سلام
خداقوت
امروز عضو خبر نامه شدم. لطفا این کتاب رو در صورت امکان برایم بفرست.
راستش دنبال کتاب خوب در زمینه نویسندگی بودم که از نمالیشگاه بخرم، یکدفعه یاد سایت شما افتادم. و با جستجوی کوتاه در سایت این مطلب رو یافتم.
شاهین جان من چند ماهی هست که به وسواس نوشتن ایده ها و سرخط های مهم دچار شدم.
میتونم بگم با اینکه زحمت داره برام ولی حسابی ازش راضی هستم. جدیدا جملاتم کلیدی رو به شکل فایلهای موضوع محور جمع میکنم و احساس میکنم داره اتفاق های جالبی میفته.(اتفاقا قصد دارم یک پُست در خصوص این شیوه بنویسم)
به قول تو گام اول کنار گذاشتن کمال طلبیه.
برای مثال یک ایده کاری دارم که زیاد بهش فکر میکنم. از وقتی آوردمش رو کاغذ و شاخه بندی ش کردم، با خیال راحت هروقت یک چیز مثبت یا منفی در خصوص اون ایده به ذهنم میرسه سریع به زیرشاخه مرتبط اضافه ش میکنم.
سلام شاهین جان
خیلی خوشحالم که بلاگت رو پیدا کردم.
جناب محمدرضا شعبانعلی هم دستش دردنکنه!
اولین مطلبی که از بلاگت خوندم این مطلب بود.
چون تیترش برام جذاب بود و موضوعیه که باهاش درگیرم.
قشنگ نوشتی…
واقعاً این روزها از فرط “انجام ندادن هیچ کاری” و “نداشتن وقت خالی” خسته شدم.
“داشتن کلی بهونه” هم البته کارم رو سخت میکنه.
“نداشتن برنامه” و “شکست های متعدد در طول زمان” در برنامه ریزی هم آزارم داده و میده.
که البته اخیراً بعد از چند سال روند معمولی و فراز و نشیب های بسیار هدف کلی رو مطابق تمام خواسته هام معلوم کردم خداروشکر.
امیدوارم که تا جایی که میشه وقتمون اونقدر صرف هدف هامون بشه که بی حوصله نشیم و اگر هم شدیم، «نخوابیم!».
ممنونم ازت.
بلاگت رو بوکمارک کردم تا شاید بتونم هر از گاهی بیام و بخونم نوشته هاتو.
سلام مصطفی جان
خوشحالم که کامنت گذشاتی و باب آشنایی رو بار کردی.
از لطفت ممنونم.
وبلاگت رو دیدم، مشخصه از تکنولوژی خوب سر در میاری.
باید با هم بیشتر حرف بزنیم درباره سبک زندگی دیجیتالی
ممنون که سر زدی به بلاگم. البته آخرین مطلبش مربوط به مرداد 95ـه. الان که دوباره یه نگاهی بهش انداختم، دیدم که چقدر شلوغه و چقدر درهم و برهمه!
از اون آخرین مطلب تا الان فکر کنم دوتا مطلب پیشنویس تایپ شده دارم توش و کلی مطلب که به ذهنم رسیده که بنویسمشون ولی ننوشتم؛ هر دفعه به دلیلی. که اینو اصلا دوست ندارم.
به زودی نوشتن رو دوباره شروع می کنم. این دفعه با روند بهتر و مسیر مشخص. البته ان شاء الله.
و اینکه تکنولوژی رو هم دوست دارم شدیداً. ولی فکر نکنم زیاد حرفی واسه گفتن داشته باشم. لطف داری 🙂
و بسیار خوشحال میشم باهات صحبت کنم؛ چه در این مورد و چه موارد دیگه.
علی کریمی مطلبی نوشته بود در مورد Shadow work و فکر میکنم عمده ی زمان ما برای این هدر میره و البته در گذشته این Shadow work وجود نداشت. یعنی شرکتها و موسسات و دولت و سیستمهای مختلف کارشان را به صورت مجانی به ما داده اند و ما با انجام آن خسته میشویم و وقتمان تلف میشود نمونه اش مثلا پرکردن فیش بانکی است. اون پست علی کریمی رو بخونی خودت متوجه میشی الان نصف شبه حوصله ندارم بنویسم:)
سلام شاهین جان … با این که این جمله در حالت ایده آل درست هست..ولی واقع گرایانه نیست…
از نظر شخصی خودم، “زمان برای همه” یکسان نیست … چیزی که توی ذهنم هست ..خیلی بیشتر از این جمله منه ..
ولی همین قدر میتونم بگم که اگر به روند زندگی بشری در این چند قرن اخیر نگاه کنیم …میبینیم تعداد ادم های موفقی که بر روی زندگی انسان ها تاثیر گذار بودن یجورایی دراه کم میشه (که خود اینم باز جای بحث داره ).. اما میخوام بگم درسته الان در عصر تکنولوژی و موبایل و این حرفا هستیم … ولی به همون سرعت هم هر چیزی که ساخته میشه انگار داره نابود میشه … عمرشون کم و کمتر میشه .. این یعنی سرعت پیشرف در زمان زیاده ..
حالا نتیجه ای که من میگیرم اینه که درسته 24 ساعت زمان برای همه کسی هست ولی ادمهای امروزی دغدغه ها، مشکلات ، و خلاصه درگیری های زندگی بیشتری نسبت به هر ادم موفقی چه در گذشته و حتی در اینده دارن …
یه مثال دیگه بزنم و صحبتم رو ببندم…
بنظرت بیل گیتس (به عنوان یه ادم موفق در عصر حاضر )زمان هایی که داره رو صرف چه کارهایی میکنه ؟؟
یا از چرا موفق شده ؟؟؟
جواب خود من اینه .”اهرم” .. بیل گیتس مغز متفکر هست .. ولی خودش خیلی دست به کد نشده ..ولی بجاش میشینه کتاب میخونه و ادمهای باهوش ورو استخدام میکنه تا برای اون کارکنن … و به نظرم اون صاحب ده ها هزار 24 ساعت میشه
ببخش من هربار میام زیاد حرف میزنم 🙂
واقعا عالی بود …
صبوری و استقامت جای خودش رو داده به بی حوصلگی و استرس هایی که حتی گاهی دلیل واضحی هم برای اون نمی تونی پیدا کنی … آدم احساس میکنه یه چیزی که باید سر جایش باشه نیست …
صاحب نظران معتقدن که “نشستنِ بیش از اندازه” اعتیادِ جدید عصر ماست. چند وقت پیش داشتم سبک زندگیِ یه نویسنده خارجی رو میخوندم. ایشون(اسمشونو فراموش کردم) گفته بود حین راه رفتن روی تردمیل می نویسه.
سلام آقای کلانتری عزیز… امیدوارم خوب و سلامت باشین.
می خواستم بپرسم برای راه اندازی سایت یا وبلاگ کجا رو پیشنهاد می کنین؟ سایت شما طراحی ساده و قشنگی داره، از چه طریقی اقدام کردین؟ ممنونم راهنماییم کنین
فریاد زد
خراش افتاد بر پوست دیوار
تحقیر کرد
پرید رنگ از رخ دیوار
جنجال بهپا کرد
به نفسنفس افتاد دیوار
نادیده گرفت
ترک برداشت بغض دیوار
تردید کرد به آغاز
دهان وا کرد شکاف دیوار
دریغ کرد زندگی را
به سکوت نشست لبِ دیوار
به وسوسهی برتری آلود
قد کشید اندوه بر قد و قامت دیوار
راهش را جدا کرد
دلش را آویخت دیوار
جوانه زد رابطهای
سقف فرو ریخت، چانه انداخت دیوار
سلام!
تنها مکنت او، تیر غمزه اش بود. در برابر تساهل دیگران، به گوشه چشمی دین و دنیای ایشان را به یغما می بُرد. با همین حربه، نحله های متعددی را روی ریل تطور انداخت.
این نوشتنهاست که انسان را از تنگنای روحی نجات میدهد. اگر قلم نبود، اگر نوشتن نمیبود، انسان در درون خودش حبس میشد. منِ نوعی، با نوشتن است که زندهام. مهارت خاصی نمیخواهد. باید نوشت و نوشت تا قلم راه بیفتد. ألبته برای این نوشتن؛ باید مطالعه هم کرد. نوشتن خوب، زمانی رخ میدهد که خواندن خوب نیز وجود داشته باشد. و این مطالعه، صرفا محصور کتاب و دفتر نیست. میتوان جامعه را خواند. درختها را خواند. زمین و آسمانها را خواند. میتوان با یک برگ درخت، انس پیدا کرد و او را خواند. اگر کسی نتواند بخواند، نخواهد توانست که خوب بنویسد. این یک أصل در نویسندگی است!
ریزنویسی و بکار بردن ظرافت و توانایی توضیح و تفسیر اتفاقات و صحنههای گوناگون نیز در تربیت نوشتن موثر است. باید در این زمینه تلاش کرد. داستاننویسها و یا نویسندگان بزرگ، یکشبه بزرگ نشدهاند. نوشتهاند و نوشتهاند و نوشتهاند تا رشد کردهاند.
و همچنین، بطور کلی، نوشتن است که انسان زنده را از مرده جدا میکند!
چقدر دلم می خواد برداشتِ خودتون رو در مورد این کار بدونم؟ فکر کنم برداشت از یک اثر می تونه به اندازه مخاطباش متفاوت و متعدد باشه اما برا من دونستنِ برداشت صاحب اثر خیلی جذابه و شگفت انگیزه.
(شاهین عزیز. یه عذر خواهی بابت کامنتای زیادی که میگذارم. اخیرا بعد از آشنایی با سایتت، چک کردنش جز یکی از مواردِ اصلیِ چک لیستمه. قبل از اینکه بیام کلی با خودم قول و قرار میذارم که فقط یکی دو پست رو مطالعه کنم اما آمدن همانا و یارای رفتن نداشتن همان… من به اینجا معتاد شدم)
سمانه جان، خوندن کامنت های تو منو واقعاً خوشحال و دلگرمم میکنه.
و اما درباره کاریکاتور، به نکته جالبی اشاره کردی، برداشت ها خیلی زیاده، منم یه برداشت هایی درباره این کار دارم.
یه وقتی برات مفصل مینویسم حتماً
سلام و خسته نباشید..من یه مدتیه که با وبلاگ شما اشنا شدم..خیلی تبریک میگم به خاطر وبلاگ زیباتون..واقعا از خوندن تمام مطالبش لذت بردم و خیلی هم کمکم کرد..یه سوال داشتم..من خیلی به نویسندگی علاقه دارم..نزدیک به یه ساله که در حال نوشتن اولین رمانم هستم..تقریبا نصف بیشتر رمانم رو نوشتم ..ولی هنوز نتونستم اسمی مرتبط با موضوع رمان رو پیدا کنم..سوالم اینه که چه جوری میتونم یه اسم خوب و خاص انتخاب کنم؟؟ انتخاب اسم خیلی برام مشکله..بازم ممنون
پروا جان
از محبتت ممنوم، لطف داری
برای انتخاب اسم بهتره که دو تا لیست درست کنید.
من فردا به پست مینویسم و میگم توی این دو تا لیست چه چیزهایی رو باید بنویسید.
چه این مرحله سخت شد! 🙂
تطور: «تطور» افکار همچون نیرویی رو به جلو ما را در مسیر تکامل به پیش میراند.
مکنت: شق و رق و اتوکشیده و باد به غبغب انداخته از لیموزین مشکی اش پیاده شد و با اشاره ای زیرکانه مال و «مکنتاش» را به رخ اطرافیانش کشید.
تساهل: «تساهل» در امر یادگیری آفتی است که ما را از رسیدن به مقصد بازمیدارد.
غمزه: وقتی آسمان چادر شب را برمیکشید، «غمزه ی» ستارگان او را به تعلل وامیداشت.
واژه پیشنهادی:«مهجور»
بعضی واژه ها برای من جدید هستند، به همین دلیل امکان داره معنی شون رو اشتباه متوجه شده باشم. خلاصه زحمت تصحیح کردنش هم به عهده برگزارکننده ی کارگاه ؛)
یه سوال دیگه: به نظرم بعضی از واژه ها در دامنه لغات ما سوگیری منفی دارند، مثل «مکنت» اما در بررسی واژه یاب معنی «توانگری» و «توانایی» هم برای اون اومده. خب به نظرت بهتره آدم حساسیت بیشتری برای کاربرد یک کلمه در دامنه لغاتش به خرج بده، یعنی تمامی معانی اون واژه رو در نظر بگیره؟ یا ترجیحش همون باشه که بیشتر استفاده میشه؟
و یک مشکلی هم اینجا پیش میاد وقتی با یک واژه ای که تا حالا کمتر به گوشم خورده روبرو میشم، نمیدونم کدوم معنی اون واژه ارجحیت داره؟ مثلا در مورد «تطور» اینطوری بود، اول فکر می کردم به معنی تحول و تغییره بعد که کمی سرچ کردم به این نتیجه رسیدم که منظور تحولی هست که در راستای تکامل هست و تکامل بیشتر ارجحیت داره.
به نظرم اگر خودت جمله هاتو بنویسی بهتر باشه، آدم با فضای اون واژه آشنا میشه، چون شما اون واژه رو دیدی توی یک جمله ولی من ندیدم.
باز هم مفصل شد:)
From جملهای برای مدیریت زمان - شاهین کلانتری on چگونه نویسنده شویم؟ اصول نویسندگی در ۵۵ نکته | از داستان کوتاه و رمان تا یادداشت و مقاله و جستار و نامه و محتوا و کتاب
From بهروز کریمی on جملهای برای مدیریت زمان
From محسن برجی on جملهای برای مدیریت زمان
From علی طاعتی مرفه on کتاب قدرت نوشتن
From شاهین کلانتری on کتاب قدرت نوشتن
From جملهای برای مدیریت زمان - شاهین کلانتری on کتاب قدرت نوشتن
From نویسندگی مثبت نگر: خلاقیت - شاهین کلانتری on چگونه نویسنده شویم؟ اصول نویسندگی در ۵۵ نکته | از داستان کوتاه و رمان تا یادداشت و مقاله و جستار و نامه و محتوا و کتاب
From پوریا صفرپور on اگر افکارمان را ننویسیم چه میشود؟
From شاهین کلانتری on اگر افکارمان را ننویسیم چه میشود؟
From پوریا صفرپور on چرا یاور مشیرفر را دوست دارم؟
From مصطفی قائمی on چرا باید بیحوصلگی را تحمل کنیم؟
From شاهین کلانتری on چرا باید بیحوصلگی را تحمل کنیم؟
From مصطفی قائمی on چرا باید بیحوصلگی را تحمل کنیم؟
From شاهین کلانتری on چرا باید بیحوصلگی را تحمل کنیم؟
From مصطفی قائمی on چرا باید بیحوصلگی را تحمل کنیم؟
From فواد انصاری on جملهای برای مدیریت زمان
From شاهین کلانتری on جملهای برای مدیریت زمان
From حسین on جملهای برای مدیریت زمان
From شاهین کلانتری on جملهای برای مدیریت زمان
From یلدا on جملهای برای مدیریت زمان
From nourbakhsh_lawyer on با و بیحوصله
From سمانه سجادی on حل مشکل با پیادهروی
From شاهین کلانتری on حل مشکل با پیادهروی
From سمانه سجادی on حل مشکل با پیادهروی
From سمانه سجادی on چند جملهی کوتاه
From شاهین کلانتری on چند جملهی کوتاه
From سمانه سجادی on انسان میتواند در هر زمانی بنویسد...
From شاهین کلانتری on انسان میتواند در هر زمانی بنویسد...
From یلدا on جملهای برای مدیریت زمان
From شاهین کلانتری on جملهای برای مدیریت زمان
From معصومه شیخ مرادی on نویسندگی مثبت نگر و تمرینهای سرگرمکننده
From شاهین کلانتری on نویسندگی مثبت نگر و تمرینهای سرگرمکننده
From مرضیه یارمحمدی on نویسندگی مثبت نگر و تمرینهای سرگرمکننده
From الهه نصیری on نویسندگی مثبت نگر و تمرینهای سرگرمکننده
From نویسندگی انرژیزا - شاهین کلانتری on چگونه نویسنده شویم؟ اصول نویسندگی در ۵۵ نکته | از داستان کوتاه و رمان تا یادداشت و مقاله و جستار و نامه و محتوا و کتاب
From کارگاه کلمات-5 - شاهین کلانتری on چرا باید فارسی یاد بگیریم؟
From یلدا on جملهای برای مدیریت زمان
From سعید تارم on کارگاه کلمات-6
From مهرداد (طلبه یا باصطلاح آخوند، حجة الاسلام. یه انسان مثل همه) on اگر افکارمان را ننویسیم چه میشود؟
From شاهین کلانتری on اگر افکارمان را ننویسیم چه میشود؟
From سمانه سجادی on کارگاه کلمات-6
From شاهین کلانتری on کارگاه کلمات-6
From سمانه سجادی on اهمیتِ علاقه
From سمانه سجادی on معروفترین کارتون من!
From شاهین کلانتری on معروفترین کارتون من!
From سمانه سجادی on معروفترین کارتون من!
From پروا on شما با این کلمات چه جملهای میسازید؟
From شاهین کلانتری on شما با این کلمات چه جملهای میسازید؟
From 😊 on شما با این کلمات چه جملهای میسازید؟
From پریسا حسینی on کارگاه کلمات-6
From شاهین کلانتری on کارگاه کلمات-6
From ده جملۀ کوتاه دربارۀ عشق - شاهین کلانتری on چگونه نویسنده شویم؟ اصول نویسندگی در ۵۵ نکته | از داستان کوتاه و رمان تا یادداشت و مقاله و جستار و نامه و محتوا و کتاب
From ده جملۀ کوتاه دربارۀ عشق - شاهین کلانتری on کتاب قدرت نوشتن