۱۳۹۵-۰۵-۱۴

پیاده‌روی و سرمستی

آنچه را که خود آموخته ام به شما می‌گویم. روزی هشت تا ده کیلومتر پیاده‌روی به من کمک می‌کند. و انسان باید تنها و هر روز به پیاده‌روی برود. -برندا اولاند   تعداد چیزهایی که خوشحالم می‌کنند به کمتر از انگشتان یک دست رسیده‌اند و به گمانم در این میان، پیاده‌روی جذاب‌ترین و رمزآلودترین آنهاست. باور دارم که پیاده‌روی چیزی کمتر از مراقبه ندارد. نیچه زمانی گفته بود: تنها افکاری که در زمان پیاده روی به ذهن می‌رسند، ارزشمند هستند. علاوه بر نیچه مشاهیر جهان از دیرباز تاکنون از اهمیت پیاده روی و تاثیر شگرف آن بر خلاقیت و تفکر بسیار […]
۱۳۹۵-۰۷-۱۱

همه چیز درباره پیاده روی: ایده ای که نمی توانم فراموش کنم

همه فکر های بزرگ، هنگام پیاده روی به ذهن انسان رسیده اند. -نیچه پیش نوشت: طی چند ماه اخیر من هم مثل خیلی‌های دیگر که در تب و تاب راه اندازی استارت آپ هستند، ایده های زیادی به ذهنم رسید، بعضی از ایده ها جذابیت شان را بعد چند روز از دست دادند و در بعضی موارد هم کار دیگران را مناسب و کافی می دانستم و حس میکردم با وجود آنها حرف تازه ای و برای گفتن ندارم و اصولاً علاقه ای به رقابت بیهوده ندارم. و من به پیاده روی رفتم سه ماه پیش بود، طبق معمول در یک […]
۱۳۹۵-۱۰-۱۰

حل مشکل با پیاده‌روی

مشکل با پیاده‌روی حل می‌شود. -سنت آگوستین   وقتی به مشکل می‌خورم یا نمی‌دانم قدم بعدی چیست، اولین انتخابم پیاده‌روی است. به گمانم پیاده روی یکی از ابزارهای موثر برای تصمیم‌گیری است. بارها پیش آمد که برای حل یک مسئله یا گرفتن تصمیمی که در آن مردد بوده‌ام، با کمی پیاده‌روی به پاسخ رسیده ام. معمولاً پس از بیست دقیقه تا نیم ساعت قدم زدن می‌توان به پاسخ مناسبی رسید. حس می‌کنم با پیاده‌روی در عملی کردن دانسته‌هایمان مصمم‌تر می‌شویم، پیاده روی با ایجاد وضوح بیشتری در افکارمان، نقش به‌سزایی در افزایش کارایی و اثربخشی ما دارد. گاهی حس می‌کنم […]
۱۳۹۵-۱۲-۱۶

پنج گام یک پیاده‌روی خلاقانه

فکر کنم علاقه‌ی مجنون وار من به پیاده‌روی را می‌دانید، من حین پیاده‌روی حس می‌کنم بیش از هر زمان دیگری خودم هستم، شهامت بیشتری دارم و از شفاف‌تر از همیشه فکر می‌کنم. پیاده‌روی را گامی در جهت تفکر عمیق و همین‌طور شادی عمیق می‌دانم. پیاده‌روی عادتی است بر پایه حرکت که بیشترین برکت را دارد! معمولاً در انتهای پیاده‌روی روزانه‌ام، لبخند عجیبی روی لبم می‌نشیند و بی‌دلیل دلم‌ می‌خواهد قهقهه بزنم. چنین عادتی شگفت‌انگیز نیست؟