کاری که توی خوشنویسی انجام میدیم, برای من پیش آمده که گاهی بیشتر از چهل صفحه یک بیت شعر نوشتم و حتی توی خواب و بیداری هم توی ذهنم تکرار کردم. که به شکل عادت شد و وقتی با قلم نمی نوشتم هم جملات یا اشعاری که دوست داشتم را با خودکار یا حتی زمانی که هیچ وسیله نوشتنی نداشتم با دستم روی میز یا توی هوا می نوشتم.
تجربه فوق العاده و دلچسبی است.
نه خلاف عهد کردم که حدیث جز تو گفتم
همه بر سر زبانند و تو در میان جانی
سلام سلام سلام. دو تو موضوع رو می خواستم بهش اشاره کنم.
اولی اش این بود که بعد از خوندن این مطلب، یه کم ناراحت شدم که این موارد در فضاهای مجازی و کامیونیتی های بزرگ ما ایرانی ها خیلی کم رعایت میشه. البته نمیشه به فضاهایی مثل اینستاگرام و فیس بوک و کاربرهاش خرده گرفت چون اساسا این محیط ها نه برای اشتراک گذاری دانسته ها بلکه برای اشتراک گذاری احساسات و لحظه هاست؛ یعنی یه ایموجی توی این فضاها می تونه خیلی برای فرد مقابل تاثیرگذارتر باشه تا یه کامنت “مقدمه-بدنه-نتیجه”ای؛ اما باز هم، استانداردهای “اینستاگرامی” هم رعایت نمیشه یا خیلی کم رعایت میشه. باید درک کرد که به تعداد جمعیت کره زمین، کامنت و به همون تعداد کامنت “خوب” وجود داره؛ اما اینکه نظر و کامنت من “برتر” هستش، اساسا دیدگاه اشتباهیه.
البته بعد از مدتی فکر کردن، ناراحتی ام به شادی تبدیل شد؛ چون یاد متمم افتادم. واقعا با خوندن این متن، متوجه شدم که کامنت های متمم چقدر خوب و مفید هستن. تنها جایی که دیدم کیفیت کامنت ها از خود مطلب، کمتر نیستش، بی شک متمم ـه. خوشحال شدم که به جای اینکه از اعضای اینستاگرام و توییتر باشم، عضو متمم هستم و اوقات فراغتم رو اونجا می گذرونم.
موضوع دومی که می خواستم درباره ش صحبت کنم، اینه که به نظرم نمیشه کامنت ها و این دستورات رو تنها به “پیام های دیجیتال” منحصر کرد بلکه ما توی دنیای واقعی هم کامنت می ذاریم و مثل دنیای مجازی، این کامنت ها متاثر از محیط “اشتراک احساسات” یا “اشتراک دانسته ها” هستند. شاید یکی از مهم ترین موضوعات، اینه که نباید این محیط ها رو با هم قاطی یا یکی کرد؛ چه در مجازی چه در حقیقی. یه کم شبیه صحبت های ادوارد دوبونو و شش کلاه تفکر هستش. کامنت های ما در یه جلسه کاری، نباید یه کامنت “اینستاگرامی” بلکه باید یه کامنت “متممی” باشه. اما شاید بد نشه که در رابطه های احساسی، از کلاه قرمز یا کلاه اینستاگرامی استفاده کنیم. البته نباید کامنت اینستاگرامی رو با کامنت های متداول امروزه (دست کم در بین ما ایرانیان) یکی دونست، قطعا کامنت گذاری در اینستاگرام هم استانداردهای نانوشته خودش رو داره و منظور من، اونها هستن.
درود بر علی اختری عزیز
نمیدونی از خوندن کامنتت چقدر خوشحال شدم.
واقعا خوب و هوشمندانه نوشتی.
چقدر خوشحالم من کامنتت رو دو بار خوندم و لذت بردم.
که به واسطه این کامنت خوب با دوست خوش ذوقی مثل تو آشنا میشم.
به نظرم اصلا یه اتفاق بد نیستش اینکه پیشرفت ها بعد یه مدت کوچیک به نظر می آن. همین ویژگی آدمی باعث شده الان اینجا باشیم و 4 سال بعد، توی 400 سال بعد زندگی کنیم. به خصوص در قرن های اخیر، این ویژگی در آدم ها پیشرفت کرده؛ “خوشبختانه” پیشرفت کرده.
کسی که دیرتر عادت کنه، دیرتر پیشرفت می کنه. کسی که به موقع عادت کنه، به موقع به فکر تغییر می افته، به موقع پیشرفت رو می سازه و دنیا رو تغییر میده. پس شاید بد نباشه یه موقعی به خودمون بگیم: “هی پسر! بس ـته دیگه! تکون بخور و وضع رو یه کم تغییر بده!”
سلام
چقدر خوشحالم که با وب سایت شما آشنا شدم … همیشه نوشتن از دغدغه های ذهنی ام بوده و هست از سال 88 جسته گریخته نوشتم و وبلاگ هم داشته ام اما مدت مدیدی رها کردم … و چقدر افسوس میخورم الان … ولی با دیدن وب شما و خواندن محتوای اون ( البته نه به طور کامل ) ترغیب شدم که دوباره بنویسم .
وب شما در لیست سرگرمی ها و آموزش های روزانه م قرار گرفت و امیدوارم بتونم من هم نویسندگی رو شروع کنم .
پایدار باشید و برقرار …
سعید عقیقی را دوست دارم، از همان جمله ی آخر کتاب قدرت نوشتن که او را شناختم. همان جمله که به لطف تو همیشه در ذهنم به یادگار خواهد ماند.
خیلی وقت ها که نمیتوانم بنویسم یا از خودم عصبانی می شوم که چرا نمی توانم بنویسم حرفش را در ذهنم مرور میکنم:
می خواهی بدانی کلیشـه چیست؟ کلیشـه یعنی بیش از آن که به کیفیت ِ
کارت فکـر کنی، به این فکر کنی کـه خواننده و بیننده درباره ی کارت چه خواهد گفت، یا بعدش چه خواهد شـد، یا هـر آنچه گفته ای، با همان شـدت یا آهستگی که خواسـته ای بگویی، دریافت شده یا نه.
کلیشـه یعنی این که از ترس ِفهمیده نشـدن،آنچه را می فهمی ننویسی، و به جایش فکر کنی چه طور می شـود فهمیده های پیشـین را دوباره
سـر ِهم کرد.کلیشـه یعنی به زور، خودآگاه جلوه کردن،حال آنکه وقتی تنها به
کارَت بیندیشـی، می بینی بی آنکه بخواهی، همه چیز در آن هسـت. و در این دم، هیچ نیرویی قوی تر از ناخودآگاه نیســت.
با اینکه هیچ چیز به جز همان یک جمله از او نخوانده بودم و هنوز مع الاسف هم نخواندم. چه خوب که از او نوشتی شاهین جان. حواسم باشد کتاب هایش را بشناسم و بخوانم.
قبلا هم اینجا آمده بودم. اما امروز، روزِ سومی هست که مرتب به خونه ت سر می زنم. می دونم زمانِ کمیه اما زندگیِ من داره به سمتِ بهتر شدن تغییر می کنه . با تمامِ دلم قدردانِ بزرگ مَنشی و سخاوتت هستم. به امیدِ روزی که بتونم جبران کنم.
چه قدر عالی^__^
حتما همراه این سلسله مطالب خواهم بود.
دفترچه کلمات را یک هفته ای می شود که خریدم. در آن واژگان منفعل و آن هایی که تاکنون جایگزین می کردم را مینوشتم. تمرین جمله سازی را هم باید به آن اضافه کنم. البته هم سخت تر و هم موثرتر است.
در این تمرین ها یک یا دو جمله از تمرین ها را می نویسم و باتوجه به تعداد کلماتی که معرفی می کنی، من هم یک واژه پیشنهاد می دهم.
کوشش (جایگزینِ سعی، تلاش) : کوشش و مداومت برای یادگیری تسلط کلامی امری لازم و حیاتی است.
مرسوم (جایگزینِ رایج، متداول) : مهربانی شیوه مرسوم او برای دلبری بود.
واژه پیشنهادی: محظوظ
اول از همه خیلی کار خوبی رو انجام دادید و از طرفی موظف شدم که به وبلاگتون سر بزنم هر روز تا لغتای جدید رو ببینم. “شهربند” رو از بین این 5 تا بیشتر دوستش دارم که برمیگرده به این بیت از حضرت سعدی که”ما گدایان خیل سلطانیم/شهربند هوای جانانیم”. استاد شجریان در البوم”نوا”این بیت و ادامه ان را به شکل بی نظیری خونده که جدای از صدای دلنشین به نظرم هیچکس انقد خوب این لغت را برزبان نیاورده است.در واقع دلتنگی که در نحوه بیان آن است کل معنی این لغت زیبا رو میرسونه.واسه همین پیشنهاد می کنم این البومو گوش بدید.چون حس میکنم با اینکه از قداست نوشتن در نزد شما که در نوشته هاتون هست باخبرم ولی خیلی از کلمات را تا به صورتی زیبا نشنید نمی توان به زیبایی شان پی برد.و خدا رو شکر که یک موسیقی داریم که بخش باکلامش بر پایه غزل هست.سرتون رو به درد نیارم ولی در ادامه همین شعر شاید بهتر بتوانیم معنی شهربند رو درک کنیم وقتی که میگه”بنده را نام خویشتن نبود/هرچه ما را لقب دهند آنیم”.این شکل ارج و منزلت دادن به واژه ای که شاید در برخورد اول معنی مثبتی ازش نشود دریافت کرد، فقط از سعدی برمیاد.و چقدر لذت بخشه شهربند هوای جانان بودن😊
شاهین جان
ایده توسعه کلمات فعال رو همیشه دوست داشتم. نه فقط برای زبان مادری که حتی برای زبانهای دوم و … بسیار مفید و کاربردیه و آدم رو از یک ” استفاده کننده زبان” به یک فرد با ” ادبیات فعال” تبدیل می کند. با توسعه کلمات فعال آدم از دایره عام خارج میشه.
من این روزها با این کلمات کیف می کنم:
– خیال انگیز
– ترکیب ” تجمل زمان” از خانم جولیا کامرون
– تشتت
– وهم
– گزافه
سلام بر شاهین کلانتری که در امور نویسندگی بسی نکته گیر است و کوشش و اهتمام جدی بر تغییر شرایط مرسوم دارد.
او خواستار کتاب بند بودن است تا شهربند بودن! 😉
From زهرا شریفی on چرا تنبل میشویم؟
From شاهین کلانتری on چرا تنبل میشویم؟
From زهرا شریفی on سرنوشت یک درخت
From زهرا شریفی on تکرار در نوشتن
From زهرا شریفی on اطرافیان نویسنده
From علی اختری on قدرت کامنتنویسی: 30 نکته کاربردی
From شاهین کلانتری on قدرت کامنتنویسی: 30 نکته کاربردی
From نویسندگی مثبت نگر و تمرینهای سرگرمکننده – شاهین کلانتری on چگونه نویسنده شویم؟ اصول نویسندگی در ۵۵ نکته | از داستان کوتاه و رمان تا یادداشت و مقاله و جستار و نامه و محتوا و کتاب
From نویسندگی مثبت نگر و تمرینهای سرگرمکننده – شاهین کلانتری on کتاب قدرت نوشتن
From علی اختری on متن کوتاهی از ست گادین دربارۀ اینترنت
From شاهین کلانتری on متن کوتاهی از ست گادین دربارۀ اینترنت
From داوود کیخسروکیانی on راز تحسین کردن
From شاهین کلانتری on راز تحسین کردن
From نویسندگی مثبت نگر و تمرینهای سرگرمکننده - شاهین کلانتری on یک پومودورو خواندن، یک پومودورو نوشتن
From یلدا on حس شگفتانگیز داشتن یک وبسایت
From شاهین کلانتری on حس شگفتانگیز داشتن یک وبسایت
From یلدا on نویسندگی مثبت نگر و تمرینهای سرگرمکننده
From nourbakhsh_lawyer on حس شگفتانگیز داشتن یک وبسایت
From شاهین کلانتری on حس شگفتانگیز داشتن یک وبسایت
From پریسا حسینی on نقش اول خوابهای تکرارشوندهٔ من چه افرادی هستند؟
From شاهین کلانتری on نقش اول خوابهای تکرارشوندهٔ من چه افرادی هستند؟
From سمانه سجادی on کتاب قدرت نوشتن
From شاهین کلانتری on کتاب قدرت نوشتن
From سمانه سجادی on کتاب قدرت نوشتن
From سمانه سجادی on اهمیت دفترچه یادداشت
From شاهین کلانتری on اهمیت دفترچه یادداشت
From Melis on اهمیت دفترچه یادداشت
From چرا باید فارسی یاد بگیریم؟ - شاهین کلانتری on مهمترین ابزار کار نویسنده و شاعر چیست؟
From چرا باید فارسی یاد بگیریم؟ - شاهین کلانتری on ده کلمه مورد علاقه کامو
From چرا باید فارسی یاد بگیریم؟ - شاهین کلانتری on بهترین راه مطالعه برای تقویت مهارت نگارش
From چرا باید فارسی یاد بگیریم؟ - شاهین کلانتری on تمرین نوشتن و نویسندگی: با این کارها بر ترس خودتان از نوشتن غلبه کنید
From چرا باید فارسی یاد بگیریم؟ - شاهین کلانتری on تُنگی پر از کلمات
From چرا باید فارسی یاد بگیریم؟ - شاهین کلانتری on یک بازی ساده برای بهتر نوشتن
From پریسا حسینی on چرا باید فارسی یاد بگیریم؟
From شاهین کلانتری on چرا باید فارسی یاد بگیریم؟
From طیبه شیخمرادی on چرا باید فارسی یاد بگیریم؟
From شاهین کلانتری on چرا باید فارسی یاد بگیریم؟
From طیبه شیخمرادی on چرا باید فارسی یاد بگیریم؟
From شاهین کلانتری on چرا باید فارسی یاد بگیریم؟
From عمران on چرا باید فارسی یاد بگیریم؟
From شاهین کلانتری on چرا باید فارسی یاد بگیریم؟
From نیلوفر کشاورز on چرا باید فارسی یاد بگیریم؟
From شاهین کلانتری on چرا باید فارسی یاد بگیریم؟
From یلدا on چرا باید فارسی یاد بگیریم؟
From شاهین کلانتری on چرا باید فارسی یاد بگیریم؟
From یلدا on چرا باید فارسی یاد بگیریم؟
From شاهین کلانتری on چرا باید فارسی یاد بگیریم؟
From وبلاگ نقشِ اول - شاهین کلانتری on چگونه نویسنده شویم؟ اصول نویسندگی در ۵۵ نکته | از داستان کوتاه و رمان تا یادداشت و مقاله و جستار و نامه و محتوا و کتاب
From وبلاگ نقش ِ اول - شاهین کلانتری on کتاب قدرت نوشتن