دهه هشتادی

یک توصیه مهم به دهه هشتادی‌ها

«با بزرگ‌تر از خودتان بگردید.»

بله، همین یک جملۀ بالا می‌تواند کل زندگی و آیندۀ شما را دگرگون کند.

پانزده سالم که بود، فقط ۲ دوست صمیمی داشتم.

اولی ۱۰ سال از من بزرگ‌تر بود، زن داشت و نقاش و کاریکاتوریست بود.

دومی هم ۲۰ سال از من بزرگ‌تر بود، زن و یک پسر داشت و به‌عنوان یکی از بهترین کاریکاتوریست‌های ایران مطرح بود.

خب مشخص است، فعالیت من در دنیای کاریکاتور موجب این دوستی‌ها شده بود.

توی مدرسه هم با معلم‌ها دوست‌تر بودم تا با بچه‌ها.

الان که به گذشته نگاه می‌کنم می‌بینم تمام دستاوردهایم در اثر دوستی با آدم‌های بزرگ‌تر از خودم بوده؛ به اهدافی رسیده‌ام که شک ندارم اگر با آدم‌های هم سن و سال خودم می‌گشتم هرگز رنگ آن موفقیت‌ها را هم نمی‌دیدم.

‌آن توصیه قدیمی که به جوان‌ها و نوجوان‌ها می‌گوید؛ با بزرگ‌تر از خودت نگرد؛ چقدر حرف ناپخته و بدی است. اگر مقصود نگشتن با دوست بد است که بدی بزرگ و کوچک ندارد.

باید بدانی با چه بزرگ‌تری می‌گردی، لزوماً همه چنان‌که افتد و دانی نیستند!

یکجا می‌خواندم زرافه‌ها در تلاش برای خوردن علف تکامل‌یافته‌اند و گردنشان انقدر دراز شده. به‌عنوان یک نوجوان خودتان را زرافه‌ای ببینید در مسیر دراز شدن!

سال‌های نوجوانی‌ام روی قد کشیدن خیلی حساس بودم، یادم هست اولین باری که فهمیدم یکی دو سانتی از خواهر بزرگ‌ترم بلند شده‌ام خدا را بنده نبودم. بعداً اما آرزوی داشتن قدبلند از سرم افتاد، فهمیدم تلاشی هم هست باید برای افزایش قد عقلی باشد تا قد جسمی.

اصولاً این رفتارهای عجیب‌وغریب نیستند که باعث موفقیت و تمایز می‌شوند. بله نکات کلیدی و خردمندانه‌ای هستند که شاید قرن‌ها عمر دارند.

با بزرگ‌تر از خودتان بگردید.

چگونه نویسنده شویم؟ | دریافت کتاب قدرت نوشتن |کانال مدرسه آنلاین نویسندگی در تلگرام
۴٫۵ (۸۹٫۷%) ۳۳ votes
0

12 دیدگاه برای “یک توصیه مهم به دهه هشتادی‌ها

  1. شاهین خان! (نمی دونم چطوری باید شما رو مورد خطاب قرار بدم!)
    یه اتفاقی هم ممکنه این وسط رخ بده که به نظر من خیلی وحشتناکه. یه موقعی من هیچ دوستی تو مدرسه نداشتم. کلا فقط یه دوست صمیمی داشتم که سه برابر من سن داشت. خیلی هم خوب بود. از حرف زدن با هم واقعا لذت میبردیم. ولی بعد از یه مدتی دیدم دیگه نوجوون نیستم. همه مسخره بازی ها و شوخی های بچه ها، همه تفریحاتشون، ناراحتی ها و خوشحالی هاشون برای من احمقانه به نظر می رسید.
    حالا مگه این چیز بدیه؟ بله، خیلی بده. اینطوری دیگه تو اجتماع همسن و سالای خودت جایی نداری. اگرم داشته باشی دیگه نمیتونی تحملش کنی. حس می کنی به هیچ جا تعلق نداری، نه به دنیای چهارده ساله ها نه به دنیای چهل ساله ها.

    0

  2. سلامي چو بوي خوش آشنايي

    من نيز از اين حيث شبيه شما هستم

    و خوشبختانه چند نفر از دوستانم امسال در انتخابات شوراي شهر پيروز شدند

    با ارادت

    0

  3. جامع و مانع
    گرچه من دوست دارم اضافه کنم که دوستی با اهل کتاب هم تاثیرش فوق العاده است 🙂

    شاهین جان
    اگر کتاب خوبی در حوزه خودآگاهی می شناسی ممنونم می شوم که معرفی کنی
    سپاس

    0

  4. مدتی قبل توی یه کتاب خوندم که نوشته بود :

    هرآدمی باید در دایره‌ی روابط خودش ۳۰ نفر با سنین وشرایط وتحصیلات ومعلومات مختلف داشته باشد تا همواره درمسیر رشد باقی بماند .

    من هم تاجای ممکن توی روابطم این اصل رو رعایت می‌کنم ؛ تاثیرش رو به وضوح میشه دید :))

    0

  5. واقعا این مطلب رو قبول دارم واقعا در زندگی شخصیم این مسئله رو حس کردم که چقدر میتونه در اینده فرد تاثیر گذار باشه من دوستانم زمانی که ۱۵ ساله بودم افرادی بودند که متاهل بودند و باعث می شد که بتونم از رفتارهای اونها الگو برداری کنم و موفق تر بشم واقعا محتوای بجایی بود تشکر

    0

  6. سلام
    من فکر می‌کنم یک دوست بزرگتر از خودم،دوستی برای آموختن و شناخت مسیر و اهداف باشد. یک دوست واقعی… .
    ممنون میشم راهنماییم کنید اگر برداشتم از مطلب اشتباه بوده.

    0

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *