با و بی‌حوصله

می‌گویی چرا وبلاگش را به‌روز نمی‌کند، هزار بهانه می‌آورد و در آخر به این نتیجه می‌رسی که حوصله ندارد.

می‌پرسی چرا رابطه‌اش را بیخودی قطع کرده، هزار بهانه می‌آورد و آخرش می‌بینی توی هر رابطه‌ای وارد می‌شود مشکلش کمبود صبر و حوصله است.

می‌پرسی چرا انگلیسی را خوب یاد نگرفته، رفته سراغ فرانسه، هزارتا دلیل می‌آورد و سر آخر می‌بینی حوصله انگلیسی را نداشته و فکر کرده زبان بالزاک و استاندال سر حوصله‌اش می‌آورد.

 

مسئله امروز ما حوصله است.

ما نسل «گوشی‌بازها» بی‌حوصله‌تر از همیشه‌ایم. ما نسل سَنبَل‌کننده‌هاییم، می‌خواهیم هر چیزی را در طرفة‌العینی سنبل کنیم.

کمتر کسی در این روز و روزگار حوصلۀ کار سترگ و جدی را دارد.

من بی‌حوصله بودن را این روزها بیش از هر عبارت دیگری مستقیم و غیرمستقیم از زبان هم‌نسل‌ها و هم‌عصرهایم می‌شنوم.

به سرانجام رساندن پژوهشی نو، نوشتن یک رمان جاسنگین، راه‌اندازی یک کسب‌وکار آینده‌دار، یادگیری درست یک زبان، ساخت یک فیلم فکرشده و هر کار درست‌وحسابی دیگری، همه و همه بیش از هر چیز دیگر حوصله می‌طلبند. حوصله سنگ بنای هر کار بزرگ و ارزشمندی است.

کاش به‌جای این‌همه رشته و درس بی‌خود و بی‌مصرف کلاس‌هایی برای تقویت حوصله داشتیم، مراکزی برای پژوهش درباره حوصله و معلمانی باحوصله که برای حوصله وقت بگذارند.

یاد این بیت سعدی افتادم:

عارف مجموع را در پس دیوار صبر

طاقت صبرش نبود ننگ شد و نام رفت

 

نتیجه: می‌خواهم از حوصله و بی‌حوصلگی بیشتر بنویسم؛ البته اگر حوصله کنم!

دریافت کتاب قدرت نوشتنتنها راه نویسنده شدنکانال مهارت های نویسندگی در تلگرام

Rate this post
12+

3 دیدگاه برای “با و بی‌حوصله

  1. واقعا عالی بود …
    صبوری و استقامت جای خودش رو داده به بی حوصلگی و استرس هایی که حتی گاهی دلیل واضحی هم برای اون نمی تونی پیدا کنی … آدم احساس میکنه یه چیزی که باید سر جایش باشه نیست …

    1+

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *