من همیشه برای نوشتن یه دفتر دارم که در آن موضوعاتی که میخوام بنویسم را فقط تیترهای آن را در هر سربرگ وارد میکنم و بعد از چند روز آن دفتر را که باز میکنم حداقل 10 موضوع دارم که میتوانم از بین آنها انتخاب کنم که کدام موضوع را درباره اش بنویسم. این حق انتخاب به من در نوشتن خیلی کمک میکنه…
سلام شاهین جان.
خیلی خوشحالم که ایده “فقط سه خط بنویسید” تا پایان سال ادامه داره.
یه ایده به ذهنم رسید و شاید بشه توی سایت خوب تو اجرایی بشه و اون اینکه یک سیستم (مشابه “درباره کارتون” در متمم) در سایت ایجاد بشه که بازدیدکنندگان سایت بتونند سه خط بنویسند و … .
البته در قالب کامنت گذاری هم ممکنه بشه این کار رو کرد.
با سپاس
ای کاش می تونستم شاهین جا! ولی متاسفانه در همون زمان خیلی درگیر هستم :/
راستی! یه مطلب نوشتم ( از اونجایی که نویسنده نیستم و سر زدن به اینجا حس بیشتر نوشتن رو در من برانگیخت) میشه یه سر به بلاگم بزنی و آخرین مطلب (بردگی عصر حاضر) رو بخوانی و یک سری ایرادات ازش بگیری؟
اگر دلت بخواهد ستارهشناس باشی و در شهرت تلسکوپ نباشد باید بی تلسکوپ بمانی؟
این جمله مرا یاد زمانی می اندازد که می خواستم دوربین عکاسی بخرم و هیچ جوره نمیشد. نه اینکه دوربین عکاسی نباشد، من پولش را نداشتم و اصرار هم داشتم که از خانواده ام کمکی نگیرم. اول به این فکر افتادم که دوربین دست دوم بخرم بعد کمی مشورت کردم با دوستانم و فهمیدم اینطوری فایده ندارد. در نهایت آن قدر این در و آن در زدم تا توانستم از جایی وام بگیرم و دوربینم را بخرم. آن روزها که هنوز موعد پرداخت وام نشده بود با موبایلم بیشتر عکس می گرفتم. و البته واقعا مهم لذت عکاسی بود. هرچند که من اصرار داشتم این لذت را با دوربین بچشم.
این خاطره را فقط خواجه حافظ شیرازی نمی داند و در همه جا گفته ام. اما این جمله این خاطره را زنده کرد.
عمیقا بر این باورم که اسارت و ناتوانی و عجز بیشتر از آنکه در دنیای بیرونی واقعیت داشته باشد، از تفکرات و قیدهای ذهنی ما نشات می گیرد. به گمان من کسی طعم آزادی را می چشد که در ابتدا از قیدهای ذهنی خودش رها شده باشد.
من به صورت اتفاقی این پست رو لابهلای این همه پستهای خوبت پیدا کردم.
کاش میشد به جوانتر هایی مثل ما کمک میکردی تا زمینۀ تخصصی خودمان را پیدا کنیم. خیلی بد است که ندانی دقیقاً حوزۀ تخصصیات چیست.
ولی خب برای شروع، فکر کنم بد نیست از هر دری که دوست داری، سخنی بگویی. دست کم من دوست دارم اینجوری فکر کنم.
پینوشت یک: اگر پستی در جواب دوستمون حسین نوشتی، ممنون میشوم که با من نیز به اشتراک بگذاری.
پینوشت دو: سخنرانیات در متمم را تبریک عرض میکنم قهرمان 🙂 امیدوارم که فرصتی دست دهد و از نزدیک با خوشتیپی مثل تو گفتگو کنم.
سلام و سپاس از تو بابت این تمرین ها،در واقع این تمرینها نوعی خودشناسی هستند و با جواب دادن به آنها به بسیاری از ناشناخته ها و تمایلات و خواسته ها و ناخواسته ها که ادامه مسیر زندگی ما را به خوبی ترسیم میکنند آشنا می شویم.
قبول دارم. نویسنده حرفه ای اولین کاری که در عزا و عروسی بهش فکر می کنه نوشتنه!! نوشتن از فکرهای اون لحظهش یا بازسازی صحنهها یا بیان دیدههاش و مهمتر همه احساسش.
در یکی از یادداشت های 3خطی مدرسه آنلاین گفته بودید برای دستیابی به احساسات مثبت و بامعنا در زندگی چه اقداماتی انجام می دهید، به نظرم وقتی در لحظه های خوشی و شادی بنویسیم یک عادت خوب و مثبت می شود و حتی کار به جایی میرسد که نوشتن یکی از اقدامات مان برای رسیدن به احساسات مثبت و شادی خواهد شد 🙂
آفرین به این نوع نگاه
امیدوارم صاحب این نوع فکر روزی فیلمساز بزرگی شود ..
“من اگر دغدغه پول درآوردن یا هر چیز دیگری را دارم، ساختمانسازی را به این نوع فیلمسازی ترجیح میدهم، دستفروشی توی مترو را خیلی شریفتر از این نوع تجربهها میدانم.به مجموع فیلمهای همین فیلمسازهای الکی باد شده نگاه کن،فیلم به فیلم هیچ رشدی در کار نبوده، با فیلمِ بد ساختن و افتخار به بی سوادی و اختراع دوباره چرخ از نو، به جای پیشرفت فقط پسرفت کردهاند.ستایش میانمایههای مطبوعاتی از آنها فقط باعث شده راحتتر به پول نفت و رانتهای میلیاردی دسترسی داشته باشند.”
نوشتن الانِ من، نوشتن از سرِ شوق و خوشحالیه.
از پیامت به من، در پست “تمام صفحات صبحگاهی من”، من هم چقدر خوشحال شدم. الان که دقت میکنم احساس میکنم این شادی به دست چپم هم منتقل شده و دستم، خودکار رو با ناز و کرشمه جلو میبره. (این چند خط رو اول روی کاغذ نوشتم.)
اینم یه تجربه ی جالب بود برام. ممنون شاهین جان
سلام
من از متممیهایی هستم که این روزها در تلاش به روزرسانی وبلاگ و تمرین نوشتن هستم. چه قدر احتیاج داشتم این متن رو امروز بخونم و این تمرین رو شروع کنم.
در دوران نوجوانی این عادت بی فکر نوشتن و در واقع خالی کردن ذهن رو داشتم شاید هر روز چندین صفحه! و شاید با همین پشتوانه قبل از راه اندازی وبلاگ، گمان میکردم نوشتن همچنان راحت خواهد بود! اما هیچ وقت به اندازه این روزها -که بعد از مدت ها مینویسم- متوجه نشده بودم که اتفاقاً نوشتن چه قدر سخت میتونه باشه! فکر میکنم تمرین نوشتن صبحگاهی اینگونه که شما و جولیا کامرون گفتهاید بیش از هرچیز دیگهای الان به دردم بخوره. احتیاج دارم دوباره بدون وسواس و ویرایش فقط بنویسم تا در استفاده از کلمات مسلط بشم..
حتماً از فردا صبح شروع میکنم. از شما خیلی ممنونم 🙂
سلام شهرزاد عزیز
وبلاگتون رو دیدم، ماشالا دست به قلم هستین و دنیای ذهنی زیبایی هم دارید.
مطمئن باشید که صفحات صبحگاهی شما رو شگفت زده میکنن.
من رو هم در جریان کارتون بذارید.
حتی تصورش هم برایم مشکل است شاهین ! همیشه یا وقتی معمولی هستم مینویسم و یا وقتی حالم خوش نیست و غصه دارم. توی شادی اصلا نمیتونم یک کلمه هم بنویسم. موقع شادی رقص محلی کردی “هه لپه رکی” رو ترجیح میدم 🙂
یاد این متن افتادم:
سالها گذشت تا من فهمیدم آدمها احتیاج دارن سفر برن…
احتیاج دارن از زندگی لذت ببرن و لذت بردن برای آدمها متفاوت معنی میشه…
یکی از هیات امام حسین لذت میبره یکی از مهمونی رفتن. یکی تو سفر مکه اقناع میشه یکی تو سفر تایلند.
اینا همشون برای من آدمهای محترمی هستن.
سالها گذشت تا من فهمیدم نباید به دلخوشی های آدمها گیر بدهم
چون آدمها با همین دلخوشی ها سختی های زندگی رو تحمل میکنن.
لطفا به دلخوشی دیگران گیر ندهید!
منتسب به دکتر الهی قمشهای. به جای کلمه سفر نوشتن قرار بده
قبول که نوشتن عالی است ( قسم به قلم و آن چیزی که می نویسد) ولی هر کس از دید خودش (حوزه کاری و تفریحاتش) بهتر می تواند تصمیم بگیرد که چه دلخوشی برایش بهتر است.
از این به بعد در بهترین لحظات زندگیتان بروید سراغ کتاب خواندن، نوشتن، سفر رفتن، گشت و گذار در طبیعت و پارک ها، موسیقی خوب گوش دادن، صحبت با یک دوست خوب، سر زدن به وبلاگ های خوب، تفکر کردن، و…. (حتی رقصیدن)
سلام عصر آدینه تون بخیر باشه
منم این حس رو تجربه کردم … اول حس میکردم مواقعی که ناراحتم بهتر می تونم بنویسم و تاثیر گذار تر ! ولی حدود 2 هفته س که یک دوره پاکسازی ذهنی رو آغاز کردم و بعد از انجام باید در مورد احساسم بنویسم … و این مدت از لذت بخش ترین زمان هایی بود که دست به قلم یا کیبورد بردم و شروع کردم بی وقفه نوشتن و در انتها هم حس سبکی داشتم و هم نظم ذهنی و هم انرژی برای ادامه ی روز .
موفقیت در کار تیمی در هر زمینه ای بستگی به میزان همدلی و همفکری مجموعه دارد.. آدم ها معمولا کوتاه نیا هستند و اگر اشتراکات مبنایی در موضوع نداشته باشند موفق نخواهند بود، به نظر شما رمز موفقیت در یک کار تیمی چیست؟
سلام
مدتی است که تقریبا هر روز مطالب سایت شما را دنبال می کنم و از محتوای غنی آن برای بهبود مهارت نویسندگی ام بهره می برم . به نظر من نوشتن در هر حال (چه شادی و چه غم) معجزه می کند . ما می توانیم هر روز اجازه بدیم چنین معجزه ای در زندگیمون رخ بده . فقط آدمایی قادر هستن این حقیقت بزرگ را درک کنن که عاشق نوشتن باشن . در این صورت از شدت درد و رنج یا در اوج لذت و شادمانی، به نوشتن پناه می برند و به سراغ آن می روند.
سلام شاهین عزیز
واقعا عالی بود..
جا داره از همین جا یه تشکر ازت بکنم.
شاهین جان من حال خوب این روزهام رو مدیون تو و وبلاگ خوبت هستم. میدونی؟ من از بچگی عاشق نوشتن بودم. زیاد در مورد نویسندگی مطلب میخوندم. ولی خب اصلا نمینوشتم. یه جورایی ترس داشتم . ترس اینکه شاید نتونم خوب بنویسم. تا اینکه یک سال پیش ترسم و کنار گذاشتم و شروع کردم به نوشتن یک رمان. که بیشتر برام حکم تمرین نویسندگی رو داشت. ولی باز هم نوشتنم نظم خاصی نداشت. یعنی سه ماه بی وقفه می نوشتم و تا چهار ماه دیگه هم دستم به نوشتن نمیرفت. خودمم از حال خودم کلافه شده بودم. تا اینکه سه ماه پیش با وبلاگ خوبت اشنا شدم. از همون روزهای اول نوشتن صفحات صبحگاهی رو شروع کردم و تا الان روزی نیست که ننوشته باشمش. وبلاگت باعث شد من معنی واقعی “نوشتن، یک نویسنده و نویسندگی ” رو بفهمم.. باعث شد تازه بفهمم که از خودم چی میخوام. باعث شد که انگیزه ام زیادتر و به نوشتن متعهد تر بشم. از اونروز تا الان روزی نیست که به وبلاگت سر نزنم. نداشتن اعتماد به نفس و ضعف قلم باعث میشد که نتونم کامنت بزارم. ولی امروز واقعا دیگه نتونستم کامنت نزارم. ممنون که هستی. باش و همیشه برامون بنویس..
سلام پروای نازنین
نمیدونی چقدر خوشحالم شدم از دیدن کامنت خوبت. غرق یه لذت وصف نشدنی شدم.
چقدر عالی که صفحات صبحگاهی رو مینویسی، این شگفت انگیزه.
و من بی صبرانه منتظرم یک روز رمانت رو هم بخونم.
امیدوارم که بتونم دوست خوبی باشم برات.
مرسی که نوشتی برام.
سلام
خیلی دوست دارم بدونم که موضوع کتابتان چیه؟
من هم این کار چند نفره را خیلی درک کرده ام وقتی که سه نفر تعهد کردیم که با همدیگر روزهای زوج در پارکی که اسمش را هم خودمان بین خودمان انگلیسی کرده بودیم جمع می شدیم و انگلیسی صحبت می کردیم.
به خاظر این گفتم “می شدیم” که الان ما دونفره (من و دوستم) ادامه می دهیم و نفر سوم آلمان زندگی می کند اما ما همچنان ادامه می دهیم و واقعاً این تعهد و دوری از کمال گرایی را آنجا درک کردم.
به شما دوست عزیزم ضمناً تبریک می گویم به خاظر این کار دو نفره
این روزها اعتقاد عمیق به این نوع کارها دارم اما در بعضی مواقع واقعاً تا تجربه نکنی درک نمی شود. در بعضی موارد می خواهم این رو به دوستانم منتقل کنم اما تا تجربه نباشد گفتن اثربخشی چندانی ندارد.
سلام به محمد حسن عزیز
میخواستم برات مفصل تر بنویسم که دیر جواب دادم.
کتاب دربارۀ موبایل هستش. با یک گرافیک خاص و متفاوت.
چه کار خوبی میکنید شما، گروه سه نفره هم عالیه.
From بهروز کریمی on تمرینهای کوچکی برای نوشتن و فکرکردن
From شاهین کلانتری on تمرینهای کوچکی برای نوشتن و فکرکردن
From بهروز کریمی on یک عادت بد در مدیریت زمان
From شاهین کلانتری on یک عادت بد در مدیریت زمان
From بهروز کریمی on آخرین تجربۀ عملی من در زمینۀ نوشتن
From شاهین کلانتری on آخرین تجربۀ عملی من در زمینۀ نوشتن
From بهروز کریمی on جملهای از متیو کلی دربارۀ سکوت و کتابخوانی
From شهرام مرادپور on تمرینهای کوچکی برای نوشتن و فکرکردن
From شاهین کلانتری on تمرینهای کوچکی برای نوشتن و فکرکردن
From Amish on سخنرانی من در همایش متمم
From شاهین کلانتری on سخنرانی من در همایش متمم
From Amish on سخنرانی من در همایش متمم
From پریسا حسینی on جملاتی از ابراهیم گلستان در نامه به سیمین
From شاهین کلانتری on جملاتی از ابراهیم گلستان در نامه به سیمین
From سینا شهبازی on قاعدۀ 80/20 در وبلاگ نویسی
From شاهین کلانتری on قاعدۀ 80/20 در وبلاگ نویسی
From معصومه شیخ مرادی on تمرینهای کوچکی برای نوشتن و فکرکردن
From شاهین کلانتری on تمرینهای کوچکی برای نوشتن و فکرکردن
From برقصیم یا بنویسیم؟ on چگونه نویسنده شویم؟ اصول نویسندگی در ۵۵ نکته | از داستان کوتاه و رمان تا یادداشت و مقاله و جستار و نامه و محتوا و کتاب
From برقصیم یا بنویسیم؟ on کتاب قدرت نوشتن
From باران on برقصیم یا بنویسیم؟
From تیرا on برقصیم یا بنویسیم؟
From تیرا on چرا شهوتِ فیلم ساختن ندارم؟
From شاهین کلانتری on چرا شهوتِ فیلم ساختن ندارم؟
From نسرین on برقصیم یا بنویسیم؟
From شاهین کلانتری on برقصیم یا بنویسیم؟
From نسرین on برقصیم یا بنویسیم؟
From شهرزاد ش on صفحات صبحگاهی: بهترین عادت برای شروع نویسندگی+ژورنالینگ برای توسعهی فردی
From شاهین کلانتری on صفحات صبحگاهی: بهترین عادت برای شروع نویسندگی+ژورنالینگ برای توسعهی فردی
From فواد انصاری on برقصیم یا بنویسیم؟
From شاهین کلانتری on برقصیم یا بنویسیم؟
From Amish on برقصیم یا بنویسیم؟
From شاهین کلانتری on برقصیم یا بنویسیم؟
From nourbakhsh_lawyer on برقصیم یا بنویسیم؟
From شاهین کلانتری on برقصیم یا بنویسیم؟
From نوشتن دو نفرۀ یک کتاب on چگونه نویسنده شویم؟ اصول نویسندگی در ۵۵ نکته | از داستان کوتاه و رمان تا یادداشت و مقاله و جستار و نامه و محتوا و کتاب
From تیرا on نوشتن دو نفرۀ یک کتاب
From شاهین کلانتری on نوشتن دو نفرۀ یک کتاب
From صدیقه نظری on نوشتن دو نفرۀ یک کتاب
From شاهین کلانتری on نوشتن دو نفرۀ یک کتاب
From فاطمه بانشی on ولخرج باشید
From شاهین کلانتری on ولخرج باشید
From شهلا اسماعیلی on برقصیم یا بنویسیم؟
From شاهین کلانتری on برقصیم یا بنویسیم؟
From پروا on تمرینهای کوچکی برای نوشتن و فکرکردن
From شاهین کلانتری on تمرینهای کوچکی برای نوشتن و فکرکردن
From Amish on نوشتن دو نفرۀ یک کتاب
From شاهین کلانتری on نوشتن دو نفرۀ یک کتاب
From خلاصه فیلم دیو و دلبر 2017 on چگونه نویسنده شویم؟ اصول نویسندگی در ۵۵ نکته | از داستان کوتاه و رمان تا یادداشت و مقاله و جستار و نامه و محتوا و کتاب
From محمدحسن بهرامی on نوشتن دو نفرۀ یک کتاب
From شاهین کلانتری on نوشتن دو نفرۀ یک کتاب
From خلاصه فیلم دیو و دلبر 2017 on کتاب قدرت نوشتن
From علی اختری on نوشتن دو نفرۀ یک کتاب