۱۳۹۵-۰۹-۲۲

تنها حسرت من

پنج دقیقه، پنج سال یا حتی پنجاه سال قبل هم که اصلاً وجود نداشته‌ام، برای من به یک اندازه «گذشته» محسوب می‌شود، چون توانی برای تغییر آن ندارم. معمولاً حسرت گذشته و تمام چیزهای از دست رفته را نمی‌خورم، جز یک چیز و آن چیزی نیست جز «نوشتن». نوشتن این روزها تنها دلخوشی من است و آن را به هر کار دیگری ترجیح می دهم. ای کاش خیلی زودتر لذت نوشتن را چشیده بودم. من این روزها فقط وقتی می نویسم خیالم راحت است، حین نوشتن حس میکنم بیش ترین بهره وری را دارم. افسوس که کم اهمیت ترین درس ما […]