنبل میشویم؟
From شاهین کلانتری on چرا تنبل میشویم؟
From حسین on کلیشه چیست؟ یک تعریف از سعید عقیقی
From دانا on کلیشه چیست؟ یک تعریف از سعید عقیقی
From شاهین کلانتری on کلیشه چیست؟ یک تعریف از سعید عقیقی
From شاهین کلانتری on کلیشه چیست؟ یک تعریف از سعید عقیقی
From نجمه on کلیشه چیست؟ یک تعریف از سعید عقیقی
From شاهین کلانتری on کلیشه چیست؟ یک تعریف از سعید عقیقی
From مژگان on کلیشه چیست؟ یک تعریف از سعید عقیقی
From سلیم یزدی on چرا تنبل میشویم؟
From شاهین کلانتری on چرا تنبل میشویم؟
From علی رستمی on چند جملهی کوتاه
From پوريا قصابي on چند جملهی کوتاه
From سعید تارم on چند جملهی کوتاه
From شاهین کلانتری on چند جملهی کوتاه
From سختی کارهای سخت – شاهین کلانتری on گرافیک خلاقانهی یک کتاب: معمای عشق
From پوریا صفرپور on چند جملهی کوتاه