۱۳۹۴-۱۱-۲۹

اهمیت درست نویسی

مردی به شیدایی، عاشق زبان مادریِ خویش‌ام. احمد شاملو   -اگر قرار است سر و کار من با نوشتن باشد، باید برای یادگیری زبان فارسی تلاش کنم. -کاریکاتور را با کاریکاتور کشیدن شروع کردم و بعد از سال‌ها آزمون و خطا فهمیدم که راه را اشتباه رفته‌ام و باید از طراحی شروع می‌کردم. -وقتی به فیلمسازی دل بستم، سعی کردم کار را از پایه شروع کنم-از فیلم های صامت، تئوری‌های مرجع و تاریخ سینما-و هنوز در حال آموختنم. -در کسب و کارم هم سعی می‌‌کنم اول در مورد مسائل پایه بخوانم و بعد تصمیم گیری کنم. -حالا که دارم روی […]
۱۳۹۴-۱۱-۳۰

شهریار، لویاتان و چند چیز دیگر!

پیش‌نوشت: نامه نوشتن حس خوبی دارد و دوست دارم هر از گاهی بعضی پست ها را به این شکل بنویسم. در نامه‌ی زیر چیزهایی را نوشته‌ام که چند وقت پیش می‌خواستم طی ملاقاتی به یکی از دوستانم بگویم اما بنا به دلایلی منصرف شدم. و اما متن نامه :   رضای عزیز انتخابات مجلس نزدیک است و فضای رسانه‌ها پر شده از حرف‌های خاله‌زنکی و جذاب! تلگرام و دیگر شبکه های اجتماعی هم این تنور را داغ‌تر از سال‌های گذشته کرده‌اند. می‌دانی مدتی‌ست که اینستاگرام،واتس آپ و وایبرم را پاک کرده‌ام و به لطف قطع شدن فیل تر شکن(!) به […]
۱۳۹۴-۱۲-۰۲

عشقِ نوشتن، عادتِ نوشتن

عدم رعایت قانون کپی رایت در ایران گاهی باعث می‌شود در مدت کوتاهی با چند ترجمه‌ی مختلف از یک کتاب مواجه ‌شویم.طی یکسال گذشته سه ترجمه از کتاب:« Daily rituals: how artists work » نوشته‌ی میسن کاری، منتشر شده که من فقط ترجمه مریم مومنی را خوانده ام که با «عنوان آداب روزانه: روز بزرگان چگونه شب می‌شود»  توسط نشر ماهی منتشر شده است. دو ترجمه‌ی دیگر این کتاب را دو مترجم نام آشنای دیگر(حسن کامشاد و شیوا مقانلو)انجام داده‌اند. به نظرم یکی از آسیب های نادیده گرفتن کپی رایت و اخذ حق نشر از ناشر اصلی(که البته با توجه به […]
۱۳۹۵-۰۴-۲۵

تردمیل، چرخ خیاطی و بازاریابی شبکه‌ای!

– دوس داری پولدار شی؟ جمله‌ی بالا را قبل از سلام می‌گویند. شهوت ِداشتنِ زیرمجموعه، خواب را از چشمشانشان گرفته و هر کسی را که سلام و علیکی با او دارند، به عنوان طعمه می­بینند و بعد از گفتن جمله‌ی بالا، بلافاصله و بدون دادن فرصتی برای جواب، جملات بعدی را نثارش می­کنند: – تا کی میخوای به این شغل ذلت‌بارت ادامه بدی؟! – دوست نداری توی ۲ تا ۴ سال، بازنشسته بشی؟!   «جیم ران» می‌گوید: انگیزش ِبدون آموزش، خطرناک است؛ چون باعث می‌شود در انجام ِرفتارهای احمقانه‌مان مصمم‌تر شویم. ای کاش کمی بلندنظرتر باشیم و اندکی سیستمی‌تر بیندیشیم […]