– وقتی فرزند عادت بی نظمی و انجام کارهای هم زمان می شویم دیگر نمی توانیم بر روی یک کار متمرکز باشیم و فکرمان مغشوش می شود.
– برای درک و تجربه بیشتر محیط اطراف خود لازم است مطالعه بیشتر و نگاهی واگرا داشته باشیم و از مراوده با افرادی که کوتوله ذهنی هستند و محصور در دنیای کوچک دانسته های خود هستند اجتناب کنیم.
– تنزه بی عملی به طور کلی امری ناپسند محسوب می شود یا با توجه به شرایط و موقعیت استثنا هم دارد؟
– وقتی در همه حال بخواهی تعادل را حفظ کنی فریب زمانه را خوردی. برای دستیابی به اهداف بزرگ بایستی بعضی داشته هایت را هزینه کنی و از بعضی لحظات آرامش چشم پوشی کنی و بعضی خواسته هایت را به نفع دیگری قربانی کنی.
– انجام کار خیر در پسله دل نشین تر از آشکار ساختن آن است.
تا حالا به این فکر کردی اگر هرروز ننویسی ممکنه کیفیت اونچه که مینویسی بیشتر بشه؟ این همه تیتر جذاب، پر از خالی؟ که چه. یه مدت از فیدلی حذفت میکنم ببینم چی میشه.
اول تشکر از سایت بسیار جذاب و مفیدتون و بعد سلام
ایده ی نوشتن از خود به زبان دیگری به نظر من خیلی جالب و دوست داشتنیه؛ من این شیوه رو مدتی هست که تجربه کردم و همچنان هم ادامه میدم. من به جای نوشتن هر روزه ی خاطرات روزانه از زاویه دید اول شخص، به نظرم رسید که بدون قضاوت کردن و فقط به عنوان یک بیننده هر روز مهم ترین رویدادها،افکار و حتی روزمرگی های خودم رو روایت کنم با نسبت دادن به شخصیتی ذهنی که اسم مستعاری هم براش انتخاب کردم. میخوام بگم این شیوه باعث شده که وقتی به عنوان یک بیننده فقط تماشاگر خودم هستم، اشراف و شناخت بیشتری نسبت به خودم و نکات مثبت و منفی پیدا کردم و علاوه بر خودشناسی در شناخت دیگران هم تاثیر گذار بوده. تشکر می کنم از نکته ی مهمی که در این پست با ما به اشتراک گذاشتید.
هادی جان.
موزه معصومیت رو تو یاران به شکل فاجعه باری با سانسور خیلی زیاد چاپ کردن.
مثلا شوری در سر پاموک هم شاهکاره. و مو قرمز که آخرین کار چاپ شدش در ایران هستش و من واقعاً حیرت زده شدم تاز کیفیت این کار.
بیا باهم در دنیایی قدم زنیم که هر روزش جلوه و روشنی اش درخشان تر می شود.. تنزه بی عملی، تنزه بی شکلی صفات این دنیای درخشان است. بیا از دنیای انسان نماها فرار کنیم از ان کوتوله های ذهنی که کوته بینی فرزند عادت روزمرگی های بدون تامل شان و منفعت طلبی های حریصانه شان است. فریب زمانه و ظاهر روزگارشان را نخور، بوی تعفن و گندیده شدن از پوست پر زرق و برقشان استشمام می شود. انسان نماهای بی شکل که در هر ظرفی بریزیدشان به همان رنگ و ظرف در می آیند، اینها اخرین دوز دو رویی و چند رویی هستند..مرتبه عالی یعنی بی رویی! (نفاق)
بیا باهم فرار کنیم.. فرار.. فرار به.. آه..نه … هر چه می اندیشم جای درخشانی نمی یابم .. .. پس بیا بمانیم و برقرار کنیم…
بیا بمانیم .. و مبارزه کنیم ..
مباره کنیم با بی عملی ها.. با بی شکلی ها ..
با دنیای ساخته شده به دست انسان نماها..
بیا مبارزه کنیم تا زمانیکه همه انسان نما ها بلایشان از این دنیا رفع شود… انوقت با آرامش قدم می زنیم ..باهم.. در دنیایی که هر روزش درخشان تر خواهد بود.
سلام وقت بخیر
طاعاتتون قبول
من تنزه بی عملی رو اینگونه معنی کردم: “دوری از بدون عمل ماندن”
و در کنارش یه عبارت تنزه بی شکلی ساختم و اینطور معنی کردم: ” دوری از بی شکل بودن” که منظورم دوری از نفاق هست.
نمیدونم برداشتم و عبارتی که به کار بردم صحیحه یا نه..
سلام
یک سوال؟ چرا نبایدتا چند وقت یادداشت های صبگاهی رو مرور کرد؟
من وقتی می نویسم دوست دارم چندین بار از روی نوشتم بخونم و اگه لذت ببرم از خوندنش که بیشتر میخونم اونو..
محدثه جان
جولیا کامرون توی کتابهاش، مخصوصاً راه هنرمند به طور مفصل دربارۀ این موضوع نوشته.
من فکر میکنم مرور زودهنگام این یادداشته ا باعث بیداری زودهنگام منتقد درون ما بشه. فاصله گرفتن باعث میشه حساسیت ما روی چیزهایی که مینویسیم کمتر بشه.
سلام شاهین عزیز،
باز هم ممنون از نوشته های عالیت 🙂
1- به شخصه از دوستان خودم بارها تقاضا کردم از فرستادن استیکر های بزرگ و کاملا بی ربط، صرفا برای اینکه بامزه هستند، خودداری کنند. فرستادن این استیکر ها نه تنها هیچ کمکی به انتقال بهتر و موثرتر محتوا نمی کنه بلکه باعث سردرگمی، گم کردن و فراموش شدن اصل مطلب میشه.
2- برای انتقال حس صورت بهتر است تا از ایموجی ها استفاده کنیم.
3- به نظرم صبور بودن در شنیدن پاسخ نکته بسیار بااهمیتی است. گاها حتی منتظره شنیدن پاسخ نمی مونیم و پرسش بعدی رو مطرح می کنیم. نهایتا هم به هیچ نتیجه ای نمی رسیم و تنها خستگی ناشی از ساعت ها حرف و سوال ناقص را باید تحمل کنیم.
4- بهتر است جهت مطرح کردن مسائلی که اهمیت خیلی زیادی دارند و نیاز به توضیحات تخصصی دارند از فضاهای اجتماعی مرسوم مانند تلگرام استفاده نکنیم.
5- درسته که این پلتفرم ها برای انتقال سریع مطالب استفاده می شوند اما سعی کنیم در نوشتن پیام، علائم نگارشی را تا حد زیادی رعایت کنیم.
6- کلمات برجسته و مهم را در داخل گیومه قرار دهیم تا بر تاثیر کلام بیافزاید.
7- اگر نیاز به نوشتن کلمه ای به زبان دیگری در متن فارسی است بهتر از همان زبان برای نوشتن استفاده کنیم. برای مثال: “نیاز به گرفتن “ویزای a2” دارم.
8- سعی در خواندن فکر طرف مقابل و یا پیش بینی کردن پاسخ احتمالی او نداشته باشیم.
9- پایان گفتگو به اندازه آغاز آن اهمیت دارد، گفتگو هایمان را به درستی و به وضوح به سرانجام برسانیم.
نکاتی که مطرح شد، بیشتر بر اساس تجربیات شخصی است و نمی دونم تا چه اندازه عمومیت دارند.
– نباید اجازه دهیم بی حوصله گی فرزند عادت بشود، باید به خودمان یادآوری کنیم همیشه قدمی برای برداشتن وجود دارد.
– چهره یخی و اشارات سرد و خشک حرکاتش نشان از احساسات دفن شده در پسله وجودش را می داد.
– فراموشی پاداش کسانیست که فریب زمانه را می خورند و باور دارند جادوی زمان می تواند زخم هایشان را مرهم ببخشد.
– وقتی آدم تنزه بی عملی رابرگزیند، نوشتن سخت ترین کار دنیا می شود.
امروز صبح من خواب میدیدم یک جمله ناب به ذهنم رسیده، حرفی که از درونم برمی آمد، تو گویی از آن جملاتی که شاه کلید همه مشکلات است. درباره “نوشتن” هم بود.
یادم است با خودم گفتم بیدار که شدم آن را حتما بنویسم. تو خواب فکر می کردم هزار کلمه نوشتم تا به این جمله رسیدم. یا اگر بخواهم تکرار بشود باید هزار کلمه بنویسم. انگار می دانستم خوابم یا نیمه هشیارم. نمیدانم. به هرحال بیدار که شدم یادم نیامد. خیلی هم فکر کردم اما یادم نیامد.
سلام
در مورد نقدي كه يكي از دوستان كرده بودند بايد بگم كه كوتاه بودن برخي پست ها نبايد به معني بي كيفيت بودنشون انگاشته بشه. اتفاقا اين يك هنره كه شما آنچه كه قصد داريد بنويسيد را بدون آسيب به محتوا كوتاه و مختصر بنويسيد. در مورد اين پست هم من فكر ميكنم ايشان به خوبي توضيحات لازم را در مورد فوايد سوم شخص نوشتن ارائه كردند. جالبه كه بعضي از ما از طرفي در دوره هاي تندخواني شركت ميكنيم و همزمان متون بلند را به حساب دانش بيشتر نويسنده محسوب ميكنيم.
با توجه به ظاهر سايت و ساير موارد من برداشتم اينه كه آقاي كلانتري تفكرات مينيماليستي دارند. ممنون 🙂
من همیشه در خواب می نویسم. ،اصلا”نوشتن در بیداری برایم مفهومی ندارد . بیداری یعنی دلمشغولی و نگرانی و گذشت زمان که نمی گذارد قلم بردارم. ،
هنگامه نوشتن زمان آرامش و خوابست که همه مزاحمتها و افکار در هم و برهم خوابیدن و آنزمان می توانم کلماتی را بر روی کاغذ بیاورم و از آن لذت ببرم.
وقتی وارد شهر شدم .آنان با نگاه های گرم به استقبالم آمدند و بدون درخواست استمداد و یاری به سویم شتافتند و زمانی که آهنگ رفتن داشتم با کوله باری از عشق و محبت مرا بدرقه کردند بدون اینکه بدانند من کیم
واین زیباترین لحظه زندگیم بوده و هست.
پیشنهاد نوشتن خاطرات از زاویۀ دید سوم شخص عالی بود. فکر کنم برای حل مشکلی که قبلاً گفتم هم راه خوبی باشه. تشکر. کاش دوستمون زیر این پست مفید، اون نقد همیشهنویسی رو نمینوشت.
ندیدمش ونشندیده بودمش شاهین عزیز.از یکی از اساتید به نام آقای قدیمی که داور مسابقات ادبی بودن وتسلط بی چون وچرایی رو ادبیات دارن نظرشون رو راجب ایشون پرسیدم که گفت وقت تلف کردنه خوندن کتابهای ایشون.راستی بابت پیشنهاد خواندن آقای مندنی پور ممنون.عجب نثری دارن ایشون.راستی چرا محمود خان دولت ابادی رو به ایشون ترجیح دادی؟
هادی جان
متاسفانه باید بگم که اون استاد یا نادان بوده یا خیلی حسود و مطمئناً کارهای ابوتراب رو نخونده بوده یا شاید درک و سوادش رو نداشته.
زنده باد، از مندنی پور چی رو خوندی؟
منم چند پیش یکی از داستان های کوتاهش رو خوندم، نفسگیر بود.
بازم بنویس برام.
من ترجمه ای که خانم غبرایی انجام دادن رو خوندم.این ترجمه در المان انجام شده و بدون سانسور هستش.ولی بحث بر سر سانسور نیست تو این کتاب.خود کتاب ضعیفه.اگه بخوای نسخه پی دی افش رو برات میفرستم.پاموک تو این کتاب حرفی برای گفتن نداره و فقط کاغذ سیاه کرده به نظرم.
تا وقتى ماشينت خراب نشه مكانيك نمى تونه بگه كدام قطعه ى ماشين بايد تعويض بشه.
از اونجا كه انسان بودن در شرايط اجتماعى امروز يك سرى درد ها،مقاومت ها و رفتارهاى مشابهى رو به همراه داره بحث مكانيزم هاى دفاعى فرويد و همچنين مراحل تكاملش و تعارض هاى هر مرحله بر همه ى انسان ها صدق مى كنه.
در واقع كلمه ى حضرت در مورد كسانى استفاده ميشه كه به اشراق رسيده باشند.
حضرت مولانا،حضرت حافظ،حضرت فرويد
سلام.
الان نمیدونم باید تولد دوسالگی رو که تقریبا 8 و 18 روز مونده بگم یا تولد یک سالگی 🙂
اما هر چی که هست نوشته های شما کمک میکنه شوق نوشتن برام بیشتر بشه.
هر روز به وبلاگتون…به نوشته هاتون… توی تلگرام… توی اینجا…سر میزنم
هر وقت سر زدم جرات نوشتن پیدا کردم.
واقعا خیلی سخته ادم بخواد هر روز وبلاگ رو بروز کنه.
از وقتی وبلاگ رو راه انداختم سعی میکنم هر از چندگاهی بنویسم و این هم به کمک شما و تشویق های محمدرضاشعبانعلی و خوندن وبلاگ متممی ها بوده و هست.
سلام سحر نازنین
ممنون از مهرت.
خوشحالم که دوست خوش ذوقی مثل تو دارم.
وبلاگ تو یکی از زیباترین وبلاگ های دوستان من هستش.
امیدوارم هر روز بیشتر و بیشتر بنویسی و لذت ببری از زندگیت.
سلام شاهین جان. وقتت بخیر.
یه نکتهای که با اضافه شدن سرویس ارسال صوت اهمیت پیدا کرده و جالبه بدونیم اینه که اگه شخص مقابلمون داره تکست میده، ترجیحا از وُیس فرستادن اجتناب کنیم یا حداقل قبل از ویس دادن اجازه بگیریم. و البته برعکس اگه شخص داره ویس میفرسته در صورت امکان با همون روش جوابشو بدیم.
این دیگه خیلی ریزه کاری محسوب میشه ولی توی بعضی گوشیها، شکل اموجیها متفاوت دیده میشه. (این اموجی 😁 توی اندروید خوشحال به نظر نمیاد اما بقیه جاها چرا) ترجیحا از این اموجیهای محل اختلاف استفاده نکنیم.
From معصومه خزاعی on کارگاه کلمات: فرزند عادت
From نوشتن رزومۀ شخصی با زاویه دید متفاوت on شب یک شب دو؛ حرفهای بهمن فرسی دربارۀ کتاب | رابطه عاطفی من با یک کتاب
From نوشتن رزومۀ شخصی با زاویه دید متفاوت on چگونه نویسنده شویم؟ اصول نویسندگی در ۵۵ نکته | از داستان کوتاه و رمان تا یادداشت و مقاله و جستار و نامه و محتوا و کتاب
From فواد انصاری on نوشتن رزومۀ شخصی با زاویه دید متفاوت
From باران on نوشتن رزومۀ شخصی با زاویه دید متفاوت
From well-wisher on نوشتن رزومۀ شخصی با زاویه دید متفاوت
From شاهین کلانتری on نوشتن رزومۀ شخصی با زاویه دید متفاوت
From شهرام مرادپور on نوشتن رزومۀ شخصی با زاویه دید متفاوت
From شاهین کلانتری on نوشتن رزومۀ شخصی با زاویه دید متفاوت
From سمیرا شیری on نوشتن رزومۀ شخصی با زاویه دید متفاوت
From شاهین کلانتری on نوشتن رزومۀ شخصی با زاویه دید متفاوت
From Hadi on فهرستی از بهترین کتابهای سال|2+10 کتاب غیرداستانی
From شاهین کلانتری on فهرستی از بهترین کتابهای سال|2+10 کتاب غیرداستانی
From Hadi on بهترین داستاننویس زندۀ ایران
From شاهین کلانتری on بهترین داستاننویس زندۀ ایران
From محدثه صادقی on کارگاه کلمات: فرزند عادت
From محدثه صادقی on کارگاه کلمات: فرزند عادت
From محدثه صادقی on مزایای نوشتن خاطرات روزانه
From شاهین کلانتری on مزایای نوشتن خاطرات روزانه
From سارا عصارکاشانی on چگونه چت کنیم؟
From شاهین کلانتری on چگونه چت کنیم؟
From پریسا حسینی on کارگاه کلمات: فرزند عادت
From خوابِ نوشتن on چگونه نویسنده شویم؟ اصول نویسندگی در ۵۵ نکته | از داستان کوتاه و رمان تا یادداشت و مقاله و جستار و نامه و محتوا و کتاب
From پریسا حسینی on خوابِ نوشتن
From MohsenMaghfoori on نوشتن رزومۀ شخصی با زاویه دید متفاوت
From نسرین on خوابِ نوشتن
From نسرین on داستان شما چیست؟
From Mh2 on داستان شما چیست؟
From صابر on نوشتن رزومۀ شخصی با زاویه دید متفاوت
From نظر آلدوس هاکسلی دربارۀ فروید on چگونه نویسنده شویم؟ اصول نویسندگی در ۵۵ نکته | از داستان کوتاه و رمان تا یادداشت و مقاله و جستار و نامه و محتوا و کتاب
From نظر آلدوس هاکسلی دربارۀ فروید on کتاب قدرت نوشتن
From hadi on بهترین داستاننویس زندۀ ایران
From شاهین کلانتری on بهترین داستاننویس زندۀ ایران
From فاطمه on خوابِ نوشتن
From hadi on فهرستی از بهترین کتابهای سال|2+10 کتاب غیرداستانی
From به وبلاگ نویسی عادت کردم - نقش ِاول on کتاب قدرت نوشتن
From س هـ ي ل on نظر آلدوس هاکسلی دربارۀ فروید
From سحر on تولد یک سالگی
From شاهین کلانتری on تولد یک سالگی
From ایمان نظری on چگونه چت کنیم؟
From شاهین کلانتری on چگونه چت کنیم؟