باسلام و سپاس
ایده تون بسیار عالیه.
آشنایی با این کلمات پنجره جدیدی رو برام باز کرد. متوجه شدم که ادبیاتم چقدر ضعیف شده. امیدوارم تلنگر خوبی برام باشه و تمرین هارو به انجام برسونم.
شاهینِ عزیز سلام
می خواستم در زمینه ی وبلاگ نویسی با شما مشورت کنم. امکانش براتون وجود داره؟ اگه جوابتون مثبته میشه لطفا یه راه ارتباطی بهم معرفی کنید؟
با تشکر
تمرین جمله ها که مبتدی به انجام رسونده:
1) نکته گیر نقاد: fault finder، critic
نظامی:
نکته گیری به کار نکته شگفت برحدیثی هزار نکته گرفت
به نظرم جالب تر خواهد بود به جای واژه منتقد از نکته گیر استفاده کنم.
2)شهربند: اسیر، گرفتار
خاقانی:
شهره مرغی به شهربند قفس قفس آبنوس لیل ونهار
شهربند برایم واژه جدیدی بود که دیدن چندین مورد کاربرد آن در متون قدیمی برایم تجربه ی جالبی بود.
3) مرسوم:
سوزنی:
بزرگوارا دانی که بنده را هرسال به دست بر تو باشد مبرتی مرسوم.
با نگاهی به مراسم مرسوم یک جامعه تاحدودی میتوان به فرهنگ جامعه پی برد.
4) کوشش
این بیت از اشعار مولوی بسیاری مواقع در ذهنم تداعی میشود:
می پسندد یار این آشفتگی کوشش بیهوده به از خفتگی
5)خواستار:
هر روز در جستجوی توسعه مهارت های فردی ، خواستار یادگیری و بکارگیری مطالب جدید و کاربردی هستم.
شما که با آقای مشیرفر دوست هستید، به نظرم یه توصیه جدی برای بهبود ظاهر وبلاگشون بهشون بکنین. به شخصه هفته ای یک دوبار وبسایت ایشون رو باز میکنم اما بعد از 2 ثانیه میبندم. کاری که دقیقا همین الان بعد از کلیک رو اسم ایشون انجام دادم.
از توجه شما متشکرم. حقیقتش این است که من پوسته و ظاهر سایتم را خیلی دوست دارم و به همین خاطر نشستم کلی کُد عوض کردم که فونت هایش با «بدر» باشد.
فعلا در حال آموختن وُردپرس هستم و به این زودی ها نمی توانم قول ظاهر جذاب را بدهم. هر چند معتقدم تا این لحظه هرگز غیر از «خودم» برای هیچ کس دیگری ننوشته ام و نخواهم نوشت و مخاطب برای من در نوشتن و داشتن سایت همیشه درجه «دوم» بوده است و مهم این بوده است که افکار و اندیشه هایم نوشته شوند.
زندگی” تانی ” و درنگی کوتاه است میان دو خلا، خلا پیش از زاده شدن و خلا پس از مرگ ، دریغ که ما تنها به دومی می اندیشیم……..( کتاب وقتی نیچه گریست اروین یالوم ترجمه سپیده حبیب ،بازهم نقل به مزمون)
سالها پيش داستانك مي نوشتم و ايده هاي ناگهاني، گاه در ميانه خواب شبانه به سراغم مي آمدند. حتي توي خواب از رسيدن آن ايده به ذهنم، لبريز از ذوق ميشدم و با خودم، در ميانه خواب و بيداري، مي گفتم : “كه فردا راجع به آن خواهم نوشت.”، فردا اما خبري از آن ايده نبود و هرچه فكر ميكردم آن ريتم و تركيب، آن اوج و فرود داستان و بقول شهريار مندني پور، آن ” آنِ داستاني” را به ياد نمي آوردم و حالم گرفته ميشد. بعد از چندين بار غفلت و سهل انگاري، بالاخره تصميم گرفتم كه كنار تختم هميشه كاغذ و قلم باشد.
سلام
وقتی توی خواب یا بین خواب و بیداری ایده یا فکری الهام میشود، بهتر است چند جملهی کلیدی در مورد آن نوشت که موقع بیداری بتوان با استفاده از آن جملات تمامی ایده یا خوابی که در حین خواب به ذهن آمده است را نوشت. در غیر این صورت در اکثر موارد همهی آن خواب و الهام بین خواب و بیداری فراموش میشود و انگار که یک حفره در ذهن و مغز بوجود آید. اما وقتی که با استفاده از آن چند جملهی کلیدی خواب یا ایدهی الهام شده، مکتوب میشود، احساسی خوب و وضوح ذهنی تولید میشود.
شاهین جان، معمولاً بادقت و کمغلط مینویسی؛ اما در پاراگراف سوم این نوشته دو فعل عجیب نوشتهای: گفتوگو داشتم و تلاش دارد (بهجای گفتوگو کردم و تلاش میکند). مگر «کردن» چه کرده است که چنین خوارش میکنیم؟!
باز هم بنویس رفیق
با مهابت میان میدان ایستاده بود. این بار هم مثل همیشه با معرکه گیری اش، همه را عاصی کرده بود. ناگهان کودکی جمعیت را شکافت و در برابرش ایستاد. بعد با کلام مسجع خواند:
عطر و گلاب و کافور
لخت است امپراتور
بعد از او مردم یکی یکی این شعر را تکرار کردند. این همخوانی ممری شد تا ایشان از جهل به سوی فهم روانه شوند.
امپراتور سربازان را پی خیاطان دو دوزه باز فرستاد. بعد کودک سبک وزن را بغل کرد و گفت: آفرین! نگذاشتی بیش از این سبک شوم! به پاس این لطفی که به من کردی، دستور می دهم یارانه ات را اضافه کنند!
کودک همان لحظه از شرم، فرار مغزها کرد!
دلش برای مادرش تنگ شده بود. نمی گذاشتند، برگردد. این بار فرار مرزها کرد!
بمیرم براش الهی!
اگر سکوت کرده بود، این همه در به در نمی شد!
۱- نجوا: شب هنگام می خزد در آغوشم، «نجوا» می کند درددلش را با من.
۲- نیل: باز صبحی دیگر شده بود و آسمان ردای «نیل گونش» را با سخاوتِ تمام به سر آدمیان کشیده بود.
۳- یک زمانی شعارم این بود و هست: متجاسرانه زندگی کن!
(البته شاید جسورانه زندگی کن، جمله بهتری باشد اما به هر حال خواستم جمله ای بسازم)
۱- مهابت: پس از گذشت روزها و ماه ها و سال ها همچنان «مهابت» در چهره اش نمایان بود.
۲- سبک: در تهران خیابانی هست که هرزمان از کنار چنارهایش می گذرم، «سبک» میشوم.
طعم دلبستگی به خیابان را چشیده ای شاهین؟
حتما درباره اش مینویسم.
۳- مسجع: خوانش نثرهای «مسجع» برای من لذتآفرین است.
۴-ممر: به گمانم برای آنکه زندگی تمام و کمال معنا یابد، باید از «ممر» مرگ گذشت.
ممر– سبک – مهابت – عاصی
همه ی بچه های کارگاه از دستش عاصی شده بودن. هیچ کس انتظار نداشت یه جغله بچه ی تازه کار در بیاد و همچی حرفی به اوس قربون، با اون مهابتش بزنه. مش قربون بدجوری جلو بقیه کارگرها سبک شد. هر چی نباشه، سی سال تو این حرفه مو سفید کرده بود و ممر درآمدش همین کار بود
سلام جناب کلانتری
سوالی خدمت شما داشتم … این که برای نوشتن در حوزه ی تخصصی و کمتر منعطف ( مثل رشته ی حقوق ) که پر از الفاظ و جملات سنگین و بعضا کسل کننده است آیا شما راهکاری دارید برای تمرین نوشتن در این فضاها ؟؟ یا این برمیگردد به استعداد نویسنده و نبوغ اون در به کار گیری کلمات و نوشتن که بتونه مخاطب رو جذب کنه و در عین حال مقصود خودش رو بیان کنه… ؟؟؟ خوشحال میشم نظر شما رو بدونم
From پوريا قصابي on شما با این کلمات چه جملهای میسازید؟
From شاهین کلانتری on شما با این کلمات چه جملهای میسازید؟
From طیبه نامداری on چرا باید فارسی یاد بگیریم؟
From سمانه سجادی on قاعدۀ 80/20 در وبلاگ نویسی
From شاهین کلانتری on قاعدۀ 80/20 در وبلاگ نویسی
From سمانه سجادی on قاعدۀ 80/20 در وبلاگ نویسی
From طیبه نامداری on چرا باید فارسی یاد بگیریم؟
From شاهین کلانتری on چرا باید فارسی یاد بگیریم؟
From مهدی 🙂 on چرا یاور مشیرفر را دوست دارم؟
From یاور مشیرفر on چرا یاور مشیرفر را دوست دارم؟
From اگر افکارمان را ننویسیم چه میشود؟ - شاهین کلانتری on اهمیت دفترچه یادداشت
From قاعدۀ 80/20 در وبلاگ نویسی - شاهین کلانتری on چگونه نویسنده شویم؟ اصول نویسندگی در ۵۵ نکته | از داستان کوتاه و رمان تا یادداشت و مقاله و جستار و نامه و محتوا و کتاب
From اگر افکارمان را ننویسیم چه میشود؟ - شاهین کلانتری on فواید خرچنگقورباغه نویسی!
From شما با این کلمات چه جملهای میسازید؟ - شاهین کلانتری on کتاب قدرت نوشتن
From بیمه عمر ایران on بوقلمون های سرزمین نفتی
From اگر افکارمان را ننویسیم چه میشود؟ - شاهین کلانتری on چگونه نویسنده شویم؟ اصول نویسندگی در ۵۵ نکته | از داستان کوتاه و رمان تا یادداشت و مقاله و جستار و نامه و محتوا و کتاب
From اذر باد on کارگاه کلمات: از تانی تا تشتت
From آذر باد on کارگاه کلمات: از تانی تا تشتت
From بهروز کریمی on فهرستی از 10 لیست مورد علاقهٔ من
From نيلوفر كشاورز on اگر افکارمان را ننویسیم چه میشود؟
From داوود on اگر افکارمان را ننویسیم چه میشود؟
From شاهین کلانتری on اگر افکارمان را ننویسیم چه میشود؟
From علی کریمی on علی کریمی خوب مینویسد
From محمد اسدی on علی کریمی خوب مینویسد
From شاهین کلانتری on علی کریمی خوب مینویسد
From محمد اسدی on علی کریمی خوب مینویسد
From شاهین کلانتری on علی کریمی خوب مینویسد
From محمد اسدی on علی کریمی خوب مینویسد
From شاهین کلانتری on علی کریمی خوب مینویسد
From محمد اسدی on علی کریمی خوب مینویسد
From حسین on پیشنهاد من برای نمایشگاه کتاب
From حسین on قاعدۀ 80/20 در وبلاگ نویسی
From شاهین کلانتری on قاعدۀ 80/20 در وبلاگ نویسی
From صابر on علی کریمی خوب مینویسد
From شاهین کلانتری on علی کریمی خوب مینویسد
From معنی مهابت چیست؟ - شاهین کلانتری on چرا باید فارسی یاد بگیریم؟
From معنی مهابت چیست؟ - شاهین کلانتری on کتاب قدرت نوشتن
From معنی مهابت چیست؟ - شاهین کلانتری on کارگاه کلمات: از تانی تا تشتت
From سعید تارم on معنی مهابت چیست؟
From الحاق فضا به فضا – وبلاگ شخصی سینا آقااحمدی on حس شگفتانگیز داشتن یک وبسایت
From مهدی 🙂 on علی کریمی خوب مینویسد
From پریسا حسینی on شما با این کلمات چه جملهای میسازید؟
From شاهین کلانتری on شما با این کلمات چه جملهای میسازید؟
From پریسا حسینی on معنی مهابت چیست؟
From شاهین کلانتری on معنی مهابت چیست؟
From سمانه سجادی on معنی مهابت چیست؟
From nourbakhsh_lawyer on قاعدۀ 80/20 در وبلاگ نویسی
From شاهین کلانتری on قاعدۀ 80/20 در وبلاگ نویسی
From معصومه شیخ مرادی on علی کریمی خوب مینویسد
From نویسندگی مثبت نگر: خلاقیت - شاهین کلانتری on نویسندگی مثبت نگر و تمرینهای سرگرمکننده